Ze had in haar slotronde achteruit kunnen schaatsen of alvast een Nederlandse vlag kunnen aanpakken, zó groot was haar voorsprong op het peloton. "Maar ik durfde pas heel laat te juichen", zegt Groenewoud met een glimlach. "Ik heb onderweg niet nagedacht over hoe ik het zou gaan vieren. Misschien moet ik dat de volgende keer wel doen."
De rijdster van Team Albert Heijn Zaanlander had voor de finale van de massastart met ploeggenoot Irene Schouten afgesproken dat ze om de beurt zouden aanvallen. De eerste demarrage van Schouten werd gecounterd, maar bij de eerste poging van Groenewoud reageerde niemand.
De Friezin had al heel snel een gat van meer dan 100 meter. Ze moest nog tien rondjes rijden, maar haar zege kwam geen moment in gevaar. "Het was na mijn aanval nog een flink stuk. Maar gelukkig kan ik tegenwoordig ook goede 5 kilometers rijden", zegt Groenewoud. "Ik had al snel het gevoel dat het goed zou komen. Zeker toen ik de anderen in de rug keek. Ik heb heel even gedacht dat ik het peloton op een rondje kon zetten, maar dat was niet nodig."
Op de streep had Groenewoud een voorsprong van liefst vijftien seconden op de nummer twee Ivanie Blondin uit Canada. Het contrast met de WK van 2021 was groot. Toen dacht Groenewoud dat ze de sprint aantrok voor Schouten, maar werd ze tot haar grote verbazing zelf wereldkampioen. Het verschil met Blondin was destijds 0,11 seconden.
"Na die wereldtitel las ik overal dat ik per ongeluk de beste was geweest", zegt Groenewoud lachend. "Ik denk dat er vandaag in geen enkel artikel 'per ongeluk' zal staan."
Door de geslaagde aanval van Groenewoud wist Schouten al heel snel dat ze kansloos was voor haar derde wereldtitel op de massastart. "Ik ben blij dat we als ploeg gewonnen hebben", zegt de olympisch kampioene, die nog wel naar het brons sprintte. "Maar natuurlijk baalde ik tijdens de race dat ik zelf niet in de positie reed om te winnen."
Schouten vormt al jaren een succesvol duo met Groenewoud op de massastart. De Noord-Hollandse heeft een langere erelijst dan haar ploeggenoot, maar ze weet dat Groenewoud vaak net zo'n grote kans heeft om te winnen.
"Dat hoort bij dit onderdeel. Het had vandaag net zo goed andersom kunnen zijn, als Marijke de eerste aanval had gedaan. We hadden een plan, dat hebben we uitstekend uitgevoerd en Marijke heeft duidelijk gewonnen."
Groenewoud begrijpt dat Schouten een dubbel gevoel overhoudt aan de race van zestien rondjes in een vol Thialf. "Irene wil natuurlijk graag winnen, dus ik snap het als de teleurstelling bij haar overheerst. Dat is het gekke van de massastart: het is een teamonderdeel, maar de medailles worden individueel uitgedeeld."
Source: Nu.nl sport