De klok op het scorebord staat op 58 minuten en 26 seconden als zesduizend Spakenburgers krijgen wat ze in hun stoutste dromen niet hadden kunnen bedenken in de grootste voetbalwedstrijd ooit in hun dorp.
Dwayne Green, een speler die bijna nooit scoort, legt aan van zo'n 35 meter. Even denkt de linksback van SV Spakenburg aan een voorzet. Maar nee, zegt zijn gevoel. Niet nadenken, maar schieten. En hoe. De bal dwarrelt over doelman Joël Drommel heen, recht de kruising in, voor de aansluitingstreffer tegen PSV: 1-2.
De ontlading op Sportpark De Westmaat is waanzinnig. Fans, jong en oud, veren op uit hun stoelen. Vallen elkaar in de armen. Zwaaien met speciale vlaggen. Zingen 'Blauwen! Blauwen!'. En springen als ze 'wie niet springt, die is niet blauw' inzetten. De geïmproviseerde tribune achter het doel trilt mee op het gespring op de planken.
SV Spakenburg-trainer Chris de Graaf rent het veld in, om snel terug te keren en de fans achter hem op de hoofdtribune op te zwepen. De nummer tien van de Tweede Divisie maakt na een uur spelen nog alle kans tegen de nummer drie van de Eredivisie, de bekerhouder en de 24-voudig landskampioen.
Het is het hoogtepunt van een avond waarop alle schijnwerpers op SV Spakenburg gericht staan. Een avond waarop een tractor, boze bellers, camera's, onsmakelijke spreekkoren, maar vooral dappere semiprofs de aandacht trekken.
Een viskraam draait over de rotonde op de hoofdweg door Bunschoten-Spakenburg. Links en rechts passeren vrouwen en mannen op e-bikes. Het is 18.15 uur, een uur en 45 minuten voor de aftrap, en het lijkt een dag als alle anderen in het vissersdorp.
Twee drentelende politiepaarden bij de laatste afslag richting Sportpark De Westmaat verraden dat de grootste wedstrijd ooit in het dorp van vis, koek en de derby gespeeld gaat worden. En ja, als de auto de Westdijk oprijdt, trekken honderden mensen al naar het complex. De reguliere parkeerplaatsen zijn vol. "Parkeren kan op de dijk", zegt een steward.
Bij de ingang neemt de nervositeit met de minuut toe. Binnen enkele ogenblikken kan de spelersbus van PSV arriveren. Beveiligers kijken voortdurend over hun schouder, cameramensen staan gereed. Kinderen willen een glimp opvangen van sterren als Luuk de Jong, Xavi Simons en Ibrahim Sangaré.
Eén staat er in een PSV-shirt, naast zijn vader. Ze zijn speciaal voor dit moment naar het sportpark gekomen. Een kaartje hebben ze niet. Papa is namelijk een 'Rooie', een aanhanger van IJsselmeervogels, de buurman en aartsrivaal van SV Spakenburg. Maandag begon het toch te kriebelen om te gaan, maar een kaartje op Marktplaats kostte al gauw 50 euro per stuk. Dat vond hij te gortig. Ze gaan straks voor de televisie zitten.
Als de PSV-bus de dijk over is en tot stilstand komt, rukken vijf beveiligers in zwarte jassen naar de bus uit. Trainer Ruud van Nistelrooij stapt als eerste uit en beent stoïcijns naar de kleedkamer. Kinderen en fans vormen een haag voor de spelers, maar op Joey Veerman, Simons en De Jong na hebben die ook geen tijd. Met muziek in de oren gaan ze naar de kleedkamers van de blauwe zijde van Sportpark De Westmaat.
Wie door de ingang is, struikelt over een batterij aan verslaggevers en cameraploegen. Een verslaggever van de NOS interviewt de man die bij binnenkomst de laatste bekersjaals verkoopt. Reporters van Hart van Nederland en De Telegraaf trekken fans voor de camera. Een andere verslaggever van de NOS staat op het dak van de bestuurskamer voor een rechtstreeks verslag in het Sportjournaal. Zo heeft hij zicht op het veld. Alles voor het plaatje.
Marijn de Graaf zit er allemaal met trots naar te kijken. Voor de secretaris en zijn collega-bestuursleden is de halve finale een organisatorische monsteroperatie geweest, maar nu is het grote genieten begonnen. Bekerkoorts heerst in het dorp. Als docent geschiedenis op een middelbare school in het dorp merkte hij dinsdag aan het einde van de middag dat er wat bijzonders stond te gebeuren.
Toch zijn er ook zorgen. De jeugdbestuurskamer doet dienst als persruimte, omdat de bestuurskamer nu alleen is bestemd voor bestuursleden. Die is alleen niet ingericht voor de ontvangst van tientallen journalisten. Niemand kan er zijn kont keren. Wedstrijdcoördinator Willem de Graaf ontvangt het journaille niettemin hartelijk met koffie.
Er heerst een jolige sfeer in de persruimte. Er is zojuist gebeld naar de PTT-telefoon die in de hoek staat. De Graaf kwam voor een verrassing te staan. Een man wilde weten waarom SV Spakenburg, afkomstig uit het gereformeerde Bunschoten, niet op zondag voetbalt. Hij gebruikte daarbij de nodige scheld- en vloekwoorden. Toen de man maar bleef bellen, gooide De Graaf de hoorn eraf. Voor de verslaggever van persbureau ANP reden genoeg om een stukje te maken.
Hille Beekhuis meldt zich ondertussen. Ook de goedlachse en welbespraakte clubschrijver en clubtwitteraar is onderdeel van het Spakenburgse mediacircus geworden. Met zijn vriend Tijmen Beekhuis zat hij een uurtje eerder in het televisieprogramma Tijd voor MAX. Het was hun tweede optreden in een maand. Iedereen in Spakenburg is verliefd op een rood cameralampje geworden, klinkt het de laatste tijd op fluistertoon.
Bestuursleden van de supportersvereniging van SV Spakenburg wilden in de regionale media niet zeggen wat ze allemaal in petto hadden voor de grootste wedstrijd in het bijna 92-jarige clubbestaan. Het moest een verrassing blijven. Bij het bestijgen van de tribune zien we gelijk wat die is.
Een tractor met aanhanger is het veld op gereden en voor de Havenside gezet, de plek van de harde kern. Niet om het kunstgrasveld plat te rijden, maar om de 6.300 fans op te zwepen met keiharde hardstyle. Op de aanhanger staat een dj met boxen. De sterren van PSV zijn ondertussen bezig aan de warming-up.
De fans gaan er in elk geval goed op. Als voor de verandering de vioolklanken van André Rieu door de speakers klinken, deinen de blauwe vlaggetjes op de klanken van de muziek mee. Op elk stoeltje ligt een exemplaar, ook op die van aanwezige prominenten als Nigel de Jong en John de Wolf.
Het mooiste moet dan nog komen. Op het dak van de Havenside staan mannen die vlak voor de aftrap een kunstwerk tonen: een spandoek van SV Spakenburg-trainer De Graaf die in zijn rechterhand een lamp kapot maakt en in zijn linkerhand de 'dennenappel' toont. Een subtiele verwijzing naar PSV, de club uit de Lichtstad.
Om 19.56 uur telt Bunschoten-Spakenburg af en komen de 22 spelers het veld op. Fonteinen en ander vuurwerk worden ontstoken. Kosten noch moeite zijn er gespaard in het vissersdorp. De aftrap laat nog even op zich wachten omdat het tijd kost om de tractor van het veld te krijgen. Om 20.04 uur klinkt dan eindelijk het eerste fluitsignaal van scheidsrechter Jeroen Manschot.
SV Spakenburg biedt waar PSV het meest bang voor is: strijd, harde slidings en een handbalverdediging. Elke onderschepping van een 'blauwe' wordt luidkeels toegejuicht. Rechtsback Nick Verhagen gaat een paar keer hard door op Simons, die gelijk gebarend naar Manschot kijkt.
Simons wordt daardoor mikpunt van de aanhang van de thuisploeg. Na 25 minuten klinkt massaal 'Xavi Simons is homo!' over de Westmaat. Het is een smet op het voetbalfeest, dat juist mensen uit de gemeenschap verbindt. Vlak daarvoor was er tijdens de wedstrijd in het gereformeerde dorp een pauze voor spelers die aan de ramadan doen.
Van de KNVB horen de 6.300 fans niks, ondanks de recente OneLove-campagne. En dus gaat de wedstrijd gewoon verder. SV Spakenburg blijft ondertussen dapper standhouden en deelt zelfs wat speldenprikjes uit. Als een verslaggever bijna zijn laptop achter het doel verliest bij een afzwaaier van PSV, gaat het vlak voor rust toch mis voor de thuisploeg. Na geklungel van SV Spakenburg bij een hoekschop maakt Érick Gutiérrez pas in de 43e minuut de 0-1.
Het geloof in een verrassing ebt weg, zeker als vijftig seconden na rust Patrick van Aanholt de voorsprong voor de Eindhovenaren verdubbelt. "Maar dit wordt gewoon Nederland-Argentinië", zegt een blauwe optimist. Hij krijgt bijna gelijk, maar het blijft bij de volksvreugde van de treffer van Green. PSV wint en viert de zege op de semiprofs met de driehonderd meegereisde fans alsof de beker al gewonnen is.
De spelers van SV Spakenburg krijgen een hartverwarmend applaus van de fans. Sommigen halen gelijk herinneringen op met hun familie. Verdediger Masies Artien, een geboren Irakees werkzaam in de ouderenzorg, trekt zijn shirt uit, geeft hem aan zijn vader en kust hem op het hoofd.
Een kus van een bekerheld is waar meer Spakenburgers naar snakken. Jonge fans bestormen het veld. Een wordt hardhandig tegen de grond gewerkt door een steward. Het is dweilen met de kraan open voor de veiligheidsmedewerkers, zeker als er in het uitvak opeens ook nog gevochten wordt. Bij de catacomben houdt een leger stewards de meute buiten de kleedkamers.
In het kleine kleedkamergebouw struikelen tientallen journalisten en spelers over elkaar. PSV-trainer Ruud van Nistelrooij zorgt omringd door acht verslaggever voor een kippenvelmoment. Hij laat een foto zien van de onlangs overleden perschef Thijs Slegers. Die had hij in de binnenzak van zijn jas zitten tijdens de wedstrijd.
Als Green als laatste speler een uur na het laatste fluitsignaal zijn verhaal heeft gedaan, is er weer consternatie in de perskamer. De PTT-telefoon rinkelt opnieuw. Dit keer gaat het niet over voetballen op zondag, maar over de spreekkoren richting Simons. De beller, die anoniem wil blijve Source: Nu.nl sport