De klimaatscepticus sterft uit, constateerde Maarten Keulemans in deze krant. De ontwikkeling gaat gelijk op met de steeds duidelijker merkbare opwarming om ons heen, dus rekent u zelf maar uit hoe snel dat is. Van pogingen om de laatste harde ontkenners koste wat kost te conserveren is vooralsnog geen sprake. De ene extinction is de andere niet.
Misschien komt het doordat de klimaatsceptici een voor een zo stilletjes door de bocht zijn gegaan. Lang hadden zij met hun geschamper over dat malle linkse alarmisme een stevig aandeel in het voeden van de twijfel en het wegwuiven van het voorzorgsprincipe. Mede door hun toedoen bleven rigoureuze maatregelen uit, zodat de opgave inmiddels veel groter, zo niet onhaalbaar is geworden. In plaats van daarvoor excuses te maken schakelde de scepticus door.
Ziedaar: de ‘neo-scepticus’, die niet langer ontkent dat het huis in de fik staat, maar wijst op de hoge kosten van bluswater en blijft rekenen op verlossende stortregen.
Source: Volkskrant