Nadat de kapitaalmarkten in de jaren tachtig mondialiseerden en Margaret Thatcher met een Big Bang de City van Londen opengooide, namen Amerikaanse zakenbanken als JP Morgan, Goldman Sachs en Morgan Stanley het heft in handen. Zij concurreerden binnen een jaar de gezapige Britse investmentbanks en in Europa opererende brokers weg of namen die over.
De bankiers in krijtjesstreep met een plu in de ene hand en de Financial Times in de andere die met de trein van negen uur in de City arriveerden, zagen tot hun schrik dat alle transacties al gedaan waren door Amerikaanse yups die drie uur uur eerder uit bed waren gestapt en nog zaken hadden kunnen doen op de Aziatische markt.
Zij verdienden miljarden door Europese concerns te helpen met internationale plaatsing van aandelenemissies en obligatieleningen en het begeleiden van fusies en overnames. Slechts drie Europese banken gooiden niet bij voorbaat de handdoek in de ring: Credit Suisse, UBS en Deutsche Bank.
Credit Suisse nam Buckmaster & Moore over, die onder meer de aandelentransacties voor de econoom John Maynard Keynes had gedaan, en sloeg de handen ineen met het Amerikaanse First Boston. Als CSFB verwierf de bank de eretitel ‘de superster van de Euromarkt’.
Deutsche Bank kocht de zakenbank Morgan Grenfell in Londen en Bankers Trust in New York. UBS werd eigenaar van het fameuze SG Warburg in Londen en O’Connors & Associates in New York. Zij dwongen met Zwitserse degelijkheid en Duitse pünktlichkeit deelname af aan de Champions League van het internationale bankieren, Franse, Italiaanse, Britse en Nederlandse banken verbluft achterlatend.
Maar de Duitse en Zwitserse banken die zich in het hol van de leeuw waagden, moesten in de jacht naar marktaandeel de Amerikanen naar de kroon steken. Hun handelaren moesten in de Angelsaksische geldcircuits nog scherper aan de wind zeilen en ontvingen daardoor navenante bonussen. Hun extravagante levensstijl deed zelfs die van de wolven van Wall Street verbleken. Ze deinsden er niet voor terug om voor een ton te dineren door de wijnkelder met de allerduurste Château Pétrus te plunderen. Tijdens een protestmars van verpleegkundigen in de Londense City voor hoger loon, wierpen bankiers van Deutsche Bank provocerend gekopieerde pondbiljetten uit de ramen. Bij geen bank werden zulke hoge bonussen uitgekeerd dan bij Deutsche.
Na de kredietcrisis van 2007 en 2008 bleken juist deze banken een kwalijke rol te hebben gespeeld. Het Amerikaanse kantoor van Deutsche Bank werd in de VS aangewezen als een hoofdschuldige van de crisis. De bank kreeg een boete van 14 miljard dollar – later teruggebracht tot 7 miljard – vanwege de verkoop van rommelhypotheken, bovenop een hele serie van andere miljardenboetes. Ook USB en Credit Suisse raakten in opspraak vanwege witwas-, valuta- en rente-manipulatie. Zo eindigden de Europeanen als ‘schandaalbanken’ en was hun rol uitgespeeld.
De Amerikanen hebben het grote geldcircuit weer helemaal voor zichzelf.
Source: Volkskrant