In de rubriek Pics werpt filmrecensent Floortje Smit haar blik op de hedendaagse beeldcultuur.
Wist u dat er een wesp naar Brad Pitt is genoemd, de Conobregma bradpitti? Dat er een spin is die Loureedia Phoenixi heet, omdat hij ongeveer hetzelfde patroon op zijn buik heeft als Joaquin Phoenix op zijn gezicht in Joker? Dat een hagedis die zo beweegt als Jackie Chan Cnemaspis Jackieii werd gedoopt?
Maar nooit eerder kreeg een bacterie de naam van een bekende acteur. Tot deze week. Duitse wetenschappers publiceerden over de Keanumycines, een groep bacteriën die een schimmel doodt die voedselgewassen aantast en daarbij ‘net zo doeltreffend en dodelijk is als Keanu Reeves in zijn iconische rollen’.
Dat is natuurlijk handig, meesurfen op de publiciteit rondom de vierde film in de John Wick-reeks, die vorige week uitging. Doeltreffend en dodelijk inderdaad: in de eerste drie delen vermoordt Reeves als Wick in totaal 299 tegenstanders – ongeveer één dode per minuut. Voor het vierde deel schrapte hij zo veel dialoog dat hij in de bijna drie uur dat dit moordfestijn duurt maar 380 woorden zegt.
Maar Reeves is veel meer dan een zwijgzame moordmachine. Voor iedereen die hem al sinds de jaren tachtig volgt, is hij ook beeldbepalend als stoner (Bill and Ted’s Excellent Adventure), surfdude (Point Break), sekswerker (My Own Private Idaho), sullige ambtenaar (Bram Stoker’s Dracula) en Boeddha (Little Buddha). Bovendien zijn er echt wel dodelijkere actie-acteurs. Op een lijst die in december 2022 verscheen, prijkt Samuel L. Jackson nog op eenzame hoogte, met 1.734 fictieve slachtoffers. Reeves komt pas op plaats 13, nog na Kevin Costner.
Eigenlijk is het sowieso vreemd dat de acteur zo veel gewelddadige films maakt, schreef The Telegraph vorige week. Toen Oliver Stone hem aan het begin van zijn carrière vroeg voor Platoon (1986), weigerde hij nog omdat hij ‘geen gewelddadige rollen deed’. Hij is in werkelijkheid zachtaardig en beleefd. Maar precies dat contrast maakt hem volgens de Britse krant zo interessant als actieheld. ‘Hij wíl geen geweld, maar als het moet, dan zal hij het wel beter doen dan alle anderen.’
En daarmee is hij precies als die bacterie. De schimmels die door de Keanumycins worden bestreden, kon je tot nu toe alleen doden met pesticiden, en dat kostte de wereld ook nog eens zo’n 100 miljard per jaar.
‘Best wel cool’, noemde Reeves zijn vernoeming. ‘En heel onwerkelijk voor mij. Maar bedankt, wetenschappers! Veel geluk, en dank voor al jullie inzet!’
De microscopisch kleine, vriendelijke killers hadden het zelf niet beter kunnen zeggen.
Source: Volkskrant