‘Kleine wasjes, grote wasjes, doe ze in je wasmasjien. Laat maar lekker draaien.’ Ik kan alleen maar hopen dat het nummer niet in uw hoofd blijft zitten, maar ik kon in dit geval niet anders. Wasmasjien is de grootste hit van Trafassi, de feestband die vooral in de jaren tachtig de hitparades bestormde. Met één nummer dat een kleine veertig jaar later nog altijd een onvervalste oorwurm is, zit je als artiest de rest van je leven gebakken. En ja, dan mag je als frontman Edgar Burgos gerust rondlopen in jasjes met je eigen beeltenis op de achterkant.
Een kleurrijk figuur als Burgos leent zich daarmee uitstekend voor een portret in een tv-programma, zou je denken. Maar nee, Burgos vond zichzelf woensdagavond terug in De platenzaak, een nieuw programma van de makers van Streetlab. Presentator Daan Boom schrijft een nieuwe ‘tijdloze hit’ voor de artiest, en neemt samen met vrienden Tobias Camman (de ‘regisseur’) en Stijn van Vliet (de ‘producent’) een videoclip op. In dit geval kwam dat neer op de clip ‘Motorboten’ (met een dubbelzinnige, seksueel getinte boodschap), die ook ‘iets serieus wilde zeggen over klimaatverandering’.
De makers willen met het programma de Nederlandse muziekcultuur ‘vieren’, en oudere vaderlandse artiesten als Lee Towers en Imca Marina naar een jonger publiek brengen. Op papier heeft De platenzaak daarmee veel gemeen met Ali B op volle toeren, een programma dat er vaak in slaagde om een oudere Nederlandse artiest in het zonnetje te zetten door die succesvol te koppelen aan jongere artiesten, met vaak aanstekelijke samenwerkingen tot gevolg.
Maar in De platenzaak is daarvan weinig te merken, omdat de makers het vooral heel druk met zichzelf hebben. De artiest is in dit geheel hooguit een edelfigurant, die zich moet voegen naar de kekke ideetjes van makers voor wie het leven één grote YouTube-stunt lijkt te zijn. Burgos belandde daarom vooral in de schaduw van de schijnwerpers, en kon hooguit wat invloed uitoefenen door ‘nee’ te zeggen tegen al te veel gekkigheden.
Van een eerbetoon of generationele overdracht was weinig sprake: De platenzaak blijkt vooral een speelkwartier voor volwassen pubers. De makers hebben een jonge fanschare, waarmee het programma zich ongetwijfeld moeiteloos liet verkopen aan de publieke omroep, waar de honger naar jongere kijkers onverminderd groot blijft. Maar meer dan een leuk format voor YouTube zat hier echt niet in.
Tegelijkertijd is het programma wél tekenend voor de positie van muziek in het Nederlandse tv-landschap, waarin artiesten zich doorgaans al gelukkig mogen wanen met een minuutje in een talkshow. Maar zelfs dat ene minuutje lijkt uiteindelijk beter dan een egodocument dat verpakt is als lollig bedoeld eerbetoon aan een oudere zanger. De artiest heeft er weinig aan, de kijker zo mogelijk nog minder.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden