‘Verliefd zijn op een leraar kan heel goed, prima zelfs. Ik ben 14 jaar en zit in de 2e van het atheneum en in februari kregen we een té gekke biologiehospitant. Na heel veel getreuzel ben ik op hem af gestapt en heb z’n naam gevraagd enz. Nou ja, 2 dagen later zat ik bij hem op de koffie. Een dikke 3 weken later was het ‘aan’. Ik heb nu ruim 3 maanden ‘verkering’ met hem. Ook al is hij 25, hij lijkt wel 18, en daar ik ook een jaar of 15/16 lijk (dat zegt men tenminste) maakt het toch niet veel uit.’
Dit schreef Liset uit Groningen in 1982 op de achterpagina van de VPRO Gids. Tussen 1976 en 2016 stond daar de brievenrubriek Achterwerk. Kinderen en pubers schreven over verliefdheid, school, familie, over dromen en frustraties – kortom, alles wat een jong leven mooi of moeilijk maakt.
Hoe zou het met briefschrijvers zoals Liset verder zijn gegaan? Voormalig brievenredacteur Elja Looijestijn zocht ze op voor de podcast Achterwerk. Telkens stap je in een tijdmachine naar de jaren tachtig of negentig. De briefschrijvers, inmiddels veertigers en vijfigers, kunnen zich hun besognes nog goed herinneren.
Zo vroeg Wilmer (11) in 1995 of hij de enige is die computerspelletjes saai vindt, maar programmeren juist leuk. Iboya (10) werd in 1980 aangenomen door een balletacademie (eigenlijk deed haar zus auditie, maar het gezin verhuist voor Iboya’s opleiding van Apeldoorn naar Amsterdam). Desiree (19) schrijft in 1994 dat ze zwanger is. ‘En eigenlijk wil ik alleen maar even vertellen hoe leuk en spannend ik dit vind. Ik woon samen met mijn vriend, die het helemaal ziet zitten om straks pappa te zijn.’
Soms brengt de tijdmachine je echt naar een andere tijd. Zoals bij de 14-jarige Liset en haar 25-jarige vriend. Anno 2023 zou er vermoedelijk toch heel anders worden gereageerd door ouders, leerkrachten en de Rutgers Stichting, waar het stel advies ging vragen. Dat constateert ook podcastmaker Elja Looijestijn, die de verhalen bespreekt met een andere oud-brievenredacteur van Achterwerk, Katja de Bruin.
Oei, als dat maar goed is gegaan, denk je geregeld. Maar die zorgen blijken eigenlijk altijd ongegrond. De volwassenen van nu laten zien hoeveel veerkracht kinderen hebben. Ze vertellen openhartig hoe hun leven verder is gegaan. ‘Alles komt goed’, zing Aafke Romeijn in de tune van de podcast. En zo is het gelukkig maar net.
Achterwerk
★★★★☆
VPRO
Elja Looijestijn
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden