Hij ging op het middenterrein van Thialf samen met Joy Beune nog wel in discussie met scheidsrechter Berri de Jonge. Maar eigenlijk wist Ritsma meteen al dat protesteren geen zin had. "Dat is het nadeel van scheidsrechters", zegt de oud-topschaatser met een glimlach. "Als ze eenmaal een keuze gemaakt hebben, zijn ze heel moeilijk op andere gedachten te brengen."
De Jonge had de regels ook aan zijn zijde, erkent Ritsma met frisse tegenzin. Bij de ploegenachtervolging moet de huid van schaatsers - behalve het gezicht - volledig bedekt zijn door snijvast materiaal. Bij Beune was dat niet het geval. Het sokje dat haar enkel moest beschermen, was tijdens de rit omhoog gekropen. Daardoor was er huid zichtbaar geweest.
"Het is iets heel kleins, maar het staat in de reglementen. Heel simpel", zegt Ritsma. "Dit moet een leermoment zijn voor de volgende keer. Dit hoort nu eenmaal bij de teamonderdelen, dus we moeten ervoor zorgen dat het nooit meer zal gebeuren."
De bondscoach benadrukt dat de Nederlandse schaatsers er voor elke ploegenachtervolging op letten dat alle sokjes goed zitten. "We weten dat er geen huid zichtbaar mag zijn, dat is al jaren zo. Tot nu toe hebben we er nog nooit een probleem mee gehad, ook Joy niet. Maar nu kroop haar sokje tijdens het schaatsen iets omhoog. Heel ongelukkig, ze kon er weinig aan doen."
De diskwalificatie was extra pijnlijk, omdat Beune samen met Irene Schouten en Marijke Groenewoud met afstand de snelste tijd had neergezet. Het verschil met Canada - dat uiteindelijk de wereldtitel kreeg - was bijna twee seconden. "Voor de meiden is dit heel erg zuur. En dan met name voor Joy", zegt Ritsma, die zag dat Beune na afloop in tranen was. "Gelukkig waren Marijke en Irene er voor haar, als een echt team. Dat was heel mooi om te zien."
Ritsma beleefde vrijdag een avond van uitersten. Amper een half uur na de grote teleurstelling bij de vrouwen, reden de Nederlandse mannen knap naar de wereldtitel. Door een sterk slot bleven Patrick Roest, Marcel Bosker en Beau Snellink het Canadese team 0,17 seconden voor.
Het betekende de eerste zege op de ploegenachtervolging voor Ritsma, die in oktober begon als bondscoach. In de wereldbeker was er deze winter twee keer zilver voor de vrouwen en één keer zilver en één keer brons voor de mannen.
"Ik stond na de race van de mannen waarschijnlijk enthousiaster te juichen dan dat ik vroeger deed als schaatser", zegt Ritsma met een glimlach. "Hier doe je het voor, het was heerlijk dat ze nog net onder de tijd van de Canadezen doken."
De viervoudig wereldkampioen allround liep in zijn eerste maanden tegen dezelfde obstakels op als zijn voorgangers. Er was weinig ruimte voor trainingen voor de ploegenachtervolging en in Nederland blijven de individuele afstanden het belangrijkst. De wereldtitel voor de mannen betekent niet de problemen opeens volledig zijn opgelost, benadrukt Roest. "Ik vind nog steeds dat er wat moet veranderen als we de teampursuit altijd willen winnen."
Ritsma is na zijn eerste grote test als bondscoach vooral gelukkig met de sterke prestaties van zijn twee teams: "Ik ben blij dat we op de goede weg zitten."
Source: Nu.nl sport