Oh my, my, she’s my favorite kind
She’s my Caroline
– Caroline, Status Quo (1973)
Daar zaten Francis Rossi en Bob Young dan op een regenachtige dag in een goedkoop hotel in de badplaats Perranporth, in het zuidwesten van Engeland. Er was niks te doen, de kinderen verveelden zich te pletter en iedereen voelde zich afschuwelijk.
Rossi en Young, respectievelijk zanger en gitarist (Rossi) en manusje-van-alles (Young) in Status Quo, waren met hun gezinnen vanuit Londen vertrokken. De heren hoopten samen een nummer af te maken, Caroline. Echt opschieten deed het niet, maar ze wisten in ieder geval wat flarden tekst op een servet neer te pennen. Young vertelde nadien in The Guardian dat hij ook nog, hoogstwaarschijnlijk in kennelijke staat, door het hotelraam was gedonderd.
Caroline was aanvankelijk een sloom, wat bluesy nummer, totdat gitarist Rick Parfitt in de studio het gaspedaal intrapte, de rest van de band inviel en de opgevoerde boogiewoogie-shuffle een feit was. Het was de geboorte van een uit duizenden te herkennen sound, ogenschijnlijk eenvoudige rock-’n-roll meets hardrock, maar volgens deskundigen een staaltje ‘gemaskeerde complexiteit’.
Natuurlijk moesten ze jarenlang de vraag beantwoorden wie toch die Caroline was. Een specifieke vrouw hadden ze niet voor ogen, wel een liedje van Neil Diamond uit 1971: Sweet Caroline. ‘Quite a nice phrase’, vond Rossi. In de Caroline van Status Quo kwam Diamonds compositie bij herhaling terug: ‘Come on, sweet Caroline.’
Voor Neil Diamond leek er telkens een andere inspiratiebron te zijn geweest. De ene keer noemde hij Sweet Caroline een ode aan zijn toenmalige vrouw Marcia en zei hij dat hij haar in het nummer ‘Caroline’ had genoemd omdat dat beter paste, qua metrum. Een andere keer was het nummer bedoeld voor Caroline Kennedy, de dochter van de vermoorde president J.F. Kennedy, en mocht hij het zelfs zingen toen ze 50 werd. Inmiddels is Sweet Caroline een meezinger van formaat en heeft het nummer door toedoen van BBB-voorganger Caroline van der Plas ook de Nederlandse politieke arena veroverd.
Caroline werd in 1973 een grote hit voor Status Quo en was jarenlang de opening van elk optreden. Midden jaren zeventig rolde de band er de ene na de andere stamper uit, zoals Down Down, Rockin’ All Over the World en Roll Over Lay Down. Status Quo werd zó populair dat ze in 1984 als verdwaalde rockers in spijkerpak tussen de fine fleur van de Engelse popmuziek waren te vinden, bij Band Aid en hun Do They Know it’s Christmas.
Bij die opnamen kregen Rossi en Parfitt de bijnaam ‘The Doctors’, aangezien ze over een groot arsenaal aan drugs beschikten. Ja, van de heilige drie-eenheid drugs, seks en rock-’n-roll had de ‘Quo’ flink genoten, het kostte Rossi zijn neusschot. Parfitt, ‘the wildman of rock’, dronk jarenlang whisky als ontbijt.
In 2013 liet Status Quo, veertig jaar na dato, Caroline op wonderbaarlijke wijze herrijzen. Iemand had bedacht dat er een ‘komische actiefilm’ moest komen, Bula Quo!, met Rossi en Parfitt in de hoofdrol. Looking Out For Caroline heette het bijpassende nummer. Volgens critici was de film vooral een pijnlijke zit.
John & Paul
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden