De dierbaarste tatoeage van de 21-jarige Feyenoorder Quilindschy Hartman is de tatoeage die het meest in het oog springt, vlak voor zijn oor. ‘Peace’ staat er in kleine letters. ‘Ik wil dat mensen lief en aardig voor elkaar zijn. Dat er vrede is. Dat heb ik liever dan wat dan ook. Daar lig ik weleens wakker van.’
Door zijn vele tatoeages, de kleurtjes in zijn haar en streepjes in zijn wenkbrauwen, gecombineerd met zijn felle spel en de intense manier waarop hij de 1-0-voorsprong tegen Ajax vierde in de eerste Klassieker van dit seizoen in de Kuip herkennen vooral de fanatieke rouwdouwers onder de Feyenoordfans zichzelf in hem. Maar dat is ‘het buitenkantje’.
Over de auteur
Bart Vlietstra schrijft sinds 2015 over voetbal voor de Volkskrant. Hij werkte ook voor diverse sportprogramma’s op televisie.
Fanatiek Feyenoordfan is Hartman zeker. ‘Ik kwam als kleine jongen al met mijn moeder in de Kuip. Het zit er bij mij wel diep in, dat Feyenoordgevoel. Maar dat is ook een heel sociaal gevoel.’
Hartman, afkomstig uit Zwijndrecht onder de rook van Rotterdam, reageerde ronduit verontwaardigd als er een ploeggenoot naar Ajax overstapte, herinnert zijn voormalige jeugdtrainer Gaston Taument zich nog. ‘Trainer, dat kan toch niet?’ zei hij dan. Taument: ‘Maar Quilindschy was verder altijd positief, iedere trainer liep weg met hem. Geen exceptioneel talent, wel een geweldig linkerbeen. Hij geeft nooit op en is heel sociaal. Hij komt nog steeds wel eens ouwehoeren bij ons op de jeugdafdeling.’
Hartman sloot dit seizoen aan bij het eerste elftal en vierde zijn definitieve doorbraak in het thuisduel met Lazio begin november met een prachtpass op spits Santiago Giménez. Deze scoorde en Feyenoord ging door. Hij is inmiddels basisspeler en drong door tot de voorselectie van Oranje, al maakte hij zich over een definitieve uitverkiezing niet al te veel illusies. ‘De linksback van Manchester City en van Manchester United zaten ook in de voorselectie. Daar zit ik nog onder.’
Hartman leeft nu al zijn droom, zegt hij lachend. ‘Ik ben een beetje aan het ontdekken wat die inhoudt. Hoe dat nou in het echt is.’
Vanaf zijn achtste, toen hij aansloot bij de jeugdopleiding, kijk hij al verlangend naar ‘dat grote stadion’ aan de overkant van het jeugdcomplex. Hij vreesde een periode dat hij er nooit zou spelen vanwege aanhoudend, zwaar blessureleed. ‘Ik zag jongens debuteren, doorbreken of snel weer weggaan. Ik gun iedereen alles, maar dacht soms wel: ik ben niet minder, misschien wel beter. Maar ik moest eerst weer vertrouwen in mijn lijf krijgen.’
Met hoofdcoach Arne Slot had hij ‘direct een klik’. Door het vertrek van Tyrell Malacia kwam de vacature links achterin vrij, maar Feyenoord haalde nog twee linksbacks van buiten vanwege het blessureverleden van Hartman.
Slot noemt Hartman een intelligente speler, een ‘echte persoonlijkheid’ die goed tussen de linies kan spelen en het moment herkent dat hij moet opkomen. Tijdens de Klassieker tegen Ajax van twee weken geleden demonstreerde hij die laatste kwaliteit voorbeeldig met een assist, maar werd hij ook voortijdig gewisseld na een vroege gele kaart en daaropvolgende overtreding. ‘Het voelde een beetje dubbel. Maar ik weet: je leert niet alleen van positieve, maar misschien nog wel meer van negatieve dingen. En de blijdschap van de winst overheerste.’
Terug bij de Kuip die avond heerste er een sfeer ‘alsof Feyenoord al kampioen was geworden’. ‘We deden met de bus anderhalf uur over de laatste honderd meter. Echt een gekkenhuis, met overal vuurwerk waar ik eigenlijk niet zo van ben. Maar het was heel indrukwekkend. Ik dacht: deze mensen wil ik niet teleurstellen.’
Een mooie periode gloort. Met Feyenoord dat nog meedoet om drie prijzen. En met Jong Oranje dat komende zomer het EK speelt. Afgelopen week maakte hij zijn debuut voor dat team als basisspeler in een oefenwedstrijd tegen Jong Noorwegen (3-0 winst). ‘Ik kende al veel jongens, onder wie Crysencio Summerville. Ik speelde lang met hem in de Feyenoordjeugd, we zijn bijna even oud. Op de training stonden we vaak tegenover elkaar. Voor mij perfect, want hij is supersnel en vaardig. Daar leerde ik veel van. Mooi dat hij het zo goed doet bij Leeds United.’
In de Premier League hoopt hij zelf ook ooit te spelen, maar vooralsnog is hij al dolblij als hij zondag weer wordt opgesteld tijdens de derby Sparta - Feyenoord. ‘Q’ (op zijn Engels uitgesproken) zal het dan vaak klinken op Het Kasteel. Want zo noemen zijn ploeggenoten en trainers hem.
Hij dankt zijn bijzondere voornaam aan zijn moeder. ‘Ze vond Lindschy een mooie naam, en mijn zus heet Quirine dus werd het Quilindschy.’
Zijn moeder is overigens niet onverdeeld gelukkig met zijn vele tatoeages. ‘Ik wilde ze al toen ik twaalf was, maar het mocht pas op mijn zestiende.’ In zijn hals staat groot ‘resilience’, veerkracht, en ook treffend vindt hij de tattoo van een schorpioen. ‘Mijn sterrenbeeld. Een schorpioen is vurig, sociaal, en soms op zichzelf. Zo ben ik precies.’
Maar de dierbaarste tattoo is dus het woordje ‘peace’. De oorlog in Oekraïne raakt hem. ‘In het begin checkte ik alles wat daar gebeurde. Ik sliep er slecht door. Ik weet: ik kan er niet veel aan doen. Nou ja, misschien op deze manier. Die tattoo zit op een opvallende plek.’
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden