Marleen Barth en Zuhal Demir staan allebei op de bres met hun eigen verhaal. Stikstof en huiswerkbegeleiding. Gemene deler: ze verwachten dat de politiek iets ‘oplost’. Ik blijf deze logica met verbazing lezen.
Hoewel de krant anders doet vermoeden, lost naar mijn idee de politiek nooit iets op. Begrijp me niet verkeerd, ik ben niet anti-establishment of zoiets. Politiek biedt gewoon nooit een oplossing, niet vroeger en niet nu. Dat is ook niet haar taak.
Politiek is voor mij moreel, haar taak is om moeilijke keuzen te maken over de eerlijkste aanpak van een probleem. En dan wel met de erkenning dat elke aanpak géén oplossing is. Wil je iets oplossen, investeer dan in wetenschap. Daar vind je mensen die iets oplossen.
En voor de journalisten, die ook reppen over oplossingen: stop daar nou eens mee. Zulke taal is gevaarlijk. Het schept verwachtingen die niet waargemaakt kunnen worden, en daarmee instabiliteit. Het voedt wantrouwen, want waarom lukt het die politici dan niet om ‘het op te lossen’?
Dat voedt de gedachte dat de politici het misschien eigenlijk niet willen. Het voedt zelfs al dat nepnieuws. Nepnieuws bestaat omdat er geen oplossingen komen die er wel zouden kunnen komen.
Het is niet de oplossing die ‘te simpel’ of zelfs ‘verkeerd’ is, het is simpelweg onoplosbaar. Acceptatie daarvan zou veel agressie en misverstanden kunnen wegnemen. Laten we gaan discussiëren over de eerlijkste keuze (uit alle oneerlijke opties).
Rikkert van der Lans, Houten
Zou u water drinken dat is gebotteld in een gebouw vol poep? Waarschijnlijk niet. Waarom accepteren we dit bij koemelk dan wel? Nederland telt bijna vijftienduizend stallen waar koeien leven op een met poep besmeurde vloer. De Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit vindt dat geen probleem. Inspecteurs dragen standaard kniehoge laarzen. Verstandig, want als ze op blote voeten de stal instapten, dan zou de poep tussen hun tenen omhoog kruipen.
Koeien hebben geen laarzen en kunnen niet anders dan dit ondergaan. Poep stroomt op de grond en spettert weer omhoog. Op hun benen. Op hun neus. En op de uiers waar de melk uit komt. Normale koeienpoep is stevig, maar melkkoeien hebben standaard diarree, omdat ze veel soja en ander eiwitrijk voer krijgen en veel melk moeten geven. Omdat we het onderste uit de koe halen.
Daardoor klotst nu de diarree tegen de plinten. Dat begon ooit in de stal, maar is de staldeuren inmiddels ver voorbij. Het zit in landbouwgrond, in de natuur en in het water. De meeste melk exporteren we naar het buitenland, maar de mest blijft hier. Nederland verdrinkt in de poep.
Is dit het allemaal waard? Melk is ongelofelijk goedkoop en dat gaat voorlopig niet veranderen. Veel andere dranken, waaronder plantaardige melk, worden binnenkort duurder door een belastingverhoging. Maar koemelk wordt uitgezonderd. Zelfs chocolademelk wordt niet belast, ook al zit er verzadigd vet in en evenveel suiker als in cola. Een gemiste kans, want als er één product is dat belast mag worden, is het wel melk. Voor alle shit die erbij komt kijken.
Collin Molenaar, Amsterdam
Weer een brand in een megastal waarbij negenduizend dieren, varkens, omkwamen door verstikking en verbranding. Het gebeurde in Sint-Oedenrode. De krant maakte er geen melding van, blijkbaar niet schokkend genoeg. Zou dit wel zijn gebeurd als tientallen honden bij een fokker in de schuur waren omgekomen? Ja, hè? Het ene dier is niets meer dan vlees, het andere een knuffeldier.
S.F. de Jong, Badhoevedorp
Tijdens lesuren op school moeten onze kinderen hun telefoon in de tas laten. Heel begrijpelijk, ze moeten immers met hun aandacht bij de les en de docent blijven. Maar terwijl de sprekers in de Tweede Kamer tijdens het belangrijke ‘Debat verkiezingsuitslag’ hun woord richtten tot onze premier en de drie vicepremiers, zaten deze vier doodleuk op hun telefoon of laptop te werken aan stukken.
Hoeven deze kabinetsleden hun aandacht dan niet bij de les te houden? Lijkt me hard nodig, gezien de landelijke problematiek. Dus regeerders van ons land: richt uw blik op de Kamer in plaats van op uw schermpjes. Kijk naar de jeugd op school; goed voorbeeld doet goed volgen is toch het spreekwoord?
José Jorritsma, Baarlo
Of het kabinet wil blijven zitten omdat ze het pluche zo liefhebben, zoals de oppositie ons wil doen geloven, weet ik niet. Dat zal van bewindspersoon tot bewindspersoon verschillen. Een aantal verdenk ik ervan oprecht bezorgd te zijn voor nieuwe verkiezingen, niet per se voor stemmenverlies van de eigen partij, maar inderdaad omdat ze bang zijn dat er dan nog veel minder terechtkomt van alles wat zo dringend moet gebeuren.
Hoekstra en Kaag bijvoorbeeld stralen nou niet uit dat ze het politieke métier zo leuk vinden. Zij zijn (waarschijnlijk) meer van de inhoud en voelen de verantwoordelijkheid zaken op te lossen.
Maar, ondanks landsbelang, ondanks verantwoordelijkheid, ondanks te verwachten chaos, op enig moment is de koek op. En wel zodanig op dat dit kabinet niet meer verder kan. Houdini-acts zijn op enig moment ook uitgewerkt.
Jan Lantink, Nijmegen
Staatssecretaris Maarten van Ooijen verwoordt het treffend: ‘Een hele generatie met professionele hulp; dat mogen we niet laten gebeuren.’ Helemaal mee eens. Daarom wegen we als jeugdzorgprofessionals telkens af of onze inzet echt essentieel is, en werken we waar mogelijk altijd toe naar zelfredzaamheid.
We zouden het liefst zelf ook zien dat we nog minder nodig zijn. Of, zoals de staatssecretaris het verwoordt, ‘vaker nee zeggen tegen ouders en kinderen die een beroep willen doen op de jeugdzorg’. Maar we hebben ook een zorgplicht. En terecht.
Helaas verzuimt Van Ooijen te reflecteren op het politieke beleid van de afgelopen jaren, dat de preventieve hulp en bijbehorende saamhorigheid die hij als oplossing ziet heel bewust heeft laten afbrokkelen. De verantwoordelijkheid van dit probleem nu toch op deze manier neerleggen bij de jeugdzorg, terwijl je die stelselmatig steeds minder (financiële) middelen hebt gegeven om fatsoenlijk te functioneren, laat zien dat onze politieke vertegenwoordigers hun eigen zorgplicht blijven verzaken.
Laten we dus inderdaad vaker ‘nee’ zeggen: nee tegen kapitalistisch beleid, tegen doorgeschoten individualisme, tegen kortzichtige bezuinigingen, tegen politiek kortetermijndenken. Alleen dan kunnen we ‘ja’ blijven zeggen tegen de kinderen en ouders die onze hulp wel écht nodig hebben.
Anika Meijer, orthopedagoog, Utrecht
Je zou toch bijna denken dat Farmers Defence Force of een dergelijke organisatie het opiniestuk van de Vlaamse stikstofminister Zuhal Demir heeft geschreven. Zeer ondiplomatieke uithalen naar Europa en Frans Timmermans in het bijzonder, en het verschil niet weten tussen stikstof en CO2 (drie keer!) – heel opmerkelijk. Al heeft ze een punt met het al decennialang vooruitschuiven van grote dossiers door politici onder het motto ‘après moi le déluge’.
Andries Krijgsman, Demen
Bestuurders willen in woorden een leefbare aarde doorgeven aan volgende generaties. Maar de daden blijven achter als we rapporten over gezondheid, onderwijs en klimaataanpak moeten geloven. Hoe zorgen we dat daden aansluiten bij woorden? Misschien is het tijd om te sturen op een diverser bestuur, minder boomers, meer jeugd. Te beginnen met sturen op leeftijd bij burgemeesters. Met een quotum, voorkeur voor 40- of verbod op 40+. Geen woorden maar banen.
Frank Kwanten, Amersfoort
Justitie noch de KNVB of de voetbalclubs zien kans het voetbalgeweld een halt toe te roepen, terwijl de oplossing zo voor de hand ligt: het voorbereiden van of het gelegenheid geven tot een criminele daad is in Nederland strafrechtelijk verboden. Dus: voetbal wettelijk verbieden.
Jacques Verheggen, Oss
Wangedrag op de tribunes. Wangedrag op het veld. Het is het gedrag van extremen in een omgeving die dit toestaat.
Wetenschap in de gedragspsychologie leert ons hoe we het best nieuw gedrag kunnen stimuleren: niet door ons op de extremen te richten (strenger straffen!), maar door ons op de middengroep te richten. Deze groep kent ook influencers, stille aanvoerders zo je wilt.
Organiseer supportstructuren zodat deze stille aanvoerders nieuw gedrag normaal maken. Op de tribune is dit complexer dan op het veld. Daar kun je de bestaande aanvoerders slim ki Source: Volkskrant