Het schattige aan veertigers, zeg ik namens veertigers, is dat ze TikToktrends niet op TikTok zien, maar erover lezen in de krant. Ik zou ook over de schouders van mijn kinderen kunnen meekijken met wat ze allemaal op TikTok zien, maar ik denk dat onze interesses niet overeenkomen, en bovendien zouden ze me doodmaken.
Nu las ik in The Telegraph dat er een nieuwe truc is waarmee je je snel en toch leuk kunt aankleden, en die truc is op TikTok ontstaan: de 2x2-regel.
Al mijn hele leven ben ik geobsedeerd door regels die het leven van de geklede mens simpeler maken, omdat ik, ondanks een vrij grote interesse in kleding en mode en alles wat ermee te maken heeft, toch vaak eindig met een te korte broek, te vrolijke sokken, een te warme jas, nat haar en één oorbel, niet uit overtuiging maar omdat de andere oorbel is uitgevallen.
Dus ik doe niets liever dan Instagramfilmpjes bekijken van Trinny Woodall, het net iets hysterischer onderdeel van het stylistenduo dat vroeger What Not to Wear presenteerde, die bijvoorbeeld geestdriftig de onderkant van haar broek in haar sokken stopt en dan verklaart dat je zo ‘een heel andere broek’ hebt. (Klopt, een broek die in sokken gestopt is.)
En nu dus de 2x2-regel. Hij is bedacht voor het menstype dat zich ’s morgens in het duister, moe en verward en binnen vijf minuten moet aankleden voor een hele dag. Dan moet je dus kiezen voor 2x2. Twee deftige kledingstukken (denk aan een trenchcoat en een blazer) en twee nonchalante (slipper, T-shirt, aanverwanten). Die twee bloedgroepen gooi je bij elkaar en dan zie je er plots heel leuk uit. En heb je tijd over om je haar te föhnen, vermeldde de journalist enthousiast, want je hebt vijf minuten denktijd bespaard.
Bij het artikel stonden foto’s van een vrouw met een roze jasje en pantalon (de twee chique kledingstukken), met een T-shirt eronder en vrij grote schuiten van sandalen – dat was het nonchalante deel. Ik dacht: wel zonde van dat pak dat ze die sandalen eronder draagt. Hetzelfde model droeg op een foto een deftige trenchcoat en dito blouse, met eronder een cargobroek en gympen. Jammer van die cargobroek, dacht ik, want ik vind een cargobroek altijd jammer, behalve bij mijn dochter van 12, maar die hoeft zich aan geen enkele mathematische kledingformule te houden, behalve ‘12: alles staat je’.
Toch weet ik dat ik de komende tijd, misschien nog wel jaren, elke dag aan de 2x2-truc zal denken als ik ’s morgens in mijn kast sta te tasten naar kledingstukken.
Misschien zal de regel werken. Misschien ook niet. Ik denk: soms wel, soms niet. Maar ik ga nimmer sandalen onder een pak dragen. En föhnen zal er nooit van komen.
Source: Volkskrant