Van een aannemer als Bob Sikkes (57), die tien uur per dag werkt, zou je misschien niet zeggen dat hij een luie aard heeft, maar toch is het zo. (Zegt hij zelf.) Zijn man Michiel is geschiedenisleraar op een atheneum in Heemstede, en daar mocht Sikkes afgelopen week een soort spreekbeurt geven over zijn studiekeuze en vakgebied. ‘Zo’n week waarin ouders komen vertellen over hun werk – ik mocht ook meedoen.’ Beste tip die hij voor de leerlingen had? ‘Hun ouders willen meestal dat ze naar de universiteit gaan, maar ik heb zelf zoveel baat gehad bij mijn hbo-studie. Ik werk hard, maar te veel vrijheid werkt niet voor mij. Ik heb deadlines, kaders en structuur nodig. De universiteit is niet voor iedereen de beste plek.’ Soms heb je net zo veel aan zelfkennis als aan een ijzeren discipline.
Week uit is een rubriek in Volkskrant Magazine waarin (bekende) Nederlanders de balans opmaken van hun afgelopen week.
Veel mensen denken dat zijn functie als bouwkundige bij het tv-succes Kopen zonder Kijken – waarvoor hij maandag weer een intensieve opnamedag had – de hoofdmoot van zijn werk is, maar zijn weken zitten doorgaans vol met het runnen van zijn eigen aannemersbedrijf. ‘Ik heb nu veertien bouwprojecten tegelijk lopen. Het is vaak een enorme puzzel. Als de tegelzetter vandaag toch niet komt, heb ik morgen niks aan mijn stukadoor, en kan ik volgende week ook niet afmonteren.’ Tja, dan valt alles als een kaartenhuis in elkaar. En als hij érgens niet van houdt, is dat het. Controle is zijn sleutelwoord. ‘Ik hou niet zo van ‘nee’. Technisch gezien is ‘nee’ wel een antwoord natuurlijk, maar ik neem er niet snel genoegen mee. Als iemand mij een ‘nee’ verkoopt, wil ik weten hoe we het wél kunnen doen.’
Als tegenhanger van zijn ‘licht dwingende’ inborst ontwikkelde hij afgelopen jaar een contra-hobby: een beetje aanrommelen op zijn dakterras in Amsterdam. ‘Meer een daktuin eigenlijk, er staan olijfbomen, een berk en veel lavendelstruiken.’ Hij houdt van tuinieren en van kijken naar wat lukt en wat niet wil. ‘Je kunt het nog zo leuk bedenken, maar als een plant geen zin heeft, doet-ie het niet.’ Een oefening in loslaten, noemen we dat. De touwtjes wat laten vieren en getrouw aan zijn eigen aard een beetje achterover leunen.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden