De Nederlandse sportwereld moet niet vreemd opkijken als volgend jaar een 60-jarige sporter zijn debuut maakt op de Olympische Spelen in Parijs. Springruiter Loewie Joppen prevaleert sinds een jaar zijn sportieve ambities boven zijn paardenhandel en mengde zich in korte tijd tussen de internationale top.
Na goede optredens op Jumping Amsterdam en The Dutch Masters Indoor Brabant heeft bondscoach Jos Lansink de 59-jarige Limburger geselecteerd voor een landenwedstrijd van het Nederlandse springteam in het Duitse Mannheim. Voordat Joppen begin mei voor de tweede keer zijn oranje jasje mag aantrekken, wacht vanaf donderdag eerst het NK in Deurne met zijn 12-jarige paard Havel van de Wolfsakker; de naam verwijst naar de Belgische stal De Wolfsakker waar het dier is gefokt.
Over de auteur
Natasja Weber schrijft voor de Volkskrant over olympische sporten als hockey, zwemmen en paardensport.
Joppen is van nature een bescheiden man. Zelf zal hij nimmer over de Olympische Spelen beginnen. In zijn ogen is Parijs nog heel ver weg. ‘Natuurlijk zou het mooi zijn om op de Olympische Spelen te staan, maar laat ik eerst dit jaar eens afwachten’, zegt hij.
Bondscoach Jos Lansink is aanzienlijk meer uitgesproken. Hij omschrijft zijn nieuwe troef in de springequipe als ‘een voorbeeld voor velen’. ‘Zoals Loewie met zijn paard omgaat, zou ik het graag altijd willen zien’, laat de bondscoach weten.
Lansink roemt de doordachte stappen die Joppen heeft genomen met Havel. De ruiter kocht de bruine ruin toen die 8 jaar was en heeft hem sinds zijn 10de onder het zadel. Joppen begon met kleine concoursen met lage hindernissen en liet zijn paard met een gedegen planning langzaam wennen aan een steeds hoger niveau. ‘Loewie heeft telkens de juiste concoursen uitgekozen. Nu rijdt hij goede rondjes op 5-sterrenniveau. De resultaten liegen niet’, stelt Lansink.
De bondscoach ziet geen belemmering in de leeftijd van Joppen. ‘Ik kijk niet naar leeftijd. Loewie is hartstikke fit, leeft voor zijn sport en zijn paard is fit. Hij kan met de andere Nederlandse combinaties de concurrentiestrijd aangaan voor een plek in het team. De Olympische Spelen op zijn 60ste? Waarom niet?’
In de paardenwereld staat Loewie Joppen al 25 jaar bekend als een goede springruiter en een uitstekende opleider van jonge paarden. De Limburger gunde zichzelf echter nooit de kans om in grote concoursen te springen. Als zijn talentvolle paarden zich in kleinere wedstrijden met balken van 1.40 meter in de kijker sprongen, verkocht Joppen steevast zijn beste paarden van stal.
‘Dat is voor een paardenhandelaar part of the job’, vertelt Joppen in de knusse kantine van zijn paardenstal. ‘Ik heb nooit een grote sponsor gehad en de schoorsteen moet hier blijven roken’, wijst hij richting zijn landgoed in het buitengebied van Maasbree met 35 paarden op stal.
Joppen, zoon van een varkensboer, koopt zijn paarden meestal op zeer jonge leeftijd. Vaak als ze een jaar of drie zijn, soms zelfs als veulen. De handelaar leidt ze zelf op en verkoopt ze vervolgens meestal op 8- of 9-jarige leeftijd. Dat is enkele jaren voordat ze zouden kunnen proeven aan het grote werk met hindernissen over 1.50 en 1.60 meter.
Vier paarden die Joppen vanaf jonge leeftijd in de piste trainde, wisten zich voor de Olympische Spelen te plaatsen. Het vervulde hem met trots. ‘Aan de ene kant was dat een mooie bevestiging, ik had hun potentie goed ingeschat. Maar in mijn achterhoofd zat ook een stemmetje dat ik zelf ook in de olympische ring had kunnen rijden.’
Een jaar geleden besloot Joppen eindelijk voor zijn eigen kansen te gaan, om te kijken waar zijn plafond ligt. ‘Eigenlijk is het een geleidelijk proces geweest. Havel begon steeds beter te springen, ook op het hoogste niveau. Het is een zeer comfortabel paard met veel vermogen en een heel goed karakter. Hij maakt weinig fouten.’
Sinds vorige zomer gaat het crescendo met de carrière van Joppen. In september mocht hij voor het eerst zijn opwachting maken in het Nederlandse team tijdens een landenwedstrijd in Polen. Vorige maand beleefde hij vooralsnog het hoogtepunt in zijn nog prille internationale carrière. Op Indoor Brabant in Den Bosch debuteerde hij in de Grand Prix, één van de vier grootste wedstrijden van het jaar voor springruiters, met een hoofdprijs van 330.000 euro.
Havel sprong in Den Bosch met veel power en souplesse over de hindernissen van 1.60 meter. Door een klein foutje (‘eigenlijk was het pech’, zegt Joppen) zat een topnotering er niet in. Maar belangrijker dan zijn 24ste plaats was de bevestiging dat de nog relatief onervaren combinatie zich kon meten met de wereldtop.
Joppen is nieuwsgierig hoe zijn toppaard in het buitenseizoen voor de dag komt zoals de komende dagen op het NK in Deurne. Mocht Havel zich deze zomer onderscheiden dan hoeft de springruiter niet bang te zijn voor een onverwachte verkoop. Joppen heeft de ruin volledig in eigendom. ‘Het is de hoogste tijd om mijn eigen dromen na te jagen. Het is nu of nooit.’
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden