N.B. Het kan zijn dat elementen ontbreken aan deze printversie.
Mijn ouders gingen nog steeds op hun knietjes voor het ochtendgebed. Het was een vaste formule waar niet aan was te tornen. Ik was ongeveer negen jaar toen ik vroeg of ik ook eens iets mocht bidden. Toen ik aan de beurt was las ik van het scheurkalenderbriefje een gedicht van Huub Oosterhuis. Ik verwachtte verwijt en berisping. Er viel een serene stilte. Een nieuw begin.
Lezers zijn de auteurs van deze rubriek. Een Ikje is een persoonlijke ervaring of anekdote in maximaal 120 woorden. Insturen via ik@nrc.nl
U kunt ons via dit formulier informeren over taalfouten of feitelijke onjuistheden, dat stellen wij zeer op prijs. Berichten over andere zaken worden niet gelezen.
Source: NRC