We need a hand from above
Gaia, Gaia
Valensia (1993)
Twintig jaar nadat de Britse wetenschapper James Lovelock zijn omstreden Gaia-hypothese had gepresenteerd – volgens hem was de aarde een levend superorganisme dat heel goed voor zichzelf kon zorgen – kreeg hij steun van een langharige multi-instrumentalist en componist uit Waalwijk. Dat was Aldous ‘Oldie’ Byron Valensia Clarkson. Artiestennaam: Valensia.
Snel door naar Dénia, de Spaanse badplaats waar Valensia (1971) zich halverwege de jaren negentig vestigde. De redactie van het tv-programma Top 2000 à Go-Go zocht hem daar in 2020 op voor een terugblik op een wonderlijke hit die wereldwijd meer dan een miljoen keer werd verkocht: Gaia.
Lang haar had hij nog steeds, met een verfje erdoor. Valensia vertelde over de keer dat hij op tv een programma had gezien over de Gaia-hypothese; hij hoorde toen dat de aarde een zelfreinigend vermogen heeft en, óók als de mens zichzelf vernietigt, zal overleven.
Gaia, een naam ontleend aan de Griekse godin Moeder Aarde, werd opgenomen in de Wisseloordstudio’s in Hilversum. De sessies onder leiding van de producers John Zonneveld en Pim Koopman (de drummer van Kayak) vergden bijna drie weken. Het budget werd fors overschreden en platenmaatschappij Phonogram dreigde de opnamen stil te leggen, maar de drie mannen lieten zich door niemand stuiten en bleven sleutelen aan Gaia.
Voor het pathetische nummer, met zware invloeden van Kate Bush en Queen en een gezwollen tekst met een flinke vleug new age, werd het Metropole Orkest ingezet, plus een kinderkoor en een beroemde tante van Valensia, violiste Emmy Verhey. De ‘duurste single aller tijden’ werd opgepikt door radio-dj Frits Spits in diens programma De Avondspits en schoot aansluitend de hitlijsten in, tot in Zuidoost-Azië aan toe.
Voor het buitenbeentje uit Waalwijk, een eigenzinnige en tegendraadse eenling die zich vol hartstocht op de muziek had gestort, was het een triomf. Op de middelbare school in Waalwijk, zo vertelde hij in het Brabants Dagblad, had hij nauwelijks waardering gekregen. Een muziekleraar beoordeelde een werkstuk met een 3. Misnoegd: ‘Al die paardenstaartmeisjes met pianoles kregen achten en negens.’
Net zo wrokkig sprak Valensia over de roem die hem na Gaia ten deel viel. ‘Klasgenoten die me vroeger bij wijze van spreken een klap in m’n gezicht zouden geven, vragen nu of ik bij ze op de thee kom’. Hij kon ze een Edison en een Zilveren Harp tonen, onderscheidingen voor zijn debuutalbum, Valensia.
Grote triomfen vierde hij daarna niet meer, ondanks tal van pogingen om het succes van zijn eerste plaat te evenaren. Zijn repertoire schoot alle kanten op, onder meer met een plaat met covers van nummers van Queen.
De doos herinneringen bevat onder meer een ontmoeting met niemand minder dan Michael Jackson, in oktober 1996 in de Grand Hotel in Amsterdam. De twee artiesten wisselden een nacht lang van gedachten. Valensia, op zijn eigen site: ‘Hij kende me omdat ik in Japan in alle magazines stond’. Het is een sterk verhaal, maar grootspraak was het niet.
John & Paul
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden