Home

Wie is er zo levensmoe om zich op te geven als vrijwillige bewoner van Mars Dune Alpha?

Ruimtevaartorganisatie Nasa heeft de Mars Dune Alpha gepresenteerd, het gebouw waar vier vrijwilligers een jaar lang gaan doen alsof ze op Mars wonen. Het huis van 160 vierkante meter telt afzonderlijke slaapkamers, een gezamenlijk werkstation, een medische afdeling, een fitnessruimte en een ‘buitenverblijf’, dat de indruk wekt in een vorig leven als zeppelin te zijn gebruikt. Bij Nasa staan ze bekend om groot technisch vernuft, maar voor de inrichting van dat buitenverblijf zijn een paar levensgrote foto’s van rotswanden tegen de muur gezet en is een lading rood zand op de vloer uitgestort. Toch fijn om te weten dat niet alle toepassingen van Nasa eindeloos ingewikkeld zijn.

De bedoeling van het hele gebeuren is uiteraard het zo goed mogelijk nabootsen van toekomstige missies op Mars, de rode planeet waar kennelijk onze toekomst ligt. Dankzij deze eerste vier vrijwilligers kan in kaart worden gebracht wat er allemaal nodig is voor zo’n fabelachtige expeditie, die al in het komende decennium zou moeten plaatsvinden.

Heel nobel natuurlijk – die vier zijn misschien de eerste historische schakel in een verhuizing van de mensheid – al vraag ik me vooral af wie er zo levensmoe is om zich hiervoor op te geven. Het antwoord kreeg ik sneller dan gedacht; mijn eigen man vindt het gewéldig en zou zich dolgraag in zo’n avontuur willen storten. Gelukkig hoef ik hem niets te verbieden, want hij is volkomen ongeschikt voor een Marsexpeditie – de man wordt al zeeziek van een groot bioscoopscherm en komt niet eens het IJsselmeer over.

De vier vrijwilligers die wel geschikt zijn bevonden, worden in juni bekendgemaakt. Zij hebben een vervelende klus in het vooruitzicht, want de leefomstandigheden op de rode planeet zijn allesbehalve comfortabel. Zo krijgen ze een gelimiteerde hoeveelheid water mee. Voor het eten zijn ze aangewezen op een ‘verticale boerderij’, een stellingkast waarin ze zelf groente moeten zien te verbouwen. Nasa hanteert naar eigen zeggen zeer strenge gewichtslimieten tijdens de missie, maar gezien het dieet van de deelnemers zal niemand overgewicht ontwikkelen. De conditie van de deelnemers moet sowieso goed worden onderhouden, want medische voorzieningen zijn ook schaars; die fitnessruimte is niet vrijblijvend.

Het gebouw zelf is gemaakt door een 3D-printer die daarvoor lavacrème gebruikt, materiaal dat op Mars zelf gemaakt zal moeten worden. Het is financieel namelijk niet haalbaar om grote hoeveelheden hout en baksteen in te laten vliegen vanuit de Aarde; er zal moeten worden gewerkt met lokale grondstoffen.

Naast de vele technische en praktische uitdagingen is Nasa geïnteresseerd in de mentale en sociale component van een expeditie. Hoe gaan mensen met elkaar om als zij geconfronteerd worden met schaarste? En wat gebeurt er als er dan ook nog dingen misgaan of tegenvallen, waardoor ze gestrest raken? Tijdens het experiment zullen er noodsituaties worden nagebootst om te kijken wat de reactie is. De vier deelnemers zijn op elkaar aangewezen en moeten in alle omstandigheden het vermogen hebben om er met elkaar uit te komen.

In de kern komt de simulatie er dus op neer dat een groep mensen moet leren leven met een schaarse hoeveelheid voorzieningen en grondstoffen, zonder elkaar daarbij de hersens in te slaan. Kennelijk zijn de vier Nasa-vrijwilligers bereid om daarvoor oncomfortabele omstandigheden te accepteren. Die vier gaan, kortom, doen wat wij op dit moment moeten doen om het te redden op onze huidige planeet. Helden zijn het.

Source: Volkskrant

Previous

Next