Home

Op pad met Robert van der Wallen, Brabantse miljardair in de luwte: ‘Ik verdien zo veel geld, het is niet eerlijk’

N.B. Het kan zijn dat elementen ontbreken aan deze printversie.

Miljardair De Brabantse ondernemer Robert van der Wallen (56) verkocht zijn spaarzegelbedrijf en werd miljardair. NRC volgde hem twee jaar, van Cromvoirt tot Oostenrijk, en sprak met vrienden, collega’s en familie. „Zijn Engels was zo slecht, maar hij had een gunfactor.”

Voor de verandering loopt hij niet over, maar óm zijn golfbaan. Het is een stralende voorjaarsdag, 22 maart 2022. De vogeltjes fluiten, het is twintig graden in Cromvoirt. In een beige broek met lichtblauw overhemd en op sneakers, flesje water in de hand, laat Robert van der Wallen zijn Bernardus zien. De mooiste golfbaan van Nederland, zegt hij. „Dat moet je maar van me aannemen.” De aanleg heeft wat gekost – 65 miljoen euro – maar: „Uiteindelijk vind ik het oprecht een goede investering. En over honderd jaar ligt het er nog, hè.”

De Brabantse ondernemer (Deurne, 19 november 1966) richtte in 1995 BrandLoyalty op, een bedrijf in spaaracties voor supermarkten. In 2013 verkocht hij zijn bedrijf voor bijna 1 miljard euro, onlangs kocht hij het terug voor 6 miljoen dollar.

Hij is commissaris bij Team Jumbo-Visma, de schaats- en wielerploeg. Van der Wallen was één van de oprichters van voorloper Lotto-Jumbo. In 2016 trad hij toe tot de raad van commissarissen van PSV. Vier jaar later volgde hij Jan Albers op als president-commissaris.

Van der Wallen is eigenaar van golfbaan Bernardus in Cromvoirt, vlakbij Den Bosch. Het internationale KLM Open vindt dit jaar voor de derde keer hier plaats en in 2026 komt de Solheim Cup erheen, het grootste internationale golfevenement voor vrouwen. Hij is tevens eigenaar van Bernardus Wine.

Tot afgelopen januari was Van der Wallen acht jaar voorzitter van de stichting Spieren voor Spieren, die geld ophaalt voor wetenschappelijk onderzoek naar spierziekten bij kinderen.

Af en toe staat hij kort stil. Om te wachten op een afslag, om bekenden te groeten. Of om te genieten van de natuur. „Als je hier in augustus komt, is dit allemaal paars, die heide. Toch prachtig! Of niet dan? Ik vind dit echt zo mooi.”

Het is de vierde keer dat we elkaar treffen. De door en door Brabantse zakenman, die niet happig is op media-aandacht, heeft ermee ingestemd een inkijk in zijn leven te geven. Na de verkoop van zijn spaarzegelbedrijf BrandLoyalty in 2013 – waarmee hij bijna een miljard verdiende – heeft hij jarenlang geweigerd interviews te geven. Liever blijft hij in de luwte, zoals veel miljonairs en miljardairs. Media-aandacht kan meer kwaad dan goed doen, redeneren ze. Begin 2021, na het zoveelste verzoek, wil Van der Wallen dan toch kennismaken. Uiteindelijk stemt hij in met een artikel. „Dan wil ik wel meerdere gesprekken voeren, op meerdere locaties. Zodat je een beter beeld krijgt van wat ik allemaal doe.”

In de twee jaar daarna volgen acht ontmoetingen, waaronder een driedaagse trip naar Oostenrijk, en talloze telefoongesprekken. Van der Wallen (1966) geeft álle mensen in zijn omgeving de vrijheid om mee te werken: zijn zakencontacten, moeder, broers, vriendin, ex-vrouw en beste vrienden.

Het resultaat is dit portret van de Brabantse miljardair, die er onlangs in slaagde zijn oude bedrijf BrandLoyalty weer in handen te krijgen. Behalve ondernemer en investeerder is hij actief in de sportwereld, als commissaris bij PSV en Team Jumbo-Visma. Tot voor kort was hij voorzitter van Spieren voor Spieren.

Wat drijft hem? En wat maakt hem succesvol in – bijna – alles wat hij doet?

Als hij rondleidt op de Bernardus-golfbaan, is hij net terug uit Verbier, het Zwitserse dorp waar hij een chalet heeft. Daarvoor was hij met vrienden duiken op de Seychellen. Zijn zoon Ralph was ook mee. En voor PSV was hij bij een wedstrijd in Kopenhagen.

Bij de wandeling vertrekt zijn gezicht zo nu en dan; Van der Wallen heeft een slijmbeursontsteking in zijn schouder. In Verbier is hij lelijk gevallen, na een diner liep hij met zijn zoon en diens vrienden terug naar het chalet toen hij in een ijzige bocht uitgleed. „Die vrienden van Ralph schrokken zich dood. Die dachten: morgen staat in de krant hoe wij een miljardair om het leven hebben geholpen ergens in de bossen. Ach, we hebben zo gelachen. Maar ik op dat moment niet.”

Even later blijkt een van de jongens die erbij was aan het golfen te zijn. „Teun!”, roept Van der Wallen. „Teun! Vertel effe, ik ben met een journalist. Hoe ben ik gevallen?” Teun: „Ja, serieus hard. Ik dacht: die staat niet meer op. En dan krijgen wij de schuld.” Van der Wallen: „Benen in de lucht, hè?” Teun: „Ja, hij ging gewoon zó! Met z’n rug op die ijsplaat.” En dan, als hij weer doorloopt: „Houdoe hè, Robert. Dag mevrouw!”

Foto Merlin Daleman

Dan begint Van der Wallen te vertellen over zijn nieuwste bedrijf: L – Founders of Loyalty, opgericht in 2020. Het gaat „wonderbaarlijk” goed, zegt hij. ‘L’ is eenzelfde soort bedrijf als BrandLoyalty, dat hij in 1995 begon: het doet promotieacties voor supermarkten over de hele wereld, waarbij klanten sparen voor bestek, glazen of opbergbakjes.

In de mondiale ‘loyalty-branche’ bestaan drie grote spelers: TCC, BrandLoyalty en L. Zijn concurrenten, zegt Van der Wallen, halen niet meer de omzet en winst van vroeger en worstelen met hun kosten. Er is ruimte voor een consolidatieslag, constateert hij. Daar gaat hij eens over filosoferen. Een dag eerder heeft hij met zijn mensen van Opportunity Partners, de investeringsmaatschappij die hij in 2017 heeft opgericht, al bedacht de concurrentie eens goed in kaart te brengen.

Deze ogenschijnlijk achteloze opmerking leidt een jaar later tot de deal waarbij Van der Wallen voor 6 miljoen dollar BrandLoyalty terugkoopt.

Zelden is iemand in het bedrijfsleven zo openhartig als Robert van der Wallen. Bij de eerste ontmoeting, in mei 2021, op zijn werkkamer met panoramisch uitzicht over de golfbaan, vertelt hij uit zichzelf over zijn nieuwe personal trainer met wie hij twee à drie keer per week sport (via Zoom als hij in het buitenland is). Hij heeft ook een nieuw dieet: hij mijdt lactose, eet geen aardappelen meer en maakt nu ’s ochtends een smoothie met blauwe bessen, lijnzaad en havermelk. Over zijn liefdesleven zegt hij: „Met mijn relaties ben ik niet zo succesvol geweest als zakelijk.” Hij is gescheiden van de moeder van zijn zoon Ralph (1999). Nadien heeft hij verschillende relaties gehad, nu heeft hij weer een vriendin.

Ook zijn collega’s en zakenpartners heeft hij vaak verrast met zijn openheid. Bij een sollicitatiegesprek vertrouwde hij een van hen toe dat hij thuis problemen had en op de bank sliep. In zijn BrandLoyalty-tijd nodigde hij de belangrijkste leveranciers uit en deelde álles met ze. Hoeveel omzet en winst zijn bedrijf maakte, wat het budget was, wat de winstmarges waren. Zijn zakenpartner was ontstemd, maar de redenering was: als de leveranciers weten dat we succesvol zijn, blijven ze bij ons. Het bleek te werken.

Ook zijn collega’s en zakenpartners heeft hij vaak verrast met zijn openheid. Bij een sollicitatiegesprek vertrouwde hij een van hen toe dat hij thuis problemen had en op de bank sliep

Ook nu hij als investeerder geld in andermans bedrijven steekt, gooit hij alles op tafel. Hij is van het type: ze mogen alles van me weten. Het heeft een functie, zien ze bij Opportunity Partners. Hun baas is zo authentiek dat gesprekspartners geen seconde twijfelen of hij de waarheid vertelt.

Wat Van der Wallen eveneens typeert, is dat hij veel vrijheid en vertrouwen durft te geven. Hij vaart op zijn intuïtie. Marie Hay, de general manager van L in Frankrijk, vertelt hoe hij haar aannam na een gesprek van tien minuten op een vliegveld in Italië. „Robert had eerder vertrouwen in mij dan ik in mezelf.”

Je weet altijd hoe Van der Wallen ergens over denkt, zeggen zijn vrienden en collega’s. Hij is goudeerlijk en direct. Soms kan hij wel wispelturig, bot of onredelijk zijn. Of vloeken en schreeuwen, als hij klaar is met iets – of iemand. „Hij kan soms een eikel zijn”, bevestigt Andy Dixon, de Brit met wie hij al dertig jaar samenwerkt. „Mensen vragen wel eens hoe ik dat uithou. Simpel: ik neem hem niet te serieus. Ik weet precies hoe hij is en wat hij wil. Zolang je hem dat geeft, is hij blij.” Wat hij wil? „Informatie en eerlijke meningen. Zodat hij op basis daarvan beslissingen kan nemen. Ja, hij is veeleisend. Maar evengoed straightforward.”

Ook typisch Van der Wallen: hij praat vaak over geld. Wat voor deal hij heeft gedaan, wat iets gekost heeft en wat het oplevert als hij het nu weer zou verkopen. „Dat gaat de hele dag zo door”, zegt Joes Daemen, vriend en vastgoedondernemer in Brabant. Hij zat eens in het vliegtuig met Van der Wallen en een gezamenlijke vriend, toen ze gingen tellen hoe vaak het woord ‘miljoen’ viel. „We waren nog niet op de startbaan, we waren nog aan het taxiën, en toen stond de teller al op veertien. Ik lach er nu om, maar het is niet zijn mooiste eigenschap.”

Hoe ik het met hem uithou? Simpel, ik neem hem niet te serieus

Andy Dixonwerkt al 30 jaar samen met Van der Wallen

Hij heeft het ook niet nodig, zegt zakenvriend Ton van Veen, de Jumbo-topman die met Van der Wallen in de raad van commissarissen zit bij PSV en Jumbo-Visma. „Dan denk ik: ja, Robert, nu weet ik wel dat Source: NRC

Previous

Next