En zo gebeurde het dat Jezus van Nazaret en zijn volgelingen na een wekenlange campagne weer naar de stad trokken. Het was duidelijk dat aldaar tegenstanders waren die zochten naar een manier om Jezus het zwijgen op te leggen. Jezus had het gevoel dat er moeilijke tijden zouden komen. En hij was bang voor wat er komen ging.
†
Tijdens het crisispaasmaal droeg Jezus zijn volgelingen op een geitenpaadje te zoeken om aan het naderende onheil te ontsnappen. Het werd later en later, maar ze vonden geen uitweg. En Jezus liet Chinees aanrukken om met zijn volgelingen te delen. ‘Eet deze foe yong hai, want dit is mijn lichaam, dat voor u gegeven wordt. Neemt en drinkt allen hieruit, want dit pijpje pils is mijn bloed.’ En een zijner volgelingen sprak ‘ad fundum’ en trok het pilsje inenen leeg.
†
Een van jullie, zo sprak Jezus, zal mij verraden, althans het coalitieakkoord willen openbreken. Zijn volgelingen schrokken en zeiden een voor een: ‘Ik ben het toch niet, rabbi?’ Toen kwam een oud-managementconsultant met een vlassig baardje met open plekken, zijn naam was Judas Iskariot, aan het woord. ‘Ik ben het toch niet, rabbi?’ Jezus keek Judas in de ogen en sprak: ‘Jij zegt het.’ Hij vertelde hem dat hij moest doen wat hij van plan was en als dat betekende dat hij het coalitieakkoord wilde openbreken dat hij daar in beginsel recht op had. Judas vertrok terstond. Jezus en enkele volgelingen bleven in het Torentje om de verkiezingsnederlaag nader te analyseren.
†
Nadezen verscheen de vaderlandse pers om Jezus te vertellen dat hij rekenschap aan het volk moest afleggen. Ook Judas – aan wie dertig zetels in het vooruitzicht waren gesteld – was aanwezig en verklaarde dat 2030 niet heilig was en gaf Jezus een high five. Jezus vroeg de vaderlandse pers naar wie ze op zoek waren. ‘Wij zoeken Jezus van Nazaret.’ En Jezus sprak: ‘Ik ben het.’ En zo gebeurde het dat Jezus zich in de Tweede Kamer, maar niet in de echte, want die werd gerenoveerd, iets wat veel duurder werd dan eigenlijk de bedoeling was, wat op zich ook weer een heleboel gedoe opleverde, moest verantwoorden.
†
Bij dageraad vroeg Jezus aan Pilatus of zijn veroordeling kon worden verdaagd. Hij had vreselijke diarree en geen oog dichtgedaan. Pilatus, die toch al met de veroordeling worstelde, en het volgens de vaderlandse pers veel minder goed deed dan de vorige Pilatus, omdat ze moeite had de orde te handhaven, ging met Jezus’ verzoek akkoord.
†
Daags daarna werd Jezus alsnog door het volk om uitleg gevraagd. Eén jongmens vond het ‘bizar’ en sprak: ‘Dit is precies waarom mensen zo’n hekel hebben aan politiek’. En vroeg of Jezus zal regeren of aftreden. ‘Jij zegt het’, sprak Jezus. Een man die ooit een burn-out had, waarna mensen een ‘steunmars’ voor hem gingen lopen, vroeg of ze nou gaan remmen of gas gaan geven. ‘Jij zegt het’, sprak Jezus.
†
Ook de volgelingen van Jezus werden ondervraagd. De dochter van een hogepriester, die eerst de persoonlijk assistent van Jezus was en nu een van zijn trouwste volgelingen, zei dat het coalitieakkoord wat haar betreft ‘stond’. Ook Jan Paternotte wilde best van heronderhandelingen weten als Judas ten langen leste maar met een voorstel zou komen waardoor 2030 nog steeds haalbaar zou zijn.
†
En toen vroeg Pilatus het volk: ‘Voor wie stemt u? Stemt u op Barabas, een heel gewone, maar razendpopulaire lobbyist van de agro-industrie – die tijdens het debat een mintgroen vest droeg waardoor zij onloochenbaar Juffrouw Jannie geleek – of kiest u voor Jezus van Nazaret, zelfverklaard leider van Nederland?’ Het volk liet een voor een zijn stem horen. ‘Barabas vrij!’, riepen velen, maar de volgelingen van Jezus waren met net wat meer en hielden elkaar goed vast. Lang verhaal kort: de kruisiging ging niet door, de lijdensweg wordt vervolgd.
Source: Volkskrant