Op 5 april schreef Rinske van de Goor in haar column op de opiniepagina’s over ‘illegalengedrag’. Illegalen is een term die nog weleens gebruikt wordt voor mensen zonder verblijfspapieren. Ik verafschuw die term, want we hebben het over mensen. Geen mens is illegaal, want ze bestaan, ze zijn er.
Door het over illegalen te hebben, reduceer je hun identiteit tot hun status of het ontbreken van de juiste papieren. Sterker nog, soms verblijven ze helemaal niet illegaal in Nederland, maar is het nog niet mogelijk geweest om de juiste papieren te regelen.
Gelukkig gaat de column van Rinske van de Goor wel over menselijkheid of, helaas, over het onmenselijke bestaan van mensen zoals Ilham. Mensen met dromen, wensen en soms nog een sprankje hoop op een menselijk bestaan. Mensen die aan het overleven zijn in een land waar ze niet welkom lijken. Tenminste, als we de schreeuwende minderheid moeten geloven.
Ik geloof echter in de goedheid, gastvrijheid en medemenselijkheid van de meerderheid die wel omziet naar een ander, en gelukkig wordt daar ook nog aandacht aan besteed. Beeldvorming is bepalend, ook in woord en geschrift.
Dus alsjeblieft, alsjeblieft, schrijf over mensen, niet over illegalen. We schrijven toch ook niet meer over slaven, maar over tot slaaf gemaakten en over mensen met autisme in plaats van over autisten?
Tessa Smets, Leiden
Het kabinet gaat de strijd aan met peuken op straat: mogelijk komt er statiegeld op sigarettenfilters. Na flesjes en blikjes wordt nu het volgende vieze element op onze straten aangepakt. Vreugde? Waar de regering nog steeds verzuimt een mentaliteitsverandering in te zetten vanuit een helder perspectief, blijven de regels en constructies zich opstapelen.
Natuurlijk snapt niemand het uiteindelijk meer, ook niet dat gezever over juistheid van doelen. Natuurlijk verschanst iedereen zich steeds meer in de eigen zekerheid van bestaan. Het is de hoogste tijd te stoppen met dit soort eindeloos geneuzel, hoogste tijd dat we eens door onze eigen rookgordijnen heen kijken.
Arjen Scholte, Zeist
Aaf Brandt Corstius ergert zich aan de tijdrovende controle na het zelfscannen, waardoor ze de supermarkt niet binnen 2 minuten en 40 seconden verlaten kan (V, 21/4). Haar route ligt daarom ook vast. Dat laatste weten de supermarkten: hun producten wisselen regelmatig van plaats, waardoor je als koper gedwongen wordt naar producten te gaan zoeken. Daardoor stop je toch weer meer boodschappen in je mandje of karretje dan je je voorgenomen had. Tijdrovend voor de klant, maar omzetverhogend voor de supermarkt.
Rudy Schreijnders, Maarssen
De column van Elma Drayer plaatst vraagtekens bij het huidige manbeeld. Intussen voltrekt zich in Oekraïne een scherpe scheiding in de verwachtingen over mannen en vrouwen in hun bijdrage aan de oorlog. Geen gezever over al of niet bestaande verschillen tussen mannen en vrouwen, maar een rechte lijn.
Mannen van 18 tot 60 jaar mogen hun land niet verlaten en moeten het verdedigen. De vrouwen, kinderen en ouderen kunnen elders opgevangen worden als vluchteling. De man die vlucht, wordt met de nek aangekeken en is een lafaard. Zo gaat het dus als het erop aankomt. Wie klaagt er dan over seksisme?
Ineke Graat, Lochem
Volgens een uitspraak van Alexander Pechtold heeft het kabinet als doel om in 2050 uit te komen op nul verkeersdoden. Dat zal geen eenvoudige klus worden. Want met de invoering van een helmplicht of het voorstel van SWOV-directeur Martin Damen om de infrastructuur op orde te brengen, gaat dat niet lukken. Het zijn met name de eigengereide Nederlanders die lak hebben aan verkeersregels en in het gareel gebracht zullen moeten worden.
Wat daarbij niet helpt, is alles wat er in het verkeer fout gaat een ongeluk te noemen: iets dat je onverwacht of onvoorzien overkomt, zonder dat daarbij de eigen inbreng ernstig verwijtbaar is. De vele eenzijdige incidenten in het verkeer, niet zelden met fatale afloop, duiden juist op het tegenovergestelde. In de racerij, waar bewust risico’s worden genomen, wordt er serieus rekening mee gehouden dat daarbij door eigen toedoen iets fout kan aflopen. De veroorzaker krijgt dan niet eufemistisch een ongeluk maar een ‘crash’ op zijn naam.
