Als we alle arbeid bij elkaar optellen, werken vrouwen gemiddeld veel meer uren dan mannen, maar krijgen mannen veel meer betaald voor hun werk.
Ik was daarom verbaasd toen ik via de radio kennisnam van de overheidscampagne ‘Wil je meer werken, laat het merken’. Even dacht ik dat dit ging over mannen die meer zouden moeten doen aan onbetaalde (mantel)zorgtaken of vrijwilligerswerk. En die dat dan bij de vrouwen moeten aangeven.
Maar nee hoor. Dit ging over vrouwen die meer uren moeten werken en dit nota bene met de mannen moeten bespreken.
Zijn we met zijn allen in de war? Zou dit echt bijdragen aan emancipatie? Daar geloof ik niets van. Laten we ons richten tot verwende mannen.
Jan Atze Nicolai, Leeuwarden
Bij Duck-To kan het maar zo zijn dat je als werknemer ‘bij de levende aanvoer’ eenden aan haken moet ophangen. Na dit zes keer gelezen te hebben, heb ik besloten om maar niet te solliciteren vanwege de visualisatie van het gebeuren.
Voor de eendenliefhebbers geen nood: ik lees dat er mensen zijn die het daar fantastisch doen. Eet u vooral smakelijk.
Len Koetsier, Groningen
In de column van Harriet Duurvoort schrijft ze over pleegzorg dat ‘kinderen met een moslimachtergrond in een gereformeerd pleeggezin worden geplaatst en zwarte kinderen in een volledig witte omgeving, terwijl het contact met de ouders verplicht wordt verbroken of geminimaliseerd’.
Ik ben jarenlang pleegouder geweest en heb ook heel lang in de pleegzorg gewerkt. Haar opmerkingen staan haaks op de werkelijkheid. Voor een moslimkind wordt in eerste instantie een moslimpleeggezin gezocht en voor een zwart kind een zwart pleeggezin, juist omdat pleegzorg weet hoe belangrijk culturele en biologische wortels zijn. Doordat (te) weinig moslim- en zwarte gezinnen zich aanmelden bij de pleegzorg, komen die kinderen, jammer genoeg vaak in een wit, christelijke of anderszins pleeggezin terecht!
Het oudercontact wordt zeker ook niet verplicht verbroken of geminimaliseerd. Pleegouders weten dat oudercontact erbij hoort en zullen daar ook aan mee moeten werken, wat ze in de regel ook doen, omdat ze het belang ervan voor hun pleegkind onderkennen. Een kritische column schrijven is prima en daarin mag best een mening doorklinken, maar de werkelijkheid moet niet verdraaid worden.
Geri de Lange-Mes, Kinderdijk
De Nederlandse Spoorwegen heeft met een nieuwe trein tussen Amsterdam en Rotterdam een niet bestaand probleem opgelost: de trein heeft stopcontacten en veel bagageruimte. Zitruimte, NS! De reizigers willen geen plek voor hun tas, maar voor hun billen.
Marijke de Vries, Den Haag
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans de krant te halen. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks halen ongeveer vijftig brieven de krant. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden