Lezer Frans Kouwets ergert zich aan ‘gele schreeuwlelijkerds’ in parken en wegbermen. Ik liep die middag met de hond door het Raadhuispark in Vught, zag zo’n perk gele narcissen en voelde met hem mee.
Maar ik las vervolgens op het bordje erbij dat de 2.142 stervormige narcissen daar symbool staan voor de Joodse kinderen die tijdens de Tweede Wereldoorlog vanuit Vught werden gedeporteerd en omgebracht. Het wereldwijde Daffodil Project wil de herinnering levend houden aan anderhalf miljoen kinderlevens die tijdens de Holocaust werden vernietigd.
Dit maakt narcissen niet mooier voor mensen en beter voor bijen. Maar het biedt wel een ‘achterliggende gedachte’ waar Frans Kouwets om vraagt.
Het tempert misschien ook de blijdschap van lezer Annemieke Blöte over de wederopstanding van Otto den Beste.
Teunis IJdens, Vught
‘De grondwet van 1848 is voor een groot deel te danken aan de Negenmannen onder leiding van Thorbecke, die al veel denkwerk en voorstellen gedaan hadden’, aldus Pieter Omzigt in zijn Thorbecke-lezing. Hij vermeldt echter niet dat van de achttien artikelen er tien letterlijk waren overgenomen van de Belgische liberale grondwet uit 1831.
Anno 2023 kunnen we nog een artikel uit de Belgische grondwet overnemen: artikel 7 bis van de Belgische grondwet schrijft voor dat de overheid een duurzame ontwikkeling moet nastreven en rekening moet houden met de solidariteit tussen de generaties. Dit zou toegevoegd kunnen worden aan artikel 21 van de Nederlandse grondwet: ‘de zorg van de overheid is gericht op de bewoonbaarheid van het land en de bescherming en verbetering van het leefmilieu’.
Daarnaast moet uiteraard artikel 120 worden afgeschaft. Dit artikel stelt dat een burger zich voor de rechter niet kan beroepen op de grondwet (toetsingsverbod). Reeds op 29 april 2021 is de motie-Kuik c.s. aangenomen, waarin de regering wordt verzocht om artikel 120 Grondwet te schrappen.
Frans Vollenbroek, Tervuren (België)
‘Vrouwen zijn ook belangrijke schakeltjes in het verzet geweest’. Van Anja Meulenbelt leerde ik tijdens een lezing in de jaren 90, dat het vaak de kleine woordjes zijn die iets verraden over de mate van emancipatie. Waarom ‘ook’ en ‘schakeltjes’ in deze kop? Hier had moeten staan: ‘Vrouwen zijn belangrijke schakels geweest in het verzet’.
Piet de Jong, Gorinchem
Net als Hanna van Vliet ben ook ik ervan overtuigd dat door de standaard seksscènes in films (geen voorspel, penetratie, en zij komt klaar), hele generaties mannen en vrouwen denken dat het zo hoort. Een paar bladzijden verder in datzelfde magazine lezen wij daarvan een mooie illustratie. In het artikel, waarin Michiel Eijsbouts schrijft over zijn penis die dienst weigert, noemt hij het voorspel het ‘inleidende werk’, de penetratie het ‘hoofdprogramma.’ Tsja, zolang we zo over seks blijven praten, zal ook dat eenzijdige beeld niet veranderen.
Aja Leemans, Amsterdam
‘Hoog tijd dat overheid serieus onderzoek doet naar menstruatieverlof voor werknemers’. Eens met het gegeven dat onderzoek naar een eventueel menstruatieverlof hard nodig is. Wel vind ik het jammer dat weer gesproken wordt over ‘vrouwen die last hebben van hevige menstruatiepijnen’. Een baarmoeder hebben maakt iemand nog geen vrouw. Er zijn mensen die zich niet identificeren als man of vrouw, maar wel geboren zijn met een baarmoeder die hen laat menstrueren.
Do Kriek, Amsterdam
‘Hoe kan het toch dat iedereen in Europa denkt dat Nederlanders zulke klootzakken zijn?’ vraagt filmregisseur Lars van Trier in het interview met Bor Beekman (Boeken en Wetenschap, 15/4). Een pijnlijke opmerking, jammer dat niet is doorgevraagd.
Hoezo, waarom? Wat hebben we als Nederlanders misdaan? Alles?! Hebben we een te grote mond, zijn we schijnheilig, geven we niks om het klimaat, komt het door de podcast van de koning, premier Rutte, Ma Flodder? Urgente vragen waar elke goede Nederlander van wakker ligt.
Alfons Lammers, Otterlo
Peter Middendorp bekent in zijn column van 14 april vernielingen te hebben gepleegd op een nieuwbouwlocatie in zijn jeugd. Hoewel lang geleden, moet het met zijn journalistieke talenten mogelijk zijn om erachter te komen wie hij precies gedupeerd heeft toentertijd. De schade alsnog vergoeden zou fatsoenlijk zijn en reinigend werken voor het geweten en de ziel.
Hoeveel mensen zouden nu niet dolgraag een fout van vroeger willen herstellen? Zo’n mogelijkheid moet je niet onbenut laten.
Len Koetsier, Groningen
Als verpleegkundig specialist in de ggz kijk ik naar mijn patiënten met schizofrenie. Opgenomen, vrijheden onder begeleiding, niet toegestaan om deel te nemen aan de maatschappij.
Een vrouw van mijn leeftijd die al meer dan 15 jaar opgenomen is tegen haar zin, omdat ze ‘kwetsbaar’ is. Ze heeft last van wanen en stemmen, mensen die haar lastigvallen. Ze heeft zelf nog nooit iets gedaan, maar wordt slachtoffer van mensen die haar iets aan willen doen.
Een jongen van in de 20 die uit de maatschappij is gehaald omdat hij ‘onbegrepen gedrag’ vertoont. Ik heb discussies met hem. Hij vindt dat wat in zijn hoofd zit, eruit moet. Ik geef aan dat dat lastig is, omdat de maatschappij bang wordt van zijn geschreeuw en gedrag.
Deze mensen bestaan, maar achter gesloten deuren. Deze mensen worden ‘ziek’ genoemd, maar zullen nooit ‘beter’ worden. Als ik echt naar hun belevingswereld en psychoses kijk, snap ik waar deze vandaan komen. Het zijn in mijn ogen de gevolgen van dingen die zij niet hebben kunnen verwerken. En het voor zichzelf moeten houden van alles wat er in hun hoofd omgaat maakt dat het erger wordt. Het gevolg van het gevoel er niet bij te horen, is nog vele malen groter dan de stemmen zelf. Het gevolg van er ‘niet mogen zijn’ is vele malen groter dan dingen zien die anderen niet zien.
Zelf slik ik ook medicatie tegen de maandelijkse depressie van mijn PMDD (Premenstrual Dyshporic Disorder). Jarenlang heb ik mij een zwakker mens gevoeld, mij geschaamd. Het leren accepteren dat het is wat het is, dat ik het niet ‘weg’ kan maken, is voor mij een boei waar ik mij aan vasthoud. Mijzelf serieus leren nemen is voor mij belangrijker dan proberen mijzelf aan te passen.
Wat als wij mensen met psychotische klachten serieus gaan nemen? Wat als wij niet meer angstig, maar open reageren op hun verhalen? Wat als wij ons mee laten nemen in hun belevingswereld in plaats van deze weg te maken? Ik kan niet wachten.
Iris Verkerk, Verpleegkundig specialist GGZ, Houten
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans de krant te halen. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks halen ongeveer vijftig brieven de krant. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden