Sinds de invoering van het vrouwenquotum in 2022 moet de raad van commissarissen van beursgenoteerde bedrijven in Nederland minimaal voor een derde uit vrouwen bestaan. Daarnaast moeten de vijfduizend grootste bedrijven concrete doelen stellen voor een evenwichtigere verdeling van vrouwen en mannen in de top en subtop.
Hoewel het ronduit gênant is dat we anno 2022 nog een vrouwenquotum nodig hadden, is het minstens zo gênant dat we anno 2023 ook een ESG-quotum nodig hebben. Dat quotum Environmental, Social en Governance (Milieu, Maatschappij en Governance) kan als volgt worden ingericht: beursgenoteerde ondernemingen moeten één stoel in de raad van commissarissen beschikbaar stellen aan een toezichthouder met een expliciet ESG-profiel. Een toezichthouder die binnen de raad van commissarissen de ecologische en sociale stem verkondigt. Vergelijk het met de verplichte commissaris op voordracht van de ondernemingsraad.
Deze ESG-commissaris is bijvoorbeeld directeur geweest van een niet-gouvernementele organisatie (ngo) of heeft een carrière achter de rug in de publieke sector op het gebied van klimaat of sociale vraagstukken. We zoeken dus nadrukkelijk niet de Corporate Social Responsibility-officer van een multinational. We zoeken de tegenhanger die in het veld heeft gewerkt en zich een leven lang nadrukkelijk heeft ingespannen voor een gelijkwaardige en ecologisch verantwoorde wereld.
Net als met het vrouwenquotum is wettelijk ingrijpen nodig op bestuurlijk vlak om de klimaattransitie en de mondiale sociale transitie te realiseren. Alleen aan wetten op het gebied van CO2-uitstoot en het beschermen van mensenrechten in de waardeketen hebben we niet genoeg. We hebben ook toezichthouders nodig die ervoor zorgen dat die wetten daadwerkelijk worden nageleefd, niet alleen in woorden maar ook in daden. Omdat overtuigende greenwashing nu nog al te vaak de norm is.
En daarom zijn andere stemmen nodig in de top.
Marjolijn van Oordt, Amsterdam
Nu we de vroege kindertijd hebben ‘bevrijd’ van alle frustraties, mogelijke frustraties en denkbare tegenslagen, zijn we heel consequent en ruimen we keurig alle denkbare woorden op die ook maar enigszins of in de verste verte een nare, ongelijke of somber makende ervaring kunnen oproepen.
De volgende stap ligt nu voor de hand: een taal goed leren kost inspanning, is vaak een kwestie van zwoegen, en je kunt mislukken en falen. Niet iedereen is hierin even goed en dus ongelijk en dat kan droef voelen. Dat kan en mag niet meer in deze tijd.
Afschaffen dus die taal, opruimen, zodat ook deze belasting verdwijnt. Op weg naar de definitieve vrijheid en gelijkheid. We zijn er bijna.
Jan Derksen, Nijmegen
Marjolein Moorman en Arne Popma pleiten voor een ruime toegang tot de geestelijke gezondheidszorg voor jongeren. Terecht merken zij op dat de noodzaak daartoe evident is, omdat het overgrote deel van mentale problemen al begint in de jeugdjaren. Beter beleid is noodzaak en dat hoeft niet meteen begrotelijk te zijn. Het moet vooral direct beschikbaar zijn.
Mijn toen 16-jarige zoon zei op enig moment dat hij dacht ‘depressief’ te zijn. Ik verwees hem naar ‘pratenonline.nl’. Hij nam contact op en vertelde later: ik heb iemand gesproken hoor. Ik ben niet depressief. Die leeftijdsfase is ingewikkeld. Soms helpt een klein zetje in de goede richting al. Maar de hulp moet laagdrempelig en snel beschikbaar zijn, door professionals.
Irene Apperloo, Twello
Peter de Waard bepleit het invoeren van het fietsplaatje, en wel met een beprijzing van 50 tot maar liefst 500 euro per jaar. Reden: de gebruikers veroorzaken ongelukken door onkunde en risicovol gedrag.
Gelukkig heeft de belasting op het gebruik van auto’s ons geleerd dat dit niet gaat helpen. Jaarlijks vinden er vele duizenden ongevallen plaats met de auto in een moordende hoofdrol. De kwestie is derhalve niet het gebruik zelf, maar de bewustwording van de gevolgen van het gebruik. Scholing en jaarlijkse bijscholing voor verkeersdeelnemers kan daaraan een bijdrage leveren.
Huibert van Noord, Middelburg
Hoezo voelen ouderen zich gediscrimineerd? Vanuit mijn eigen beleving als 75-plusser én als grootouder valt dat reuze mee. We zijn altijd welkom om op onze kleinkinderen en/of op de huisdieren van onze kinderen te passen.
Is er geldnood, dan zijn wij extra welkom om deze te lenigen. Presenteren we onze laatste wilsbeschikking, dan willen ze daar niet van horen, want liever zien ze ons 100 jaar worden. Voorts zorgen de kleinkinderen voor extra reuring, omdat wij (boomers) hen kunnen verhalen over die ‘goede oude tijd’, waar hun ouders geen ervaringen mee hebben.
Dat ouderen binnen onze moderne samenleving uitgerangeerd zouden zijn, is een frame uit een boos sprookje uit vervlogen tijden. Ouderen mogen dan meestal gepensioneerd zijn, maar uitgerangeerd bepaald niet. Zeker niet als zij door de jeugd worden uitgedaagd nog steeds aanwezige talenten te benutten.
George de Haan, Elburg
De kosten voor schadeherstel blijven extreem. Dit heeft alles te maken met het zoeken van de oplossing (schadevaststelling) in de wettelijke aansprakelijkheid.
Het gevolg is lange en dure bureaucratische en juridische procedures tot frustratie van de gedupeerden. Feit is dat niet met 100 procent zekerheid is vast te stellen of een schade bevingsgerelateerd is of niet. Dus veel gesteggel.
De beste oplossing is het bevingsgebied tot rampgebied te verklaren en via een generieke maatregel alle typische bevingsschades (daar kan een lijst van worden gemaakt) zonder meer te vergoeden. De kosten, die niet meer kunnen worden verhaald, komen dan voor rekening van de overheid. Dat moet dan maar, want de samenleving heeft ook veel van het gas geprofiteerd.
André Doorlag, Groningen
Een topman vertrekt, al dan niet uit vrije wil. Maar wanneer je een bekende naam bent of je werkgever in de publieke belangstelling staat, gaat steeds weer buitensporig veel aandacht uit naar de hoeveelheid geld die ze meekrijgen.
Laten we het eens nuanceren. Zo kreeg de voormalige KLM-directeur Pieter Elbers niet zomaar een zak gevuld met 1,9 miljoen euro mee, al was zijn dienstverband afgelopen. Het bruto bedrag van - inderdaad - 1,9 miljoen euro, bevatte ondermeer de wettelijke transitie vergoeding waar iedere werknemer recht op heeft, de pensioenpremie die een werkgever hoort af te dragen, vakantiegeld- en niet genoten dagen, en verder natuurlijk beloningen die contractueel reeds vastgelegd waren.
Toen ik circa tien jaar geleden als jonge dertiger met emigratieplannen de kans kreeg om met een vrijwillige vertrekpremie bij een multinational te vertrekken middels een vaststellingsovereenkomst, heb ik uiteraard ook geprobeerd er het meeste uit te halen, inclusief een compensatie voor de te betalen belasting die in Nederland buitensporig hoog is.
Jan Modaal zou terecht ook niet voor minder ‘dan waar ik recht op heb’ tekenen, en als het even kan voor nog iets meer. Gelijke monniken, gelijke kappen dus. Dat bij een hogere beloning automatisch een hogere vertrekregeling geldt is zo bezien niet meer dan logisch.
Joël Andoetoe, Praag (Tsjechië)
Niet alleen Fransen hebben vaak een klein pensioen. Ondanks wat kranten ons vaak voorspiegel door foto’s te plaatsen van golfende pensionado’s in een zonovergoten buitenland, zijn er ook die veel minder krijgen. Volgend jaar ga ik, na 47 jaar werken, met pensioen. Dan krijg ik van twee fondsen in totaal bijna 800 euro. Bruto. Gelukkig is er dan ook nog AOW. Niet iedereen had een riant salaris en dito opbouw.
Hans van Noord, Utrecht
Sinds 1 april zit er statiegeld op blikjes met drinken. Minder dan twee jaar geleden kwam er ook al statiegeld op kleine plastic flesjes (uitgezonderd zuivel en sappen). Ik scheid nu mijn groenafval, glas, glazen statiegeldflessen, plastic afval, plastic statiegeldflessen, drankkartons, metalen blikjes (bij het plastic), statiegeldblikjes, luiers van mijn kind, en papierafval. Goed kijken naar al de verschillende logo’s en opletten wanneer een verpakking half uit plastic en half uit restafval bestaat.
Op kantoor is het niet anders. Windows krijgt een nieuwe update, Europese richtlijnen verplichten voortaan dataretentie, de wet AVG verandert hoe we omgaan met persoonlijke gegevens. Dit komt allemaal bovenop je huidige functie, want het werk moet wel gewoon af.
Dit zijn allemaal Source: Volkskrant