Van regenboogpiet tot transgenders en de Week van de Lentekriebels: weer wist een groepje radicaal-rechtse stemmingmakers van een niet-bestaande mug een olifant te maken. Daarbij zoeken ze hun toevlucht steeds tot spookbeelden.
De Week van de Lentekriebels is voorbij, maar het vieze gekrabbel eraan blijft nog wel even voelbaar. Opnieuw wist een groepje radicaal-rechtse stemmingmakers van een niet-bestaande mug een olifant te maken. Het zal niet de laatste keer zijn: het gemorrel aan liberale waarden en verworvenheden is onderdeel van een ‘cultuurstrijd’ die steeds hardere trekken vertoont.
Daarbij is het patroon steeds hetzelfde. Een FvD-politicus of aanpalende influencer richt het vizier op een leuk of leerzaam initiatief voor kinderen (kinderboekenweekgedicht, seksuele vorming) en schetst daar een spookbeeld van, dat meestal draait om het verlies van de kinderlijke onschuld. Zo zouden 4-jarigen in de Week van de Lentekriebels volwassen seksuele technieken aangeleerd krijgen, aldus een presentator van de omroep Ongehoord Nederland. ‘Jonge kinderen worden volgepropt met een giftige ideologie.’
Dat was klinkklare onzin, zoals we die van de presentator en de andere provocateurs kennen. De jongste kinderen die het Lentekriebels-programma kregen voorgeschoteld, moesten met een afwasborstel over hun gezicht wrijven waarna klasgenootjes aan hun gezicht moesten aflezen of ze dat een prettig gevoel vonden of niet. Dáár ging het afgelopen week over: wat vind ik fijn?
Maar de feiten gingen in de opgeworpen stofwolken al gauw verloren. De stemmingmakers creëren rook die vuur doet vermoeden. Een klein groepje hardcore complottheoretici ziet dan al snel een samenzwering van de elite die kinderen aan het ‘groomen’ is voor pedofiel misbruik. In hun kielzog zijn er legio ouders, hoewel minder paranoïde, die gaan denken dat er wel ‘iets’ aan de hand moet zijn. Zeker als de Telegraaf-columnist ze middels een vraag (ik mag toch wel wat vragen?) laf aanspoort hun kinderen thuis te houden.
Natuurlijk is discussie mogelijk over de vraag op welke leeftijd we kinderen wegwijs moeten maken met hun lichaam en gevoelens, en die van anderen. Progressieve voorstanders van de Nederlands-Scandinavische methode kunnen dan wijzen op wetenschappelijk onderzoek, dat aantoont dat kinderen die vroeg worden voorgelicht later aan seks beginnen. Ze kunnen wijzen op tienerzwangerschappen, die in Nederland drie tot vier keer zo laag liggen als in de Verenigde Staten, waar kinderen veel preutser (of helemaal niet) worden voorgelicht. Voorlichting leidt tot autonomie: de ultieme vrijheid.
Conservatieve tegenstanders kunnen dan zeggen: maakt niet uit, we willen het gewoon niet hebben.
Maar omdat ze die discussie de afgelopen decennia hebben verloren, nemen de conservatieven van tegenwoordig hun toevlucht tot de spookbeelden. Vandaar ‘cultuurstrijd’, in de eerste alinea, tussen aanhalingstekens. De desinformatie van de stemmingmakers vertegenwoordigt geen cultuur, behalve die van de misleiding.
Velen van hen is het niet eens om de kinderen te doen. Zoals een FvD-Statenlid twitterde: ‘Kom in verzet tegen woke en de seksualisering van kinderen.’ Van regenboogpiet tot transgenders en lentekriebels: het draait uiteindelijk steeds om ‘verzet tegen woke’. De opgeklopte misstand is simpelweg een stok om de hond mee te slaan.
Dat dit afgelopen week leidde tot bedreiging van personeel van expertisecentrum Rutgers, laat zien dat deze desinformatiedynamiek ook in Nederland een destabiliserende werking heeft. Iemand als Vladimir Poetin, die ook tegen ‘woke’ mag ageren, zal het met plezier hebben aangehoord.
Het goede nieuws is dat een record aantal scholen meedeed aan de Week van de Lentekriebels. Het moderne Nederland laat zich zijn vrijheden en verworvenheden niet zomaar afpakken.
Source: Volkskrant