Wordt laaghangend fruit het eerst verwijderd? Gaat McKinsey voor een quick win? Wordt de goede weg gekozen, maar de verkeerde richting? Misschien is McKinsey wel bezig een ui te schillen of het project op het strand te zetten.
McKinsey & Company kent zijn eigen taal. Wie de McKinseyiaanse understatements van het roemruchtste consultancybureau ter wereld beheerst, kan 500 euro per uur rekenen voor een opdracht. Daarvoor moet dan wel het up or out-principe worden overleefd. Wie niet aan de eisen voldoet, vliegt eruit. Wie het wel lukt, is verzekerd van een mooie carrière. McKinsey-mensen (Wopke Hoekstra was er één, Eric Wiebes is er weer één) schoppen het altijd ver. Daarom is McKinsey een van de favoriete werkgevers van afgestudeerde academici.
Maar bij werknemers van de klanten lopen alleen al bij het horen van de naam van McKinsey de koude rillingen over de rug. Als de baas een beroep doet op dit wereldwijde bureau betekent het meestal dat de hakbijl in de organisatie gaat. Met de understatements en modellen van McKinsey kan de noodzaak ook aan ondernemingsraad en vakbonden duidelijk worden gemaakt. Een van de bekendste modellen is het 7S-model dat een organisatie beoordeelt op zeven aspecten: strategy, structure, systems, shared values, style, skills and staff (strategie, structuur, systemen, gedeelde waarden, stijl, vaardigheden en leiding).
Daarvoor mogen de consultants dan enige weken over de werkvloer lopen om het laaghangend fruit te zoeken en de quick wins – waar kunnen het snelst kostenbesparingen worden doorgevoerd? Diepere analyses – het schillen van een ui – kunnen ook nog worden gedaan, en als er niet zoveel uitkomt, kan het project worden geparkeerd. In 1993 werd McKinsey in het blad Fortune uitgeroepen tot ‘de meest bekende, geheimzinnige, dure, prestigieuze, continue succesvolle, benijdenswaardige, betrouwbare en gehate consultancyfirma op aarde’.
Nu moet McKinsey echter in eigen vlees snijden. In het zogenoemde project Magnolia wordt gesproken van 1.400 tot 2.000 ontslagen. Deze week meldde The Wall Street Journal dat de afdeling die zich bezighoudt met de herstructurering van in problemen geraakte ondernemingen helemaal wordt opgedoekt.
McKinsey is de afgelopen jaren zo snel gegroeid – van 27 duizend mensen in 2018 tot 38 duizend nu – dat het zelf een waterhoofd heeft gekregen. Onder het motto dat ‘er geen beter vermaak is dan leedvermaak’ kijkt iedereen met argusogen naar hoe de hoogbetaalde McKinsey-consultants zich hier doorheen slaan. Druppelsgewijs lekken de plannen uit. McKinsey is kwetsbaar. Er is in de afgelopen jaren een reeks van boeken verschenen, waarin de misstanden bij de door McKinsey geadviseerde organisaties worden belicht, net als de belangenverstrengeling binnen de organisatie zelf. Ethiek speelt nauwelijks een rol. Net zo gemakkelijk worden adviezen gegeven aan de tabaksindustrie als aan de regering van Saoedi-Arabië.
McKinsey mag nu bij zichzelf te rade gaan. Er zal een versie 2.0 worden gecreëerd – in McKinsey-taal betekent dit dat de vorige versie is mislukt – maar hoe die eruitziet is in het McKinseyiaans In Production Mode (IPM): onzeker.
Source: Volkskrant