Een vol en druk leven lijkt iets te zijn van de huidige tijd. Maar bijna 70 jaar geleden hadden mensen al last van tijdsdruk. In 1955 verscheen het essay van journalist H.J.A. Hofland, Geen tijd, op zoek naar oorzaken en gevolgen van het moderne tijdperk. Hofland beschrijft daarin het leven van de ongedurige ‘tempomens’.
Tegenwoordig zijn er maar twee antwoorden geaccepteerd als iemand aan je vraagt hoe het gaat: goed of druk, of een combinatie daarvan. Het druk hebben is een soort statussymbool geworden. Kijk mij eens ‘alle ballen in de lucht houden’. Vroeger was dat heel anders. Rijke en belangrijke mensen hadden helemaal geen haast of druk, want zij hadden personeel.
Zeg de volgende keer op de vraag hoe het met je gaat: ‘Alles is lekker in balans’. Ook al is dat (nog) niet zo. Er zitten nu eenmaal maar 24 uur in een dag en niet alles kan én hoeft.
Ilona Dekker, Nieuwegein
Waarom boerenkool in de supermarkt uit Spanje komt en de spruiten van de grootgrutter nergens naar smaken? Stel uw vraag niet aan een boer, maar aan de inkopers van supermarktconcerns. Mijn tip: er bestaan allerlei apps en sites die u helpen in uw omgeving boeren te vinden die u graag hun verse Nederlandse groenten verkopen. Ga daar eens heen en maak meteen een praatje met de boer of boerin.
Angela Rijnen, bioboerin, Loppersum
De Nederlandse Vereniging voor Psychiatrie (NVvP) betuigt spijt voor de gruwelijke ‘behandeling’ van lhbti’ers in het verleden, kopte de Volkskrant.
Gelukkig weten we nu dat homoseksualiteit geen stoornis is. Alleen journalist Nordin Ghouddari weet dat nog niet. Op pagina 27 van dezelfde krant stelt hij vanuit islamitisch perspectief dat ‘homoseksualiteit wel een zonde is’.
We weten inmiddels dat conversietherapie bij homoseksuele mensen níét, maar bij religieuze mensen wél helpt. Er is nog hoop voor Ghouddari.
Rien Boot, Amersfoort
Wat een geluk dat ik als 33-jarige in 1966, na tien jaar tobben over mijn geaardheid, bij pater J.F.B. Gottschalk in Amsterdam terechtkwam. Hij zei: ‘accepteer jezelf, wees homo’.
Zie het Tijdschrift voor Theologie uit 1967 waaraan Gottschalk meewerkte, over de homofiele medemens, bladzijde 146: ‘Laat wat van iemand is, ook werkelijk van hem zijn.’
Theo Smit, Haarlem
Moedeloos las ik de reportage over grensoverschrijdend gedrag van oncoloog B. in het ziekenhuis.
Wat mij betreft geeft dit stuk de keerzijde weer van de amicale werkcultuur die op veel Nederlandse werkplekken heerst. Het is prettig dat wordt erkend dat de omgeving een rol heeft in het signaleren van ongepast gedrag. Echter, het feit dat een medisch specialist – schijnbaar schaamteloos – opmerkingen van collega B. over korte rokjes en ‘flauwe grappen’ over cupmaten’ als ‘nét op de grens’ bestempelt, vind ik absurd. Insinuaties over de borsten van een (ondergeschikte) collega zijn naar mijn mening altijd over de grens.
Op de Engelse universiteit waar ik werk als arts-onderzoeker werd vanaf de eerste dag duidelijk gemaakt dat er een zerotolerancebeleid wordt gehandhaafd met betrekking tot grensoverschrijdend gedrag. Het zou dit ziekenhuis, en alle andere werkplekken in Nederland, sieren om een dergelijk beleid te handhaven en expliciet te benoemen dat er een verschil bestaat tussen de privé- en werksfeer. Er moet geen twijfel bestaan over waar de grens ligt, zodat grensoverschrijdend gedrag vaker in de kiem kan worden gesmoord.
Nina de Gruijter, Londen
Groningen wil dat het Rijk de komende decennia zo’n 30 miljard euro investeert om de ‘ereschuld’ van de gaswinning in te lossen. De belastingbetaler van de komende generatie draait hier voor op. Degene dus die niet meer profiteert van de aardgaswinning in Groningen. Stuur alle babyboomers (mij incluis) dan maar een rekening.
Ik ben van 1950 en heb hier dus ruim van geprofiteerd. Als dit plan doorgaat, wordt de rekening gepresenteerd aan mijn nog studerende zoon. Onrechtvaardig, zou ik zeggen.
Anton de Bruin, Delft
Er valt echt wel een les te trekken uit de stroom berichten over de hacks van klantgegevens bij NS, Ziggo en ga zo maar door. Laat bedrijven bijvoorbeeld stoppen met het heilloze hengelen naar klantbeoordelingen. Als consument kun je dat gehengel maar beter negeren.
Geef een helpdeskmedewerker met wie je een prettig gesprek had gewoon meteen een compliment. Als je zo’n zeurmailtje krijgt, schrijf je dan meteen uit voor het onderzoek. Scheelt een hoop phishingstress.
Trouwens: hoe beoordeelt u deze lezersbrief? Uw reactie is van grote waarde voor de redactie.
Frans Hempen, Amsterdam
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans de krant te halen. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks halen ongeveer vijftig brieven de krant. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden