Kok wilde drie weken geleden na weer een teleurstellend wereldbekerweekend maar één ding: zo snel mogelijk naar huis. De 22-jarige Friezin moest er niet aan denken om voor de World Cup-finale nog een week langer in Polen te blijven.
"Ik voelde me zó slecht in Tomaszów Mazowiecki", zegt de sprintster van Team Reggeborgh. "De omgeving, het ijs, het eten; het is gewoon niet mijn favoriete plek. En dan gingen de races ook nog eens niet goed, dus ik had niet veel vertrouwen. Ook omdat het eigenlijk het hele seizoen al voor geen meter liep."
Terwijl bijna alle topschaatsers in Polen een laatste test voor de WK afstanden afwerkten, reed Kok samen met ploeggenoten Mats Siemons, Patrick Roest en Marcel Bosker trainingsrondjes in Heerenveen.
"Samen met mijn coaches (Gerard van Velde en Dennis van der Gun, red.) heb ik een heel goed plan gemaakt richting de WK. Ik heb me vooral gefocust op mijn techniek en merkte dat het elke dag beter ging. Het klinkt misschien raar, want ik heb deze winter niks laten zien op internationaal niveau. Maar ik begon echt weer te geloven dat ik wereldkampioen kon worden."
Kok kende in het coronaseizoen 2020/2021 een stormachtige doorbraak. Ze won vier wereldbekerwedstrijden op rij op de 500 meter en pakte bij haar WK-debuut zilver op de kortste afstand. Die goede resultaten herhalen bleek daarna lastig. Ze werd vorig seizoen nog wel Europees kampioen op de 500 meter, maar bij de Olympische Spelen in Peking kwam ze niet verder dan plek zes.
"Twee jaar geleden was ik het grote talent en ging eigenlijk alles goed", zegt Kok. "Dat zorgde er natuurlijk ook voor dat de verwachtingen heel erg hoog werden. Vorig seizoen merkte ik dat iedereen dacht ik wel even alles zou winnen. Maar dat is niet zo vanzelfsprekend, dus daar had ik wel last van."
Volgens Kok heeft ze inmiddels geen problemen meer met omgaan met de druk. Toch was dat niet terug te zien in haar resultaten op het ijs. Ze stond deze winter geen enkele keer op het podium in de wereldbeker en werd nationaal ook op de 500 meter overvleugeld door Jutta Leerdam.
Op de NK afstanden wist Kok zich op de 1.000 meter niet te plaatsen voor de WK, waardoor ze bij het mondiale toernooi één kans kreeg om haar seizoen nog glans te geven: op haar favoriete 500 meter. "Ik was vandaag eigenlijk heel relaxed. Ik had het idee dat ik niks te verliezen had, omdat ik dit seizoen nog niet goed gereden had. En ik weet van mezelf: als ik me écht goed voel, dan kunnen er mooie dingen gebeuren."
Kok weet vrijdagavond niet goed wat ze met zichzelf aan moet op het middenterrein van Thialf. Ze ijsbeert wat heen en weer en knijpt de schouders van coach Van der Gun en fysiotherapeut Johan Methorst fijn om de spanning kwijt te raken.
Kok heeft op de 500 meter een uitstekende tijd van 37,28 neergezet. Maar nu moet ze nog vijf ritten wachten om te weten wat die prestatie waard is. "Het was echt vreselijk. Ik maakte mezelf helemaal gek. Ik denk dat ik zenuwachtiger was ná mijn rit dan vóór mijn race."
De schaatsster uit Nij Beets, een dorp op amper 20 kilometer van Thialf, ziet dat de ene na de andere topper niet aan haar tijd komt. Vanessa Herzog uit Oostenrijk komt met 37,33 heel dicht in de buurt, maar ook zij kan het Nederlandse feestje niet verpesten. "Dit is echt ongelooflijk mooi", zegt Kok met de gouden medaille om haar nek.
Kok bezorgt Nederland de 102e medaille bij de WK afstanden, maar pas de eerste op de 500 meter voor vrouwen. "Dat vind ik echt heel erg vet. Als klein meisje droomde ik er altijd van om in een vol Thialf te rijden én om wereldkampioen te worden. Supercool dat ik beide dromen vandaag gecombineerd heb."
Source: Nu.nl sport