Vrijwel al het onverantwoorde gedrag op de openbare weg schouderophalend een ongeluk blijven noemen helpt niet mee om de beeldvorming en de mentaliteit te veranderen.
Ton ten Barge, De Heurne
Net als Frans Lueb verbaas ik me erover dat niet veel meer 75-plussers op driewielers rondfietsen. Als 80-plusser fiets ik, tot zeer grote tevredenheid, al drie jaar op een driewieler. Het is veel veiliger karren voor de oude knarren dan op een tweewieler. Ik snap niet dat het niet veel meer aangeboden dan wel geadviseerd wordt.
Marie Boschman, Utrecht
Minister Rob Jetten zoekt klimaatheil in het massaal overgaan op elektrische particuliere auto’s. Kost enorm veel grondstoffen, vereist sterke uitbreiding van ons elektriciteitsnet en onze elektriciteitsproductie en de wegen blijven overvol. De wereldvoorraden lithium en andere zeldzame metalen zijn ontoereikend. Rest ons het massaal inzetten op fijnmazig openbaar vervoer en zo nu en dan gebruikmaken van een deelauto.
Laten we onmiddellijk beginnen in stedelijke gebieden. Ook goed voor de beperking van fijnstof, meer ruimte voor andere gebruikers van de openbare ruimte en beter voor de biodiversiteit. Dit is geen automobilisten pesten, maar vervoer voor allen garanderen.
Luc Meuwese, Den Haag
Terwijl de Raad van State goede stappen zet in de richting van meer rechtvaardige rechtspraak, wordt één mythe helaas steeds maar herhaald. In het interview met Thom de Graaf schrijft de interviewer dat in het toeslagenschandaal de ‘harde papieren wetgeving in de dagelijkse rechtspraktijk voor veel mensen desastreus uitpakte’. Dat is een betreurenswaardige verhulling van de werkelijkheid.
Ten eerste zit er tussen wet en toepassing een rechter, die zelf kan nadenken. Ten tweede was de wet helemaal niet hard: de Belastingdienst kon zelf de hoogte van de terugvorderingen bepalen, en de bestuursrechters keurden het goed dat de Belastingdienst bij elke kleine onregelmatigheid meteen alles terugvorderde.
Dat was dus een vrije keuze van beide instanties. De toeslagenwetgeving was en is ingewikkeld, maar niet op dit punt.
Derk Venema, universitair docent encyclopedie van de rechtswetenschap, Wijchen
Het verbaast me totaal niet dat Thom de Graaf namens de Raad van State concludeert dat de overheid probeert ‘zelfs het laatste, potentiële kleine onrecht nog te ondervangen’ met wetgeving. Bijna de gehele mensheid moest het doen zonder overheid, maar tegenwoordig wekt men de indruk dat het leven vooral een politiek probleem is. Voor elk wondje een pleister en een kus van de staat. Maar de staat is de slechtste moeder van allemaal, omdat die meer dan 17 miljoen kinderen heeft.
Hans Kellerhuis, Utrecht
Nu we net beginnen te begrijpen dat het verwerpelijk is wanneer politici over grote groepen vluchtelingen spreken in termen van ‘vluchtelingenstroom’ of ‘tsunami’, doet de Volkskrant er nog een schepje bovenop. Had de kop van het stuk over de situatie voor vluchtelingen uit Soedan dan echt niet anders gekund: ‘Soedans buurlanden kunnen er geen nieuwe plagen bij hebben’?
Sven Schellekens, Amsterdam
Nu Ter Apel weer dreigt af te glijden naar onmenselijke toestanden, zou toch eindelijk het leegstaande vliegveld Lelystad in aanmerking moeten komen als tweede aanmeldplek. Zeker nu er in de Provinciale Staten van Flevoland geen meerderheid meer is voor het openen van het vliegveld, is dit een ‘ideale’ plek. Genoeg incheckbalies, horeca en veel overdekte ruimtes. Kom op, stoere politici, breek de heilige huisjes af.
Hans Moerkerk, Amsterdam
Volgens Aleid Truijens is het pure armoede dat de talen Duits en Frans steeds minder onderwezen worden. Source: Volkskrant