N.B. Het kan zijn dat elementen ontbreken aan deze printversie.
Weet u nog die D66-bijeenkomst vorige maand waar Sigrid Kaag waarschuwde voor de toenemende macht van extreemrechts?
Toen de eerste foto’s online verschenen, ontplofte de boel op Twitter pas echt; nietsontziende Kaag-haters zagen naast hun favoriete nemesis ook andere mensen die ze haten. Een huisarts in opleiding, een schrijver, mij als moderator.
Zo waren daar de complimenteuze kwalificaties aan mijn adres van Bart Nijman, adjunct van het smaakvolle GeenStijl dat grossiert in de intimidatie van andersdenkenden, giftig seksisme en racisme en dat een van de stuwende krachten is achter de delirische Kaag-haat.
Nijman, die op de dag dat mijn broer Hafid overleed, schreef dat het jammer was dat ik nog leefde, verweet deze ‘mollige muze’ (zijn volgers reageerden gevat: ‘ze is 100 kilo zwaarder!’, ‘haatsnee’, een verbastering van mijn voornaam) een ‘frontsoldaat van het fatsoen’ te zijn (iemand heeft de alliteratiegenerator ontdekt).
Harm Beertema van de PVV, een partij die moslims, vluchtelingen en biculturele Nederlanders uitsluit, klaagde over uitsluiting door D66 en Kaag. Beertema is tegen schelden, schreef hij. Maar niet wanneer zijn partijleider Kaag voor heks uitscheldt.
Raar toch, dat deze fijnbesnaarde types niet betrokken waren bij de samenstelling van de gastenlijst. Extreemrechts wil bepalen met wie D66 omgaat. Dat is als de mullahs die willen bepalen welke feministen wel en niet mogen meepraten over vrouwenrechten.
Ik denk dat nog te veel mensen onderschatten hoe gevaarlijk het extreemrechtse riool is: het is een gewelddadig allegaartje dat de samenleving ondermijnt en zijn genoegdoening haalt uit de vernedering van progressieve vrouwen, vluchtelingen, biculturele Nederlanders, lhbti’ers.
Op Twitter domineren ze, en ze beheersen de tactiek van uitsluiting als geen ander: door progressieve tegenstanders maar vaak en massaal genoeg aan te vallen, haken bange omstanders vanzelf af om zich in veiligheid te brengen. Het is een manier om individuen sociaal te isoleren en tot stilte te intimideren.
De dynamiek die daarbij ontstaat is fascinerend en verontrustend tegelijk: wildvreemden projecteren ideeën en plakken zelfgeschreven etiketten op je waardoor er in hun hoofd een monsterlijke karikatuur ontstaat waar ze blind in gaan geloven.
Ik maak het al jaren mee, ging er aanvankelijk tegenin tot ik merkte hoe zinloos het is. Er is geen ondergrens voor die lui: geen overleden moeder of broer is veilig voor hen.
‘Wat maak je je druk, het is maar internet’, klinkt het dan, maar daarmee misken je het. De grenzen tussen online en offline bestaan niet meer. De haat sijpelt zo door je toetsenbord heen je leven in.
De afgelopen jaren zijn deze intimidatietechnieken door extreem-rechts en andere boze burgers goeddeels genegeerd. Dit begon jaren geleden al in de krochten van het internet, op sites als het inmiddels opgeheven Het Vrije Volk – waar gefantaseerd werd over de executie van linkse politici, ‘nazislamitische hoeren’, als Jolande Sap en Ineke van Gent – en verspreidde zich naar andere podia en het parlement waar ze zich inmiddels vertegenwoordigd weten door partijen als de PVV, FvD, JA21 en BBB.
Verwend door dat gedoogbeleid, vinden ze nu dat de regels niet voor hen gelden. Of het nu gaat om terreurboeren die asbest dumpen, Staphorsters die anti-Zwarte Piet-demonstranten belagen, Sylvanahaters die lynchfilmpjes maken, ‘moederharten’ die schrijvers voor pedo uitmaken of fakkeldragers die in heksen geloven.
Uiteraard maken ze slechts gebruik van hun vrijheid van meningsuiting, het meest afgekloven argument van de laatste twintig jaar. En op zich zou dat prima zijn, ware het niet dat zij die ongeremd en luidruchtig gebruiken om anderen de mond te snoeren.
Zíj voelen zich miskend en dus hebben ze het recht om je verrot te schelden en te belagen. Maar jíj hebt geen recht op weerwoord, want dat is een beknotting van hun vrijheid en ‘polarisatie’. Eigen vrijheid en veiligheid eerst. Het is alsof je een bokswedstrijd met geboeide handen ingaat. Op zo’n manier wordt de stap naar eigenrichting en brandende fakkels wel erg klein.
Uit ervaring weet ik dat je er als doelwit meestal alleen voor staat. Met een beetje pech krijg je zelfs de vraag of het niet aan jezelf ligt. Maar door die vraag te stellen, legitimeer je de daders en open je de poorten naar nog meer intimidatie en geweld.
Dit gaat niet om een elitaire uitstraling, bekakt accent of een scherpe pen. Ieders veiligheid is in het geding wanneer individuen blootgesteld worden aan de uitzinnige woede van de menigte en een politica dagelijks ontmenselijkt en bedreigd wordt.
U kunt ons via dit formulier informeren over taalfouten of feitelijke onjuistheden, dat stellen wij zeer op prijs. Berichten over andere zaken worden niet gelezen.
Source: NRC