‘U bent een beste vent!’, zegt de langste van twee puberjongens die op de brug staan te roken. ‘Dat zien wij meteen.’ Ik kijk ze aan, op mijn hoede om voor schut te worden gezet, maar toch ook gestreeld.
Dertien, veertien zijn ze. Hun branie is even plotseling opgekomen als de vlashaartjes op hun bovenlip. Tussen de trekjes door verbergen ze hun sigaretten in hun handpalm. Onrust verpakt in trainingspakken, op zoek naar teenage kicks die deze middag nergens te vinden zijn.
‘Gaan we een jointje roken?’ Ik schud mijn hoofd. ‘Oké, een boks dan?’ Met uitgestoken vuist zet die lange een stap in mijn richting. Ik ben de kwaadste niet (ik ben een beste vent), maar als ik mijn vuist tegen de zijne wil drukken trekt hij theatraal zijn hand terug. ‘Nóóit een boks bij de eerste ontmoeting, beste vent.’
Zij hun kick, ik weer wat geleerd.
Source: Volkskrant