Nasrien moet met vier kinderen rondkomen van 90 euro per week. Wat moet je daardoor laten, vraagt Nadia Moussaid in Nadia – afgelopen maandag voor het eerst op NPO3. Maaltijden, vertelt Nasrien. Maandverband. Deodorant. ‘Je wil niet stinken, maar je hebt het geld niet.’
Nadia focust zich op wat je ‘gewone mensen’ kan noemen, of ervaringsdeskundigen. Dat werkt, in elk geval bij dit armoedeonderwerp, verfrissend. Hoewel het in de media al maanden gaat over de kloof tussen arm en rijk, komen de slachtoffers van die situatie nauwelijks aan het woord. Zo’n verhaal over ongewild stinken blijft je toch meer bij dan een item over het nieuwe boek van Sander Schimmelpenninck.
Het valt sowieso te prijzen dat Nadia ingaat tegen de professionalisering van de talkshowtafel. Kijkcijferstrijd en druk op gasten die ‘leveren’ zorgden de afgelopen jaren voor het ontstaan van een vast legertje duiders dat roulerend elke avond de Nederlander bijpraat. En synchroon voor vervreemding van de behandelde onderwerpen. Xander van der Wulp legde op een gegeven moment zo vaak het kabinetsbeleid uit op tv dat half Nederland dacht dat hij het bedacht had.
Komende woensdag – ik kon vooruitkijken – vertellen Andrew Tate-aanhangers bij Nadia wat hen aantrekt aan deze macho-influencer, die bijvoorbeeld vindt dat vrouwen verkrachting zelf uitlokken. Dat is spannend, spannender in elk geval dan weer een commentator die erover vertelt. (Toen ik hier zelf eens voor gevraagd werd en toegaf weinig te weten van Tate, stelde de dienstdoende redacteur voor dat ik een uurtje zou googlen.)
Jammer is dat deze jongens op het podium politiek correct beginnen te doen. Oh, van hen mogen vrouwen best werken. En nee hoor, volgens hen is een vrouw geen eigendom van haar man. Weet je, op sociale media worden die uitspraken nogal uitvergroot.
Het lastige van ‘gewone mensen’ in talkshows: hun fifteen minutes of fame zijn precies dat – vijftien minuten op tv. ‘Professionele’ talkshowgasten hebben winst bij een spraakmakend optreden. Zij weten: hoe stelliger mijn mening, des te groter de kans dat ik word teruggevraagd, des te groter mijn mediawaarde. Sven Kockelmann was in 2020 bijvoorbeeld veruit de meest geziene talkshowgast. Hij kwam in totaal 54 (!) keer langs bij De vooravond, M en Op1, inmiddels presenteert hij dat laatste programma zelf. Ernst Kuipers was in 2020 de populairste coronaduider, een jaar later werd hij minister van Volksgezondheid. 7 maart van dit jaar zat Caroline van der Plas bij drie talkshows op één avond. Toen ze een week later de verkiezingen won, zat ze bij zowel Jinek als Op1.
Toch is de kans groot dat je met een ‘gewone mensen’-opzet zoals bij Nadia meer maatschappelijke verandering teweegbrengt dan met weer een tafel vol gemediatrainde talking heads. Woensdag zit een Andrew Tate-fan in de zaal met zijn ouders. Zijn moeder schrikt zich rot van wat haar zoon blijkt te zien. ‘Dat wordt een pittig gesprek in de auto.’
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden