Roest is een half uur na zijn 5.000 meter halverwege een antwoord als hij zich verontschuldigt tegen een groepje journalisten. "Ik moet echt even gaan zitten", zegt hij, terwijl er in een gang van Thialf in allerijl naar een stoel wordt gezocht. "Ik ben nog steeds helemaal naar de klote, voel me duizelig en misselijk."
De kopman van Team Reggeborgh ging op de openingsdag van de WK over zijn limiet om het grote gat op zijn erelijst te vullen. Hij was al drievoudig wereldkampioen allround, viervoudig Europees kampioen en achtvoudig Nederlands kampioen. Maar op de twee belangrijkste toernooien - de WK afstanden en de Olympische Spelen - was het zo vaak net niet (zes keer zilver en twee keer brons).
"Ik wist natuurlijk dat er heel veel druk op deze 5 kilometer stond", zegt Roest. "Als ik nu weer geen goud zou veroveren, dan zouden er alleen maar meer verhalen komen over mijn problemen op WK's. Dit was een heel grote kans om dat te voorkomen. En die kans wilde ik heel graag pakken."
De Lekkerkerker schrikt als hij ziet dat zijn belangrijkste rivaal Davide Ghiotto in de rit voor hem ijzersterk begint. De Italiaan zit in het eerste deel van zijn race rond het schema van het baanrecord, maar kan dat hoge tempo niet volhouden. Met 6.11,12 noteert hij alsnog een prima tijd. "De start van Ghiotto maakte me zenuwachtig", zegt Roest. "Maar ik wist ook dat het mogelijk was om sneller te schaatsen."
De Nederlander ligt halverwege zijn 5 kilometer inderdaad op koers voor goud. "Maar met nog vijf rondjes te gaan voelde ik al dat mijn lichaam op was. Misschien kwam dat toch door de druk", zegt Roest, die desondanks onder de tijd van Ghiotto duikt (6.08,94). "Ik heb in de slotfase van mijn race niet heel veel meer gezien of meegekregen. Het heeft een hoop pijn gedaan, maar door die gouden medaille heb ik nu wel een heel lekker gevoel."
Vlak na zijn winnende race ligt Roest minutenlang uitgeteld op de kussens langs de baan in Thialf. Zijn coach Robin Derks praat op hem in, al komen die woorden niet aan. "Ik moet eerlijk zeggen dat ik niet zo goed meer weet wat Robin tegen me zei", zegt de kersverse wereldkampioen.
"Ik zei tegen Patrick dat het hem eindelijk gelukt is. En dat hij vanaf nu vrij kan schaatsen", vertelt Derks even later. "Ik ben ontzettend blij voor Patrick. Hij hikte hier al jaren tegenaan. Dan moet je het toch maar even doen."
Roest maakte vorig jaar de verassende overstap van Jumbo-Visma naar Team Reggeborgh. Derks kreeg daardoor de taak om de allrounder naar WK-succes te leiden. "Ik ken Patricks geschiedenis, natuurlijk speelt dat mee", zegt de coach. "In zijn hoofd zit toch het idee: shit, het zal toch niet weer fout gaan? Je hebt vandaag kunnen zien dat hij daardoor een paar procentjes extra moest geven."
Volgens Derks maakt dat het extra knap dat Roest donderdag in Thialf eindelijk op de hoogste trede van het WK-podium stond. "In elk interview voor de WK ging het erover dat hij nog geen individuele wereldtitel had. Dat is logisch, maar voor Patrick natuurlijk ook irritant. Ik vind het heel gaaf dat hij zo goed is omgegaan met die druk. Dat is eigenlijk al een overwinning op zichzelf."
Die overwinning is donderdagavond in Thialf nog niet uitbundig gevierd. "Daar heb ik nu iets te weinig energie voor", zegt Roest met een flauwe glimlach. "Zelfs het ererondje deed pijn, ik wilde eigenlijk alleen maar zitten. Dat vieren komt wel als ik hersteld ben."
Source: Nu.nl sport