Bij het lezen van de ingezonden bijdragen in de zaterdagkrant voelde ik mij als oudere gediscrimineerd door de briefschrijvers.
Ik ben nu boven de 70. Volgens sommige briefschrijvers heb ik niets meer te vertellen. Mag ik mij nergens mee bemoeien. Als ik ziek word, moet ik de gezondheidszorg niet zoveel belasten. Dat kost teveel. Verder moet ik niet klagen.
Aan de mensen die dit schrijven wil ik meegeven: ouderen horen ook bij onze samenleving, en hebben iets te vertellen. Net zoals jongeren. Zorg dat onze samenleving divers is én blijft.
Oud, middelbaar en jong, gekleurd en ongekleurd, en ongeacht welke geaardheid iemand heeft. Alles hoort erbij, ook boomers.
En zorg ervoor dat politici die veelzijdigheid bewaken. Daar zijn ze voor.
Magda Savelsbergh, Heerlen
Met de de intimidatie en bedreiging, door hoogstwaarschijnlijk de Chinese overheid, van Volkskrant-journalist Marije Vlaskamp is een grens overschreden. Als het inderdaad klopt dat China achter deze intimidatie zit, dient de Nederlandse overheid daar op principieel radicale wijze op te reageren. Niet door de Chinese ambassadeur obligaat weer eens op het matje te laten komen, maar door het opschorten van alle diplomatieke betrekkingen. En vervolgens door de democratisch geleide staat Taiwan onmiddellijk te erkennen.
Intimidatie en bedreiging door een staat van een Nederlandse journalist op Nederlands grondgebied is een daad van terreur en zou door de Nederlandse overheid moeten worden gezien als een oorlogsverklaring aan onze democratische rechtsstaat. Als de Nederlandse regering vervolgens niet of alleen slapjes reageert, is het geen knip voor de neus waard.
We zijn gewaarschuwd door journalist en verzetsman H.M. van Randwijk: ‘Een volk dat voor tirannen zwicht zal meer dan lijf en goed verliezen. Dan dooft het licht.’
Rob Mollee, Haarlem
In het overlijdensbericht over Huub Oosterhuis staat dat de zangpolitie van het bisdom Limburg zijn liederen uit de zangbundel had geschrapt. Het woord zangpolitie kende ik niet, maar raadpleging van Van Dale noch Wikipedia bracht soelaas.
De betekenis ervan is echter zonneklaar en misschien zou het oprichten, gezien de muzikale bagger die mijn oren meermaals bereikt, een goed idee zijn. Dan werp ik mij op voor de functie van korpschef.
Thomas van der Steen, Hilversum
Met veel plezier heb ik de Compact Wonen-pagina’s van het Volkskrant Magazine gelezen. Elke keer als ik lees over wonen op een luttel aantal vierkante meters denk ik: dat kan toch gemakkelijker en meestal goedkoper. Waarom niet gewoon wonen in een goed geïsoleerde caravan? Alles bij de hand, makkelijk te verplaatsen en met een watertappunt, een wc-leegstortplaats, zonnepanelen met een accu, eventueel een stroomaansluiting, ben je feitelijk klaar.
Wim Bijl, Wijk bij Duurstede
Marleen Barth pleit voor huiswerkbegeleiding als basisvoorziening, mede in het kader van werkgelegenheid voor vrouwen. Ik respecteer ieders opvatting, maar vraag me al heel lang af waarom we in het onderwijs huiswerk niet gewoon afschaffen.
Kinderen, zeker op de basisschool, maar wat mij betreft ook in het voortgezet onderwijs, gaan naar school om te leren en buiten school het geleerde toe te passen. In het basisonderwijs krijgen kinderen vaak huiswerk om er ‘alvast aan te wennen’ voor hun verblijf op de volgende school. Geen huiswerk betekent wellicht dat het onderwijs zowel organisatorisch als inhoudelijk op de schop moet.
Maar wordt dat niet eens tijd?
Roel Pots, Gouda
Ik begrijp de gevoelens van Peter Middendorp wel bij de verhuizing van zijn column naar de vrijdagkrant. Van de luwte op de achterpagina naar een opvallende plek op vrijdag. Maar hij doet zichzelf schromelijk tekort. Op welke plaats dan ook, ik zal hem altijd wel vinden en blijven genieten van zijn unieke kijk op zichzelf en op zijn omgeving.
Onvergetelijke slotzinnen zoals na een fijn gesprek met zijn dochtertje: ‘Als ik geweten had hoeveel je van ze gaat houden, was ik er nooit aan begonnen’. Of, na een geslaagde reanimatie van een heel oude mevrouw: ‘Nu moet ze weer helemaal opnieuw beginnen met sterven’.
Zinnen die je bijblijven.
Blijf vooral beide kanten van je kloof bekijken en beoordelen. Daar worden we allemaal beter van. En: we zijn met velen in die kloof.
Henk Majoor, Eindhoven
Met stijgende verbazing en groeiende ergernis zie ik hoe om mij heen wegbermen zogenaamd worden opgefleurd door het planten van allerlei schreeuwerige cultivars van narcissen. Daar waar door juist beheer de natuurlijke, inheemse flora een steun in de rug zou moeten krijgen, om een gevarieerd aanbod van stuifmeel en nectar te verzekeren voor de zieltogende insectenfauna, wordt van de laatste waardevolle wilde bloemen vakkundig de nek omgedraaid met een frees. Vervolgens in nette rijen de bolletjes erin van voor bestuivers volkomen oninteressante narcissen en dan maar wachten op het komende voorjaar.
In een enkel geval vind je tussen de gele schreeuwlelijkerds een paar kleine blauwe druifjes of paarse krokussen, die wél voor hommels en bijen interessant zijn. Maar dat is echt een uitzondering. Een verdere achteruitgang van de insectenfauna is hiermee gegarandeerd.
Wie o wie is hiervoor verantwoordelijk? Welke ambtenaar besluit dat pinksterbloemen, paardenbloemen, klaver, enzovoort moeten wijken voor narcissen? Wat is nu precies de achterliggende gedachte? En zijn die bolletjes zonder gif gekweekt? Bevatten ze nog residuen zodat we impliciet de hele bodem vergiftigen?
Wie gaat deze trend stoppen?
Frans Kouwets, Koog aan de Zaan
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans de krant te halen. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks halen ongeveer vijftig brieven de krant. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden