In vrijwel alles wat er over de natuur wordt gepubliceerd, wordt deze gepresenteerd als een afgescheiden entiteit. Als iets dat begint en eindigt bij een hek.
De mens deelt 40 procent van zijn dna met een banaan, 50 procent met een fruitvliegje, 97 procent met een orang-oetang. Hij maakt onderdeel uit van de natuur; is er vóór zijn geboorte, tijdens zijn leven en zelfs na zijn dood volledig van afhankelijk.
Het zoveelste rapport waarin geconcludeerd wordt dat het slecht gaat met de natuur, zegt ook alles over onszelf. Zolang wij niet handelen naar het inzicht van de onlosmakelijke wederkerigheid die bestaat tussen de mens en zijn leefomgeving, dan zullen zowel het biodiversiteitsverlies en de klimaatverandering alsmede de mens-eigen problemen alleen maar toenemen.
John Tampoebolon, Duitsland
Blijf dromen jongens, maar getalsmatig is dat onmogelijk. Bij elk uniek heteroseksueel contact is een man en een vrouw betrokken. Bij een gelijk aantal mannen en vrouwen is het gemiddeld aantal unieke heteroseksuele contacten per man of per vrouw dus gelijk. Als mannen het aantal bedpartners dat vrouwen hebben willen beperken, zullen ze zelf monogaam moeten worden.
Pieter Markus, Geldrop
Om sigaretten roken tegen te gaan worden nu al een paar jaar alle pakjes afgeplakt met nare beelden van eventuele gevolgen van het roken. Kennelijk helpt dat.
Waarom niet de kiloknallers en andere goedkope vleesproducten afplakken met afschrikwekkende foto’s van lijdende dieren? Om het te kopen denkt een betrokken mens dan wel drie keer na. Er wordt direct een appèl op je geweten gedaan.
Dorine Kok, Frankrijk
Eén zinnetje in een lang artikel kan voldoende zijn om duidelijk te maken wat de echte drijfveren van de schrijver zijn. Zo ook in de ingekorte Thorbeckelezing, van Pieter Omtzigt: ‘De essentie van een democratie is immers dat burgers de totstandkoming van besluiten kunnen controleren, zodat ze op basis daarvan bij verkiezingen hun stem kunnen uitbrengen.’
Wat staat daar? Niets meer of minder dan dat ‘controle’ de essentie van democratie is. Maar dat is natuurlijk helemaal niet zo. De essentie van democratie is dat de burgers vrij zijn om de eigen bestuurders te kiezen. Hoe ik tot die keuze kom, is mijn zaak.
Ikzelf doe dat op basis van vertrouwen in (groepen) mensen, die naar mijn oordeel goede dingen doen. Hoe die goede dingen precies tot stand zijn gekomen, interesseert mij niet erg. Ik ga voor inhoud boven vorm, Omtzigt verkiest vorm boven inhoud. Als het proces maar klopt, is de inhoud kennelijk minder belangrijk.
Dat past in een tijd waarin de zin ‘ik ben niet gehoord’ de plaats heeft ingenomen van ‘ik heb mijn zin niet gekregen’. Het past ook in een tijd waarin mensen denken dat het land beter bestuurd wordt als we alle appjes van onze bestuurders kunnen lezen.
Controlfetisjisme ten top. Democratie is niet gediend met structureel wantrouwen en controlfreaks, wel met goede inhoudelijke debatten door gekozen volksvertegenwoordigers op de juiste plek. Op basis daarvan je stem bepalen, dat is de essentie van democratie.
Geert Blijham, Zeist
‘Meneer Sap, speciaal voor u: tot wel 45% korting op een tijdschrift of krant naar keuze.’ Deze mail ontvang ik namens de Volkskrant. Voor vrouwen: Libelle, Margriet, Flow, Story. Voor Mannen: Autoweek, Classics, Campers... en nog eens Story. Het is wel heel erg rolbevestigend voor een moderne krant om dit zo aan te bieden.
Rob Sap, Culemborg
In zijn boek Welkom in het Novaceen beschrijft James Lovelock onze toekomstige menselijke evolutie: ‘Kunstmatige intelligentie zal nieuwe levensvormen creëren. Ze zullen 10 duizend keer sneller denken dan wij en ze zullen ons beschouwen zoals wij planten beschouwen: als hopeloos traag werkende en denkende mechanismen.’
Wij denken dat we technologie hebben uitgevonden met onze slimme hersenen en dat we er ‘de baas’ over zijn, maar technologie was er al voordat er mensen op aarde verschenen. Een ei is een perfect staaltje technologie, net als aerodynamische vogelvleugels, met airco ontworpen termietenheuvels en onverwoestbare hexagonale bijenraten. Het interne geheugen van de natuur bevindt zich in haar dna. Via mensen evolueert de natuur ook, naar een technologische levensvorm met een extern geheugen. AI: wij zijn dat geheugen aan het voeden.
Will van Houten, Blericum
Jongeren lezen steeds minder: tijdschriften, dagbladen, literatuur. De grote uitzondering is fantasy. Waarom verliezen zij zich wél in fantasy? Toen ik de verslavende sense of wonder van speculatieve verhalen ontdekte in de jaren tachtig, had elke betere boekhandel een afdeling sciencefiction (sf) met 10 procent fantasy. Nu heeft elke nog overlevende boekhandel een afdeling fantasy met 10 procent sf.
Waar komt dat door? Simpel: Harry Potter. Fantasy kreeg de overhand sinds de jeugdige tovenaar op het toneel verscheen (eerste boek in 1997, eerste film in 2001), meteen gevolgd door de drie films van The Lord of the Rings. Fantasy werd een massaproduct, waarna uitgevers gretig de trend volgden.
Sciencefiction – zoals ook de nieuwe bundel De komeet laat zien – draait om ideeën die je aan het denken zetten: wat als...? Fantasy draait om magisch wensdenken in een nostalgisch middeleeuws (Game of Thrones) of 19de-eeuws (The Hobbit) aandoende wereld met helden (m/v/nb) en schurken (m/v/nb).
De betere high fantasy biedt een verrassend perspectief op onze eigen wereld: Jack Vance (The Dying Earth), Ursula LeGuin (Earthsea). Maar de meeste moderne fantasy, vooral op de giga young adult-afdeling, is volstrekt voorspelbaar. Waar sciencefiction kennis en kritisch denkvermogen vereist, biedt de standaardfantasy puur vermaak waar je niet bij na hoeft te denken.
Maar wellicht ben ik te hardvochtig en is fantasy zo populair omdat onze huidige wereld zo overweldigend is, met name voor jongeren, en bovendien zo snel verandert. Fantasy lezen biedt afleiding en troost. Hoe dan ook, uitgevers leven van massaverkoop. Altijd weer die markt. Het neoliberalisme heeft niet alleen het onderwijs en de zorg de vernieling ingeholpen, maar dus ook de sciencefiction.
Henri Gooren, docent culturele antropologie, Oakland University
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans de krant te halen. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks halen ongeveer vijftig brieven de krant. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden