Het is vrijdagochtend en we zijn op de hoek van de Kinkerstraat en de Ten Katestraat, waar sinds mei vorig jaar een Five Ways Coffee Roasters gevestigd zit. Als we het voormalige bankgebouw betreden, treffen we een gezellige drukte aan. In afwachting van Renger van der Zande - we zijn een beetje aan de vroege kant - bestellen we een americano. Daarna gaan we de trap op naar de vide, waar net een bankje is vrijgekomen. Vanaf de eerste verdieping hebben we een goed uitzicht op alles wat er zich beneden afspeelt. Dan komt de eigenaar van de zaak binnen. Hij begroet de barista’s, zwaait naar boven en roept boven alle kletsende mensen uit of we nog een koffie willen. “Ja, lekker!”
Als Van der Zande boven is met de koffie, spoort hij ons aan om te proeven van wat hij voor zichzelf heeft besteld. Het is een koffie met een bijzonder fruitige smaak. “Deze komt uit Colombia. Vers van de grinder”, zegt de tweevoudig winnaar van de 24 uur van Daytona. Hoe Van der Zande aan een eigen koffiezaak is gekomen? “We zijn in Amsterdam gaan wonen met het idee om nog even feest te vieren voordat we kinderen zouden krijgen. Maar binnen twee maanden was Carlijn zwanger, dus dat liep allemaal net even anders!”, begint Van der Zande, die inmiddels vader is van twee kinderen: Lux en Lola. “We woonden vlak bij de Amsterdamse Hallen, een plek die acht jaar geleden niemand kende maar tegenwoordig heel toeristisch is. Het is in de winter perfect voor kinderen. Die kunnen daar lekker overdekt spelen. We ontdektem daar ook een leuke koffietent. Ik raakte bevriend met de toenmalige eigenaar, een Australiër genaamd Paul Jennings. Een rauwe vent met tattoos, altijd een petje op en een hondje. Elke keer als we elkaar zagen, was het lachen, gieren, brullen. Hij stopte met die tent en begon samen met een van de barista’s, Benny Kozica-O’Callaghan, Five Ways Coffee Roasters aan het Boerhaaveplein. Ik kon vervolgens deze locatie krijgen en die kans konden we niet aan ons voorbij laten gaan. Zodoende zijn er nu twee locaties van Five Ways. De naam? Die is bedacht door Paul en Benny. Five Ways is een plek waar vijf straten bij elkaar komen in Sydney, een verwijzing naar de Australische roots van de twee oprichters.”
“We roosteren onze eigen bonen. Het is dus echt specialty coffee”, vervolgt Van der Zande, die veel verstand van zaken lijkt te hebben. “Dat valt mee hoor. Ik ben op de eerste plaats liefhebber van koffie.“ Met een glimlach: “In de racerij ben ik de Pro in de line-up, maar in de koffie ben ik de Am.”
Eens in de zoveel tijd organiseert Van der Zande op zondagochtend Koffie en Karting in de Ten Katestraat. “We hebben hier in de kelder zes drift karts van The Grid - Racing uit Oss staan. Die zetten we dan buiten neer zodat je ermee door de straat kan rijden. En je kan ze ook met korting via ons bestellen. Giedo van der Garde kwam laatst met zijn zoontje. Josh, het zoontje van Robert Doornbos, wilde ook graag komen, maar Robert zei dat hij het te koud vond!”
Waar liggen de ambities op koffiegebied? Moeten er nog meer vestigingen van Five Ways Coffee Roasters komen? “Nee, het is voor mij vooral een hobby. Ik vind het vooral belangrijk dat deze zaak een mooie sfeer heeft, we de hoogste kwaliteit koffie serveren en onze barista’s het leuk vinden om bij Five Ways te werken.”
Naast ons nemen twee mannen plaats die hartelijk door Van der Zande worden ontvangen. “Ik kom ze al jaren tegen in koffietentjes in deze buurt. Amsterdam-West is wat dat betreft echt een dorp binnen de grote stad. Het is hier heel gezellig en gemoedelijk”, aldus Van der Zande, die inmiddels groter is gaan wonen in Amsterdam-Oost. “We hebben het heel erg naar ons zin in Amsterdam en wat voor mij ook makkelijk is: het is vlak bij Schiphol”, aldus de coureur van Cadillac Racing, die geen plannen heeft om voor zijn autosportactiviteiten naar de Verenigde Staten te emigreren. “We vinden het hier gewoon veel te leuk. Alles is ook heel goed geregeld in Nederland. Dat wordt ook nog wel eens onderschat. Bovendien zijn de afstanden binnen Amerika nog steeds heel groot, waardoor ik alsnog met het vliegtuig naar de races zou reizen. Dan vlieg ik net zo lief vanuit Amsterdam op en neer.”
Waar Five Ways Coffee Roasters door Van der Zande vooral als hobby wordt gezien, is Pogona Insurance een zeer serieuze aangelegenheid. “Daar wil ik de wereld mee veroveren”, aldus Van der Zande over zijn nieuwe bedrijf in raceverzekeringen. Pogona Insurance werd begin dit jaar gelanceerd, nadat Van der Zande daarvoor tien jaar lang bij Gullwing Racing Insurance betrokken was geweest.
“De verzekeringen hebben een belangrijkere rol in mijn leven gespeeld dan je in eerste instantie misschien zou denken“, stelt Van der Zande. “In 2011 reed ik in de DTM en was ik helemaal het mannetje. Maar in 2012 stond ik aan de kant. Ik had geen zitje en zat met een schuld die ik had opgebouwd in de juniorklassen, doordat sponsorcontracten eigenlijk leningen waren, wat deels door slecht management kwam. In plaats van bij de pakken neer te zitten ben ik op de mensen aan wie ik geld verschuldigd was afgestapt en heb ik ze toegezegd dat ik het ging oplossen. Toen ben ik samen met Ronald van de Laar, de vader van Dennis, een coureur die ik destijds coachte, een verzekeringsbedrijf begonnen, dat onderdeel was van ARX Insurance. Ronald, een gevierd zakenman, zei tegen me: ‘Ik ken de wereld van de verzekeringen heel goed en jij kent de wereld van de autosport heel goed, laten we onze krachten bundelen.’ Zo gezegd zo gedaan.”
“Toen ik met raceteams ging praten over verzekeringen, kreeg ik steeds als reactie: ‘Race jij niet meer?’ Er kwam een aanbieding om mee te doen aan een race op Paul Ricard, waarop ik antwoordde: ‘Sorry, ik ben gestopt, ik zit nu in de verzekeringen.’ Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Ik belde het team weer op en zei dat ik mijn eigen vlucht en misschien nog een hotelkamer kon betalen, maar dat ik verder geen geld kon meenemen. ‘Kom maar deze kant op’, zeiden ze. Vervolgens zette ik de auto op pole.” Van het één kwam het ander. Van der Zande werd fabriekscoureur van AMG en er kwam ook al snel een belletje uit Amerika. “Er stond nog 3.000 euro op mijn rekening. Mirco Schultis stelde voor dat ik mijn eigen vlucht en hotel zou betalen en dat ik dan voor DragonSpeed in de PC-klasse van de American Le Mans Series op Laguna Seca kon racen. ‘Sorry, maar dat gaat hem niet worden’, was mijn antwoord. Ik keek nog eens naar het saldo op mijn bankrekening en kon het niet laten: van die 3.000 euro gaf ik 1.750 euro uit aan een vlucht. Zo is mijn avontuur in Amerika begonnen en vanaf mijn tweede jaar daar begon ik geld te verdienen aan het racen. Mijn carrière als coureur heeft dus een tweede leven gekregen door de verzekeringen.”
Van der Zande bleef tijdens zijn tweede loopbaan als coureur aan de weg timmeren in de verzekeringsbranche. “Ik ben in 2012 samengegaan met Gullwing en heb uiteindelijk tien jaar voor Gullwing gewerkt. We hebben in die periode drie keer de omzet verdubbeld, dus we waren heel succesvol. Maar eind vorig jaar was het tijd om afscheid te nemen van mijn compagnon. Op 1 januari ben ik voor mezelf begonnen. Dat voelt goed, maar het is ook heel spannend. Ik heb in mijn leven nog nooit zo hard gewerkt als in de voorbije paar maanden. Ik ben geregeld tot in de nachtelijke uurtjes bezig geweest met het opzetten van systemen en het bouwen van een IT-platform, samen met een jongen die de technische kant doet. Daarnaast heb ik met Oscar Vianen, die in de Supercar Challenge rijdt, iemand in dienst die heel gemotiveerd is om samen met mij de wereld te veroveren. Met ons drieën vormen we een mooi team.”
Hoewel er hard gewerkt wordt om van Pogona Insurance een doorslaand succes te maken, heeft Van der Zande natuurlijk ook nog zijn raceverplichtingen. “Het mooie aan het systeem dat we gebouwd hebben, is dat ik overal ter wereld offertes en polissen kan versturen. De schadedossiers worden afgehandeld door een oude engineer met wie ik altijd heb gewerkt. Wij hebben dus veel kennis en expertise in huis als het om racen gaat. En dat is waar wij het verschil maken met andere aanbieders. Wij komen op de circuits en kennen de wereld van de autosport als onze broekzak.”
De naam Pogona Insurance komt van een hagedissengeslacht. Van der Zande legt uit: “Een pogona is een diertje dat een verloren staart of pootje weer terug kan laten groeien in de originele staat. En een verzekering sluit je af zodat iets ook weer in de originele staat hersteld kan worden. Daarbij is de pogona het snelste reptiel op aarde. Het diertje kan 40 kilometer per uur lopen. Dus hij is ook nog eens behoorlijk rap.”
Over hoe het verzekeren van een raceauto precies in elkaar steekt, vertelt Van der Zande: “Je kan je voorstellen dat autosport best wel een lastige wereld is voor verzekeraars. Er crasht geregeld iemand en er gaan een hoop auto’s plat. Ik had laatst in Bathurst nog een grote schade. Die auto was total loss. Maar ik ben zelf niet de verzekeraar, ik ben de tussenpersoon. Ik zorg ervoor dat er voor een klant dekking is vanuit een verzekeraar.”
Van der Zande is ook al op de Amerikaanse markt actief. “Daar heb je te maken met licenties die je nodig hebt om polissen te mogen schrijven, waarbij het ook nog eens zo is dat je in elke staat andere licenties moet hebben. Om die reden werken we daar samen met een lokale tussenpersoon.”
Hoe wordt de hoogte van een premie bepaald? “Dat is voor een deel schadestatistiek. We weten hoeveel schade er gemiddeld in een bepaalde klasse wordt gereden. En we weten d Source: Motorsport