Podcast is een informeel medium. Dus als een tiendelige podcastserie begint met de zin ‘Majesteit, we zijn begonnen’, dan zit er al een zekere spanning op de zaak. Ter gelegenheid van het tienjarig koningschap van koning Willem-Alexander worden de afgelopen tien jaar (één jaar per aflevering) doorgenomen. Locatie: de werkkamer van de koning in Paleis Huis Ten Bosch. Gesprekspartner: oud-radio-dj Edwin Evers.
Door de ogen van de koning is een productie van Tonny Media in opdracht van de Rijksvoorlichtingsdienst. Er zijn nogal wat spelregels en een wensenlijstje van gesprekspunten (van de RVD, om misverstanden te voorkomen) die de revue passeren. Daardoor worden nieuwe onderwerpen nog wel eens aangesneden met een frase als ‘het klimaatakkoord, dat was ook in 2015’.
Evers meldt in het begin dat hij ‘de nodige instructies’ heeft gekregen, waaronder de boodschap dat het ‘niet te veel privé’ moest worden. Dat lukt aardig, hoewel we met de koning op je koptelefoon toch het gevoel hebben dat we redelijk in de buurt van de man komen. Podcast (‘nog niet ontdekt’ door de koning zelf, geeft hij toe) is niet alleen in het diepste wezen informeel, maar ook intiem. Intiemer dan troonredes, kersttoespraken of zelfs tv-interviews, waar de camera meer dan de discrete podcastmicrofoon een spelbreker is .
Toch is en blijft het wat stijfjes af en toe, onderbroken door mini-rubriekjes als ‘Een vraag van een kind’. Het had geholpen als de podcast productioneel op een wat hoger plan was getild door te werken met archiefmateriaal en niet met Wikipedia-achtige samenvattingen van de gebeurtenissen in een jaar. Evers, die de koning kent van uitzendingen die hij tijdens Olympische Spelen maakte, is natuurlijk geen journalist die het staatshoofd doorzaagt over heikele zaken.
De meeste kwesties (in de vier afleveringen die online staan) worden panklaar voorgezet, zodat de koning ze binnen kan tikken met zijn gedegen kennis van geschiedenis, grondwet en politiek. Hij valt niet zelden terug op diep ingeslepen formuleringen met veel nadruk op samenwerking van alle maatschappelijke geledingen (het woord ‘samen’ is de kern van de filosofie hier). Maar ook binnen het gezin is er sprake ‘van een heel goede overlegstructuur’, een opmerking die zonder een spoor van ironie wordt gemaakt.
Af en toe komen we in de buurt, vooral als in de tweede aflevering het neerschieten van de MH17 ter sprake komt en de de band die de koning heeft opgebouwd met de nabestaanden. Als hij de confrontatie met het verdriet ‘rauw’ noemt, dan geloof je hem meteen. Twee jaar eerder had ook hij ‘een telefoontje’ gekregen; in zijn geval over broer Friso die in een coma was geraakt na te zijn getroffen door een lawine.
Evers wil ook weten of hij het soms niet eens is met al die wetten en besluiten die hij moet tekenen. Het feit dat de koning tot drie keer toe afgemeten antwoordt dat dit ‘niet relevant’ is, toont aan dat hier wat hem betreft een harde staatskundige grens loopt. Maar in het geval van de koning loopt het staatskundige en het persoonlijke onvermijdelijk door elkaar, al was het maar omdat zijn oudste dochter de troonopvolger is. ‘Maar ik voel nu bij u, dat u denkt: hou er eens over op, laat dat kind met rust?’, zegt Evers. Stilte. Evers: ‘Ik dacht, ik zeg het wel effe voor u.’
Misschien spreekt de koning nog wel het meest door hier te zwijgen.
Door de ogen van de koning
★★★☆☆
10 afleveringen (elke donderdag een nieuwe episode)
Tonny Media/RVD
Interview Edwin Evers
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden