De groep van achttien renners ging er al na vijftien van de 145 kilometer vandoor en reed een maximale voorsprong bij elkaar van ruim 5,5 minuut op de grote namen van het vrouwenpeloton. Op de streep in Roubaix, in het iconische Vélodrome, was die voorsprong geslonken tot welgeteld twaalf seconden.
Jackson had tot zaterdag één zege op het hoogste niveau in haar negen profjaren op haar naam. Achter de 34-jarige Canadese renner van EF bleken topfavorieten zoals, vooral, de Belgische Lotte Kopecky, de Nederlandse routiniers Marianne Vos en Lucinda Brand en de winnaar van vorig jaar, de Italiaanse Elisa Longo Borghini, te veel naar elkaar te kijken in de achtervolging op de tot zeven renners uitgedunde kopgroep.
Robert Giebels is sportverslaggever en schrijft over wielrennen en Formule 1. Eerder werkte hij op de politieke redactie en was hij correspondent in Azië.
Daarvan was Jackson de enige die het gevaar zag van de achtervolgende toprensters. In de laatste tien kilometer zat ze voortdurend haar medevluchters aan te moedigen toch vooral niet het hoofd te laten hangen. ‘Uiteindelijk waren er maar vier vooraan die wilden rijden’, zei Jackson na afloop, ‘ik heb me er met hart en ziel in gegooid.’
Als koploper kon ze een voorspelbare koers rijden, waar achter haar de favorieten door de ene na de andere valpartij en lekke band, steeds extra inspanningen moesten doen om weer terug vooraan te komen. Dat was uiteindelijk bepalend voor haar overwinning.
Vooral een valpartij op 37 kilometer van het einde leek alle grote namen in één klap kansloos te maken. Op een gladde kasseienstrook slipte het achterwiel weg van Longo Borghini, die in tweede positie reed. Ze kwam met haar fiets dwars over de weg te liggen en geen enkele vrouw achter haar kon haar ontwijken.
Kopecky en haar ploeggenoot Lorena Wiebes, de topsprinter die had aangekondigd zich volledig voor haar kopvrouw weg te cijferen, vielen op de kasseien. Brand reed met zo’n tempo in op de liggende fiets van haar ploeggenoot Longo Borghini, dat ze werd gelanceerd en na een salto hard neer kwam op de vermaledijde keien.
Dergelijke narigheid bleef Jackson haar hele koers bespaard. ‘Ik had met voorgenomen meteen mee te doen aan de actie. Ik wilde niet wachten’, legde de winnaar uit. ‘Ik wilde vanaf het begin vooraan rijden om zo pech te voorkomen. Want het had eerder wat geregend waardoor de kasseienstroken gevaarlijk zijn. Dan is het beter daar als eerste overheen te gaan.’
Uiteindelijk besloten Kopecky en Vos het maar op een sprint aan te laten komen, waarbij ze hoopten dat de achtervolgende groep renners waarin ze zaten, in staat was de minimale achterstand op Jackson en haar kopgroep dicht te rijden. Dat gebeurde niet. Een groep met zoveel kanshebbers voor de zege komt immers niet snel tot overeenstemming, zeker niet na een chaotische en hectische koers als Parijs-Roubaix.
Gevolg was dat louter onbekende namen op het podium kwamen te staan, vrouwen die allemaal de beste prestatie uit hun carrière beleefden. De Italiaanse Katia Ragusa (25) werd tweede, de Belgische Marthe Truyen (23) pakte het brons. De dolgelukkige Jackson kreeg als winnares een loodzware kassei als trofee. ‘Ik ga dat ding heel hoog optillen, ik heb nog zoveel energie.’
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden