Vanmorgen vroeg liep ik in één van de (zeldzame) natuurgebieden van Amsterdam om te genieten van het fluitconcert van de vogels. Het is broedseizoen, dus de mannetjes fluiten hun mooiste riedeltjes om indruk te maken op de vrouwtjes. Naarmate het later op de ochtend wordt, komen ook de baasjes met hun loslopende honden. Links en rechts schieten de honden de dichte begroeiing in, banjeren er doorheen en komen er 50 meter verderop weer uit tevoorschijn. Enkele vogelsoorten broeden in lage struiken of zelfs op de grond, zoals de boomleeuwerik en de houtsnip. Door langs rennende honden worden nesten verwoest; ouders vliegen verschrikt op en verlaten het broedsel of de jongen.
We moeten deze kostbare natuur beschermen. Zullen we daarom afspreken dat we de honden aan de lijn houden tijdens het broedseizoen? Die loopt van half maart tot half juli.
Tirsa Brunt, Amsterdam
De kern van de brief van Tessa Smets, over het gebruik van ‘illegalen’ om mensen zonder verblijfspapieren te beschrijven, kan ik alleen maar onderschrijven. Maar over een deel van de laatste zin wil ik mij toch even uitspreken: hoewel meningen verschillen, zijn steeds meer autisten die ik spreek, mijzelf inbegrepen, het er juist over eens dat we autisten zijn, niet ‘mensen met autisme’.
Autisme, in de kern, beïnvloedt informatieverwerking. Of dit nu informatie is uit de omgeving in de vorm van zintuiglijke prikkels en sociale communicatie, of informatie vanuit het lijf over of we nou honger hebben of juist vol zitten (om maar een voorbeeld te geven). Autisme is zodoende verbonden met ieder aspect van ons leven, en hoe wij de wereld én onszelf ervaren.
De woordkeuze ‘mensen met xyz’ kwam voort uit de gedachte dat iemand meer is dan zijn beperkingen, wat soms zeker het geval kan zijn, maar niet voor iets wat zo intrinsiek verbonden is met iemands persoonlijkheid, ontwikkeling, wereldbeeld, en dagelijks leven. Zoals iemand het ooit beknopt samenvatte: je zou ook niet zeggen dat iemand ‘een persoon met christelijkheid’ is. Die persoon is gewoon een christen.
Emma Sierhuis, Rotterdam
Onderwijsbestuurder Anko van Hoepen beweert dat hij gras nooit harder heeft zien groeien door eraan te trekken. Hij doelt hiermee op de veronderstelde onderwijscontroledrang van VVD-minister Dennis Wiersma.
Er zijn echter mensen die beweren dat het helpt om tegen planten te praten; dat doet ze groeien. Kortom, als schoolbesturen en overheid met elkaar praten, dan bloeit het onderwijs op.
Overigens kunnen deze gesprekken het beste worden begeleid door leerkrachten en leerlingen, want zij hebben het meeste verstand van ‘de tuin der educatie’.
Eric Baars, Haarlem
Bert Wagendorp schrijft in zijn column over de eeuwigheidswaarde van de World Press Photo van het jaar 2022. Een foto die volgens de jury ‘de moord op toekomstige generaties Oekraïners’ toont. Wagendorp citeert ook fotograaf Evgeniy Maloletka: ‘Het is een beeld dat ik wilde vergeten, maar dat kon ik niet.’
In 1914 schreef de Oostenrijkse dichter Georg Trakl het gedicht Grodek. Hij deed dat onder de indruk van de bloedige slag bij Grodek in Oost-Galicië, het huidige westen van Oekraïne. Daar moest hij, als hospik nauwelijks beschikkend over medische middelen, machteloos toezien hoe de aan zijn zorg toevertrouwde kameraden aan hun verwondingen bezweken.
Ook Trakl zag hierin de moord op toekomstige generaties: zijn gedicht eindigt met de wanhoopskreet ‘die ungebornen Enkel’. Net als Maloletka kon hij het gruwelijke beeld niet uit zijn hoofd zetten: hij werd enkele weken later met psychische klachten opgenomen in een militair hospitaal in Krakau, waar hij kort daarop aan een overdosis cocaïne stierf.
Trakl stierf, maar zijn gedicht leeft nog als aanklacht tegen de horror van de oorlog. Het heeft net zoals Maloletka’s foto eeuwigheidswaarde.
Jan van der Kemp, Nijmegen
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans de krant te halen. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks halen ongeveer vijftig brieven de krant. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden