In het Volkskrant Magazine van 8 april was de uitvinder van de zakloze stofzuiger, de heer Dyson, ‘Onze Gids’. Ik was onder de indruk, totdat hij beweerde dat er meer kansen moeten worden geboden aan mensen die bij voorbeeld een apparaatje uitvinden dat plastic identificeert. Hij deelde meteen een sneer uit aan Greta Thunberg, ‘die alleen maar roept’.
Maar een ‘plastic-identificeerder’ om allerlei soorten te sorteren en te recyclen is hetzelfde als hoofdpijn bestrijden met een aspirientje wanneer er een kankergezwel in je hoofd zit. Het gezwel blijft.
Dus in plaats van ingewikkelde technische processen en apparaten om plastic te scheiden moeten we zorgen voor minder (verschillende soorten) plastic. En dus zijn er mensen nodig zoals Greta Thunberg die de bron van het probleem zichtbaar maken en zich niet verliezen in symptoombestrijding.
Letty Laan, Sneek
Met stijgende verbazing las ik de column van Merel van Vroonhoven over de dalende kwaliteit van de jeugdzorg. Staatssecretaris Maarten van Ooijen wordt hiervoor verantwoordelijkheid gesteld. Dat lijkt logisch, want sinds vorig jaar is hij portefeuillehouder namens de Christen Unie. Jammer genoeg lopen de gevolgen van acht jaar scheef beleid hem van meet af aan over de schoenen. Niet zo vreemd voor een politicus die 24 was toen het Rijk de financiering en organisatie van de jeugdzorg op de gemeenten afschoof.
Van Ooijen ging naar school in een Biblebeltgemeente, die niet al te hoog zal scoren op de landelijke criminaliteits- en huisuitzettingslijsten, maar heil vindt in kerk en huisgezin. Mijn vraag is: op basis waarvan is Van Ooijen geselecteerd voor deze job? Immers, om te kunnen anticiperen op preventiemogelijkheden is toch de nodige kennis en levenservaring nodig. De jeugd verdient meer dan een restzetel te zijn voor de kleinste politieke fractie in het kabinet. Jammer dat Marjolein Moorman uit Amsterdam, met al haar kennis en ervaring bij de verkeerde partij zit om sturing te kunnen geven aan het herstel.
Veroniek Clerx, De Bilt
Lisa Bouyeure en haar literaire vrienden konden, ook al hadden ze zes weken de tijd, een boek van Simon Vestdijk niet meer uitlezen. Ze kwamen er ondanks hun goede wil niet doorheen en vermoeden nu dat dit ligt aan de gebrekkigheid van onze hedendaagse hersenen, verpapt als die zijn door het eentonige gebeuk van sociale media.
Vestdijk zelf vond álle signalen van buitenaf (waaronder die van zijn eigen vrouw en de vogels in de tuin) dusdanig onverdraaglijk dat hij tijdens het schrijven, met oordoppen in, vaak urenlang zijn Nilfisk-stofzuiger liet loeien. Alles voor de concentratie. Misschien een tip voor deze leesclub?
Trees Roose, Haren
Hè ja, weer zo’n artikel over jongens en mannen die ‘zoekende zijn’, nu de traditionele mannelijkheid heeft afgedaan. Guttegut. Vrouwen moeten al eeuwenlang laveren tussen onhaalbare en tegenstrijdige verwachtingen, en als ze daarover klagen heet dat ‘feminisme’ en ‘activisme’. Maar nu wij mannen aan de beurt zijn, is het een ernstig maatschappelijk probleem waarover gewichtige deskundigen aan het woord komen.
Camiel van Altenborg, Wageningen
Waarom een ongeneeslijk zieke die lijdt aan kanker ‘ongeneeslijk ziek’ noemen en een ongeneeslijk zieke die lijdt aan dementie ‘dement’ noemen? Bij beiden staat uitzichtloos lijden centraal, maar de eersten, ook zij die niet meer compos mentis zijn, worden aantoonbaar vaker actief geëuthanaseerd. Wellicht helpt het om beide groepen in discussies daarover terecht als ‘ongeneeslijk ziek’ te benoemen.
Mariska Jansen, Harlingen
Sander Donkers is voor heldere taal. Met dure woorden tracht men nare boodschappen te verzachten. Ik geef hier nog een duidelijk voorbeeld: Het ‘ruimen’ van duizenden kippen. Waarom niet ‘vergassen’ of ‘doden’? Dat is klare taal. Wellicht zet dat mensen ook aan het denken.
Carla Neijts, Amsterdam
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans de krant te halen. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks halen ongeveer vijftig brieven de krant. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden