De keuze van GroenLinks en PvdA om samen op te trekken is een merkwaardige. GroenLinks is groen, individualistisch, vooruitstrevend, en zelfs een tikje liberaal. De PvdA gaat het om solidariteit, gemeenschapszin en gelijke kansen. Eigenlijk het dna dat je ook terugziet bij het CDA, terwijl we termen als ‘groen, individualistisch, vooruitstrevend, en zelfs een tikje liberaal’ ook bij D66 tegenkomen.
Kortom, een combinatie GroenLinks/D66 en PvdA/CDA ligt veel meer voor de hand. PvdA en CDA hebben bovendien dezelfde roots – maatschappelijke solidariteit – en zeker nu bij het CDA de C van christelijk aan het verdwijnen is, is een samengaan niet meer dan logisch.
Bijkomend voordeel voor het CDA is dat de partij onder de vleugels van de VVD kan uitkomen en zijn sociale gezicht kan laten zien. Pvda/CDA: ‘Samen solidair.’ GroenLinks/D66: ‘Samen vooruit.’ De motto’s zijn er al.
Jaap Verschoor, Heemstede
Ex-politicus Alexander Pechtold pleit voor het afschaffen van de monarchie, omdat zoals hij zegt ‘er steeds meer rafelranden aan het koningshuis komen’. Feitelijk gezien heeft hij misschien gelijk, omdat het koningsschap geen uitvoerende macht meer heeft en alleen een decoratieve en ceremoniële functie is geworden. We mogen de betekenis van dat laatste echter niet onderschatten, de mens heeft namelijk behoefte aan adoratie, tooi en versiering.
Zo zien we dat bij staatsbezoeken de monarch alle aandacht krijgt en de feitelijke machthebbers in zijn gevolg met een tweederangspositie genoegen moeten nemen. De koning heeft kennelijk eeuwigheidswaarde, terwijl het uitvoerende gezag slechts tijdelijke dienaars zijn. Kortom, laat de monarchie bestaan, maar stop het wel in een moderne jas. En doe wat aan de door Pechtold genoemde rafelranden, zoals de overmatige privévoordelen van de monarch.
Aad van Diepen, Laren
Bonaire, Saba en Sint Eustatius hebben geen nieuwe commissie nodig, maar bestaanszekerheid.Die bestaanszekerheid gaat er ook nu weer niet komen. Het gaat daarbij niet zozeer om het geld. Maar om de, onuitgesproken, angst van de regering voor de grote aanzuigende werking van een sociaal minimum op de toestroom van mensen uit andere delen van Midden-Amerika en uit Zuid-Amerika naar de BES-eilanden.
Gerrit van der Meij, Den Haag
Als premier Rutte zegt dat mensen buiten de Randstad zich zorgen maken over de aanrijtijden van ambulances en het openbaar vervoer en dan in één adem ‘maar het gaat ook om mensen in de binnensteden die zich afvragen of ze hun kind nog wel naar de school van hun keuze kunnen brengen’, dan snapt hij nog steeds niet wat de problemen zijn.
Het echte probleem is dat inwoners van dorpen en kernen buiten de Randstad geen schoolkeuze hebben als de school verdwijnt (en daarmee een stuk leefbaarheid). De overheid zou zich eerst hiermee moeten bezighouden en pas daarna met luxeproblemen als het kiezen van een ‘school van hun keuze’. In tegenstelling tot wat Rutte en de VVD beweren is niet alles een keuze in Nederland.
Tom Bos, Heesch
Beste Luuk de Greef, mijn naam is Ton Kohlbeck, ik ben 80 jaar. Ik houd van de Beatles, van politiek en van oude jenever. Aan dat laatste zou ik als 12-jarige maar niet al te gauw beginnen. Maar waar jij en ik allebei ook van houden is schaken. Toen ik zo oud was als jij las ik ook al de schaakrubriek in de Volkskrant.
En het eerste boek dat ik kreeg was Praatschaak van mr. Evert Straat, een Ooievaartje van anderhalve gulden, zo mooi... Straat was de schaakschrijver van de Volkskrant, later was dat Hein Donner. Hij schreef het mooiste schaakstuk ooit, zijn Ode aan de Randpion. Kom ze maar halen, die boeken, ik heb er nog veel meer. En dan beleven we gelijk wat het mooiste is in onze sport : we kunnen gewoon tegen elkaar spelen, dat houdt nooit op, een leven lang. En samen onze gram delen dat die domme krant zo een prachtige traditie overboord gooit.
Ton Kohlbeck, Oegstgeest
Toen ik als kind boeken haalde in de bibliotheek kwam het nogal eens voor dat er woorden dik en vet waren doorgestreept, onleesbaar gemaakt. Welke woorden? Het liet zich raden in het zwarte-kousen-kerk-dorp waar ik opgroeide. Door wie? Medewerkers van de bibliotheek of andere lezers? Ik weet het niet. Maar sensitivityreaders zijn van alle tijden.
Janny Wijchman, Aduard
Kleine bijdrage aan het Simplistisch taaluniversum. ‘Verstekelnaam’: staat onder een brief die hij/zij niet zelf heeft geschreven. Verschijnsel doet zich overigens weinig voor. Laatste vindplaats: Volkskrant 29/3, pagina 29, brief ‘Satire’.
Tijs Rolle, Leusden
Al mijn hele werkzame leven houd ik mij bezig met muziek en kinderen. Op de basisschool als vakleerkracht muziek nodig ik hen uit om, voor hen, nieuwe muziek te leren kennen. Ze krijgen vaardigheden en kennis over muziek aangereikt. Eerst wellicht om iemand te kopiëren, maar daarna om iets nieuws, iets eigens te kunnen maken. Het geweldige is, dat dit niet beoordeeld gaat worden. Je kunt als docent hooguit suggesties aanreiken om het nog leuker, mooier, spannender te laten zijn. Het kind is en blijft eigenaar van het resultaat.
Als het kind, enthousiast geworden door muziek, dan ook nog de mogelijkheid krijgt (via ouders of een school waar kunst niet alleen een wekelijks mee-blèruurtje is) om een instrument te leren bespelen, gaat het ontdekken dat er veel tijd en doorzettingsvermogen nodig is om de basistechniek onder de knie te krijgen. Om uiteindelijk het instrument als doorgeefluik in te kunnen zetten om jezelf uit te drukken, om je erin te verliezen, te dromen en te dansen.
Stop dus met beoordelen van kunst. Laat de kunst zijn wat het is, een persoonlijke creatie die iemand wel of niet aanspreekt. Hou op met ‘expert zijn en een winnaar kiezen’, waardoor een ander dus verliezer is. Verwonder en bewonder wat iemand heeft gecreëerd en ga zelf met hart en ziel je eigen kunst maken als je durft.
Julia Stegeman, Zoetermeer
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans de krant te halen. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks halen ongeveer vijftig brieven de krant. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden