N.B. Het kan zijn dat elementen ontbreken aan deze printversie.
In het bos vlak bij het slaperig dorpje Teremiski in Polen zit een groepje Soedanese mannen te wachten. Even verderop staan Poolse soldaten op de uitkijk, dus ze moeten zich stilhouden. Ze schuilen tot de nacht valt. Ze zijn allemaal onderkoeld, twee van hen verkeren in kritieke toestand.
In dit bos op de grens tussen Wit-Rusland en Polen wordt de worsteling van Europa met de toestroom van migranten pijnlijk zichtbaar. Het was dictator Alexandr Loekasjenko die in 2021 bewust migranten uit onder meer Afrika en het Midden-Oosten opriep naar Wit-Rusland te komen, met de belofte dat de grens met Polen – en dus de oostgrens van de Europese Unie – poreus was.
Daarop volgden in Polen niet alleen grote protesten, maar begon ook de bouw van een 5,5 meter hoge en 186 kilometer lange muur, uitgerust met camera’s en strenge bewaking. De migranten hopen alsnog de andere kant van de muur te bereiken, maar het lijkt uitzichtloos. Sinds de voltooiing, juni vorig jaar, zit de grens potdicht en zijn in het aangrenzende bos al zeker 37 lichamen gevonden van overleden migranten.
Poolse en internationale ngo’s gaan regelmatig het bos in om de daar levende migranten van voedsel en medische zorg te voorzien. Warme kleding wordt verstrekt, pijnstillers ingespoten. In een van de nabijgelegen dorpjes, Bohoniki, is op de islamitische begraafplaats ruimte gemaakt voor verse graven van overleden migranten.
Veel van de bewoners behoren toe aan de Tartaren, een islamitische minderheid in deze regio. Zij zien het als een plicht om migranten een menselijke en waardige rustplek te geven.
Fotograaf Aurélien Goubau reisde afgelopen winter meerdere keren naar het bos om vast te leggen hoe de migranten proberen hun geliefde bestemming in Europa te bereiken. Goubau: „Ik was op zoek naar een plek die in zekere zin een breuklijn zou voorstellen tussen Oost en West. Deze grens en muur leek mij daar een tastbare representatie van. Het is belangrijk om deze situatie te documenteren, want ook wij zijn erbij betrokken.”
De grens leidt tot veel ophef bij de Poolse bevolking. Een vrouw laat een kaart zien van de omgeving. Foto Aurelien Goubau
Bij de grens met Wit-Rusland heeft een groep ngo’s, Grupa Granica, een permanente basis ingericht om vluchtelingen te helpen in het bos. Activisten zijn meestal Pools, maar komen soms ook uit andere Europese landen. Foto Aurelien Goubau
Activisten van Grupa Granica vonden kleren van vluchtelingen die de nacht hadden doorgebracht. Ze zouden door twee minderjarige Afghaanse meisjes zijn gebruikt. Zij werden de volgende dag in Warshau aangetroffen. Foto Aurelien Goubau
Een veiligheidsdeken in het bos. Foto Aurelien Goubau
In Teremiski (Polen) wordt een Soedanese man geholpen door Grupa Granica. Foto Aurelien Goubau
De groep werd onderkoeld aangetroffen. Ze zouden al een week in Polen zijn na een rivier te hebben overgestoken, waar geen muur is opgetrokken. Foto Aurelien Goubau
Sommige vluchtelingen kregen pijnstilling toegediend via een infuus. Foto Aurelien Goubau
Hij werd met zeven anderen gevonden. Foto Aurelien Goubau
De groep van acht zou later Duitsland willen bereiken door middel van een mensensmokkelaar. Het is niet bekend of dat is gelukt. Foto Aurelien Goubau
Het is moeilijk om je voort te bewegen door het dichte bos.Foto Aurelien Goubau
Op de islamitische begraafplaats in Bohoniki meet Yannick met zijn zoon een graf voor een migrant uit Jemen op. Yannick en zijn zoon zijn Tartaar. Foto Aurelien Goubau
Sinds het begin van de vluchtelingencrisis in 2021 zijn zeven vluchtelingen begraven in Bohoniki, en volgens Grupa Garnica 37 in de regio. Doodsoorzaak is vaak verdrinking, onderkoeling of uitputting. Foto Aurelien Goubau
Migranten verschuilen zich in het bos bij de grens. Foto Aurelien Goubau
NieuwsbriefNRC In Beeld
De mooiste fotografie en de beste tips, geselecteerd door de fotoredactie
U kunt ons via dit formulier informeren over taalfouten of feitelijke onjuistheden, dat stellen wij zeer op prijs. Berichten over andere zaken worden niet gelezen.
Source: NRC