N.B. Het kan zijn dat elementen ontbreken aan deze printversie.
Janneke kookt Ineens stond ik oog in oog met een kist piepjonge rabarber. Daar kwam meteen een taart van.
De gebruikelijke grijze lucht en gierend koude wind hadden eindelijk plaatsgemaakt voor zachter weer en een pril doch gedecideerd zonnetje. Het was zo’n dag waarop je er geen genoeg van kunt krijgen om buiten te zijn, en dus wandelde ik terug van mijn afspraak in de binnenstad van Den Haag in plaats van de tram te pakken. Omdat het leven te kort is om in de schaduw te lopen, zéker op eerste voorjaarsdagen, stak ik daarbij telkens straten over. Alles om dat gele, strelende licht dat mijn gezicht zo gul verwarmde maar te kunnen blijven voelen.
Alweer bijna thuis liep ik van de ene, beschaduwde stoep van de Weimarstraat naar de andere, zonnige stoep en stond ineens oog in oog met een kist piepjonge rabarber. Dunne, knalroze stengels waren het, kaarsrecht en bijna obsceen glanzend. Het is dat ze bleekgroene pruikjes op hadden, de aanzet van het indrukwekkende gebladerte dat rabarberplanten tooit en dat in dit geval voor het logistieke gemak was afgesneden, anders hadden het net zo goed zuurstokken kunnen zijn.
Ach, de zuurstokken die ik vroeger weleens kocht van mijn zakgeld; fel, glimmend roze aan de buitenkant en wit van binnen. Je kon er je tanden op breken, zo hard waren ze. En zoet natuurlijk, verzengend zoet. Hoewel ik echt wel wat gewend was op dat gebied – we kregen thuis weinig snoep, maar des te verleidelijker was het om stiekem hapjes suiker uit de suikerpot te nemen – kon ik zo’n stok gewoon niet in een keer op. Althans, de keren dat ik het probeerde moest ik bekopen met een middag misselijkheid.
Daar stond ik nu, voor een kistje rabarber in de Weimarstraat, en ik voelde me weer dat kind met vijf brandende dubbeltjes in haar broekzak, dralend voor de deur van de snoepwinkel. Zal ik? ‘Go girl’, zou ik in retrospectief tegen haar willen roepen. Of ‘YOLO’. Maar ze zou me vast bevreemd hebben aangehoord, wartaal van een oud wijfie.
Ik bundelde een paar stelen en liep er de Rechtstreex-winkel mee binnen. Rechtstreex is een netwerk dat, via een webwinkel en een flink aantal afhaalpunten in de zuidelijke Randstad, lokale boeren en consumenten aan elkaar koppelt. Ik kom regelmatig in deze vestiging, bijvoorbeeld voor de verrukkelijke kwark van boerderij Van Winden in Schipluiden of voor een zakje quinoa uit de Hoeksche Waard.
De rabarber was afkomstig van boerenbedrijf Bruijnzeel Agro in Piershil en bleek ‘geforceerd’ te zijn. Hiervoor worden rabarberplanten, in een kas, twee weken lang kunstmatig verwarmd door een kachel, waarna ze het verder op eigen kracht kunnen en een vroege oogst opleveren. Moest ik me nu schuldig gaan voelen over die twee weken kachelwarmte? Was het heel egoïstisch van mij om half maart rabarber te willen kopen ter verhoging van de voorjaarsvreugde? Ik besloot van niet. YOLO enzo.
Nog net niet huppelend vervolgde ik mijn weg naar huis, aan de zonzijde van de straat uiteraard, scharrelde wat ingrediënten bij elkaar en begon aan het bakken van een taart. Omdat de boter op was – die had ik overigens zo bij Rechtstreex kunnen kopen; bijvoorbeeld de rauwmelkse roomboter van kaasboerderij Kwakernaak uit Oud Ade – gebruikte ik half om half olijfolie en volvette Turkse yoghurt. En terwijl ik een stuk bakpapier onder de stromende kraan hield, deze in mijn vuist verfrommelde en uitkneep, vervolgens weer uitvouwde en in een springvorm vlijde, bedacht ik dat ik deze bak-hack binnenkort maar eens met u moest delen. En dan ook meteen dat rabarbertaartrecept.
Oké, eerst even over die bak-hack. Ik vond het zelf nogal een levensveranderende ontdekking dat je om een cake- of taartvorm te bekleden met bakpapier niet met potlood, centimeter en schaar aan de slag hoeft, maar dat het veel eenvoudiger en sneller kan. Wanneer je een vel bakpapier nat maakt onder de kraan en vervolgens uitknijpt, is het zo flexibel dat je er zonder enige moeite de lastigste bakvormen mee kunt bekleden. Probeer het maar eens. Ik vet sinds ik dit weet zelden meer een bakvorm in met boter of olie.
Dan nog iets over de taart, of cake, hoe je het noemen wilt. Ik heb hem bewust niet al te zoet gemaakt, zodat het zure van de rabarber mooi overeind blijft. Echt zoetekauwen kunnen desgewenst 50 gram extra suiker toevoegen aan het beslag. Ik gebruikte rietsuiker, maar ordinaire witte suiker mag natuurlijk ook. Kies verder vooral een mooie, extra vergine olijfolie uit voor dit recept. De smaak daarvan zult u zeker terugproeven in het eindresultaat. En een laatste tip: vang het uitlekvocht van de rabarber op en leng het aan met bruiswater voor een liefelijk roze voorjaarsdrankje.
Voor 10-12 punten:
2 (onbespoten) citroenen schoongeboend, 400 g rabarber (schoon gewicht), 175 g (of 225 g) rietsuiker, 3 eieren, 100 ml Turkse of Griekse yoghurt (10% vet), 100 ml extra vergine olijfolie, 200 g bloem, 2 tl bakpoeder, ½ tl baksoda, ¾ tl zout, 100 g amandelmeel, 40 g hele witte amandelen.
Verwarm de oven voor op 180 graden. Bekleed een springvorm met een diameter van 26 cm met bakpapier, zoals hierboven beschreven. Rasp op een fijne rasp de schil van de citroenen en bewaar. Snijd een citroen doormidden; de andere wordt niet gebruikt.
Snijd de helft van de rabarberstelen in schuine stukjes van een paar centimeter, zodat ze mooie ruiten vormen. Snijd de andere helft in dunne plakjes. Doe de stukjes en plakjes allebei in een aparte kom en voeg aan beiden het sap van een halve citroen en 25 gram rietsuiker toe. Schep om en laat even staan.
Doe de eieren met de yoghurt, olijfolie, citroenrasp en 100 gram suiker (of 150 gram) in een beslagkom en mix een paar minuten tot een schuimig mengsel. Zeef de bloem, bakpoeder, baksoda en het zout. Voeg telkens een flinke lepel van het meelmengsel toe aan het eiermengsel en meng met een spatel. Spatel er vervolgens ook het amandelmeel door.
Laat zowel de stukjes als de plakjes rabarber uitlekken. Schep de plakjes rabarber door het cakebeslag en verdeel het beslag vervolgens over de taartvorm.
Schik de rabarberruiten in een mooi patroon op het oppervlak van de cake. Verdeel er ook de amandelen over en bestrooi het geheel met de laatste 25 gram rietsuiker.
Bak de cake in ongeveer 50 minuten gaar in de oven, of tot een satéprikker er schoon uitkomt. Laat de taart geheel afkoelen voor u hem aansnijdt en geef er desgewenst nog een dot Turkse of Griekse yoghurt bij.
NieuwsbriefNRC Eten & Gezondheid
De laatste inzichten over eten, de lekkerste recepten en slimme tips om gezond te leven
U kunt ons via dit formulier informeren over taalfouten of feitelijke onjuistheden, dat stellen wij zeer op prijs. Berichten over andere zaken worden niet gelezen.
Source: NRC