Ik had niet gedacht dat het mogelijk was, maar RTL 4 heeft het concept ‘muziek’ vermoord. Alles is muziek is zo’n tv-programma dat gemiddeld drie keer per jaar voorkomt: een format waarvan niet valt voor te stellen dat volwassen mensen het bij hun volledige bewustzijn hebben bedacht. Het is het Showcolade-assortiment van televisie: een genre waarin BN’ers onder lichte dwang de stompzinnigste dingen moeten doen. In dit geval komt dat neer op teamcaptains Jeroen van Koningsbrugge en Holly Mae Brood, die met hun teamleden ‘alledaagse’ voorwerpen – denk aan een kettingzaag, speelgoedkrokodil of zak chips – moeten gebruiken om een bestaande muzikale hit uit te voeren.
Ik deed zaterdag echt mijn best om er met open vizier in te gaan, maar nadat ik vorige week al zag hoe Irene Moors heel hard op een sjoelbak sloeg om Take On Me voorgoed te verpesten, was de bodem eigenlijk allang bereikt. Alles is muziek, maar muziek kan soms ook gewoon het pijnlijke, infantiele niets zijn.
Dat muziek zeker niet alles is, hoorden we donderdagavond óók in het schrijnende relaas van zangeres Joan Franka in Better than Ever, een therapeutisch programma waarin oud-deelnemers van talentenshows hun verhaal doen over hun ervaringen in de entertainmentindustrie. Franka deed mee aan The Voice of Holland, maar werd vooral bekend door die immense indianentooi, waarmee ze in 2012 deelnam aan het Eurovisiesongfestival.
Het optreden werd een pijnlijke aangelegenheid. Franka – op dat moment 22 – klonk niet zuiver, stond stijf van de zenuwen en werd door die vermaledijde verentooi mikpunt van jarenlange spot. Albert Verlinde sprak op zijn RTL Boulevard-troon bijvoorbeeld van een ‘kleretooi’ en een ‘valse kraai’.
Elf jaar later had Franka de moed gevonden om op te biechten dat ze er eigenlijk helemaal niet had willen staan. Haar deelname – maar vooral de mensen die de deelname faciliteerden – had haar jonge carrière in de knop gebroken. Haar familie mocht niet bij het optreden zijn, die verentooi moest ze – tegen haar zin in – ophouden van de omroepbonzen en haar management vond dat ze maar moest afvallen, omdat haar concurrenten ‘veel mooiere benen’ hadden. Na het Songfestival wilde datzelfde management niets meer met haar te maken hebben, maar zat ze wél vast aan een wurgcontract, waardoor ze jarenlang geen muziek mocht maken. Franka ontwikkelde een eetstoornis en durfde jarenlang zichzelf niet meer te zijn, omdat ze voor eeuwig verbonden leek met die rampzalige Songfestival-avond.
Het verhaal van Franka toonde weer eens aan dat grensoverschrijdend gedrag zich kan aandienen in vele vormen. Een 22-jarige zangeres met ambities werd vermalen door Hilversum, een boksbal van de toeschouwer en een zondebok van een monsterlijk management. Het was daarmee een perfecte week om weer even een hekel te krijgen aan alles wat met muziek en de entertainmentindustrie te maken heeft.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden