Home

Zijn verslaggevers droegen hem op handen, want bij hoofdredacteur Geert-Jan Laan kon alles

Geert-Jan Laan, journalist in al zijn vezels, was een verteller. In de kroeg tapte hij anekdotes, zoals die over zijn eerste mobiele telefoon, een enorm apparaat dat hem altijd bereikbaar moest maken voor de Britse krantenmagnaat Robert Maxwell. In het voorjaar van 1990 vroeg Laan, die zich als directeur van het noodlijdende Het Vrije Volk had teruggetrokken, in Londen belet bij de steenrijke eigenaar van onder meer de linkse schandaalkrant Daily Mirror. Maxwell wilde wel investeren in een nieuw dagblad en nam hem in dienst als wegbereider voor een Nederlandse tabloid.

Laan werd uitgerust met een telefoniegevaarte dat overal mee naar toe moest, ook naar het café. Toen er in Melief Bender, aan de Oude Binnenweg in Rotterdam, geen doorkomen aan was, draaide Laan het nummer van de zaak en plaatste zijn bestelling: ‘Vier bier, hier achterin.’ Tot hilariteit van het stampvolle café baande zich even later een ober met dienblad een weg naar de beller met veldtelefoon op de buik.

Het Vrije Volk werd bijna vanzelfsprekend de krant van Laan, die in februari op 79-jarige leeftijd in Groningen overleed, na tobberige jaren met een ernstig verzwakt hart. Laan werd geboren in Delfzijl als zoon van vakbondsman Reint Laan, die nog Tweede Kamerlid voor de PvdA en burgemeester van Zaanstad zou worden. Bij het Rotterdamse Vrije Volk verwierf GJ, zoals hij in de omgang werd genoemd, faam als onderzoeksjournalist. Hij onthulde het Lockheed-schandaal met prins Bernhard en legde het wanbeleid bij bouwgigant Ogem bloot.

De Volkskrant profileert regelmatig onbekende en onbekende, kleurrijke Nederlanders die onlangs zijn overleden. Wilt u iemand aanmelden? postuum@volkskrant.nl

Laan kwam in de hoofdredactie, werd directeur, en toen het in 1990 onmogelijk bleek om zijn krant overeind te houden, stapte hij op, uit onvrede over de onvermijdelijke fusie van Het Vrije Volk met het Rotterdams Nieuwsblad. Daaruit ontstond in 1991 het Rotterdams Dagblad (inmiddels opgegaan in het Algemeen Dagblad). Toen met het verongelukken van Maxwell ook het tabloidplan sneuvelde, keerde Laan terug naar het Noorden, waar hij hoofdredacteur werd van de Drentse Courant/Groninger Dagblad en van het Nieuwsblad van het Noorden. Onder zijn leiding werden de drie noordelijke kranten in 2002 samengevoegd tot het Dagblad van het Noorden.

In zijn Groninger stamcafé Wolthoorn & Co ontmoette Laan in 2000 Sanna Buurke, opleidingscoördinator media en journalistiek aan Rijksuniversiteit Groningen. Zij werd zijn derde echtgenoot en was volgens zoon Ivo Laan ‘pa’s ware liefde’. Buiten de deur had Laan het hoogste woord, tegen zijn twee zonen was hij minder praterig. Ivo: ‘Geen diepe gesprekken, maar pa was wel belangstellend. Hij liet ons vrij, pushte ons nooit, en dat voelde toch alsof hij vertrouwen in je had.’

Achteloos geïnspireerd door zijn vader, sloeg Ivo Laan het journalistieke pad in en werd verslaggever voor de regionale kranten van Telegraaf-eigenaar Mediahuis. Complimenten voor de schrijvende zoon kwamen met een kattebelletje. Ivo: ‘Niet meer dan ‘Leuk stuk, groet, pa’, maar het voelde als een flinke schouderklop.’

Was hij naar zijn kinderen nooit zo spraakzaam geweest, bij zijn ‘ware liefde’ was hij dat wel. Sanna Buurke: ‘Geert-Jan had interessantere verhalen dan de verhalen die het tot anekdote schopten. Hij kon prachtig vertellen over hoe hij als 17-jarige naar Londen ging en zichzelf en het leven gewaarwerd. Het gezin verhuisde naar Engeland, waar vader ging werken als directeur van de internationale bond van transportarbeiders. Geert-Jan ging alvast vooruit om een school te zoeken en op het kantelmoment naar de swinging sixties is hij in Londen gevormd.’

Laan besloot journalist te worden en ging met grote bezieling aan de slag. Buurke: ‘De krant intrigeerde hem, in alle opzichten. Hij had visie op het product en grote interesse in zowel de ambachtelijke als inhoudelijke kant. Als hoofdredacteur was hij een sterke leider die zijn mensen aanmoedigde. Hij was befaamd om zijn budgetoverschrijdingen, en zijn verslaggevers droegen hem op handen, want bij Geert-Jan kon alles.’

Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.

U bent niet ingelogd

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden

Source: Volkskrant

Previous

Next