N.B. Het kan zijn dat elementen ontbreken aan deze printversie.
Intimidatie Sigrid Kaag
Dit is het dagelijkse commentaar van NRC. Het bevat meningen, interpretaties en keuzes. Ze worden geschreven door een groep redacteuren, geselecteerd door de hoofdredacteur. In de commentaren laat NRC zien waar het voor staat. Commentaren bieden de lezer een handvat, een invalshoek, het is ‘eerste hulp’ bij het nieuws van de dag.
De blinde haat die sommigen hebben tegen Sigrid Kaag is buiten elke proportie. Niemand hoeft het met haar eens te zijn. Iedereen mag haar bekritiseren om kabinetsbeleid en partijkeuzes. Heeft recht om D66 te hekelen. Het recht om de macht ter verantwoording te willen roepen.
Dit is het dagelijkse commentaar van NRC. Het bevat meningen, interpretaties en keuzes. Ze worden geschreven door een groep redacteuren, geselecteerd door de hoofdredacteur. In de commentaren laat NRC zien waar het voor staat. Commentaren bieden de lezer een handvat, een invalshoek, het is ‘eerste hulp’ bij het nieuws van de dag.
Maar de manier waarop Kaag – en met haar een trits aan vrouwelijke politici – wordt bejegend, heeft weinig meer te maken met het uiten van kritiek. In de ogen van sommigen staat Kaag voor alles dat zij verafschuwen: een vrouw, een leider, een progressief politicus, een Randstedeling die gelooft in globalisering.
Waarbij het eerste in sommige conservatieve kringen de grootste zonde lijkt te zijn. Meer dan 10 procent van alle tweets gericht aan vrouwelijke politici bevat haat of agressie, bij Kaag zelfs 22 procent bleek twee jaar geleden uit onderzoek van De Groene Amsterdammer en de Utrecht Data School. En de vrouw die klaagt over die drek – die inmiddels ook een fysieke dimensie heeft – wordt een ‘zeikwijf’ genoemd en ongeschikt voor de politiek bevonden.
Mannen worden ook geïntimideerd en bedreigd. Rob Jetten en Thierry Baudet werden thuis opgezocht, Geert Wilders leeft al jaren met zware beveiliging, en meerdere ministers hebben een politiepost voor de deur. Bijna de helft van de lokale en provinciale bestuurders en volksvertegenwoordigers meldt dat zij met agressie of geweld te maken hebben. Het gaat allang niet meer om losstaande incidenten of om emotionele uitbarstingen waarvan de strafbaarheid moeilijk is aan te tonen.
Het verkillende effect hiervan is al zichtbaar: partijleiders kondigen niet, of kort van tevoren, aan dat ze ergens campagne gaan voeren. Maar zichtbaarheid en benaderbaarheid, ook voor kiezers die niet tot de eigen achterban behoren, hoort bij de Nederlandse politiek, bij een samenleving die juist niét wil dat politici zich in de betonnen toren van het tijdelijke Binnenhof verschansen.
Het is te prijzen dat Kaag met de betogers in Diepenheim bleef praten, van wie sommigen wel degelijk terechte grieven leken te hebben. Die hadden zij ook zonder brandende fakkels, zonder de weg af te zetten met tractoren, en zonder uiterst onvriendelijke taal kunnen overbrengen. Hun vergoelijking – ‘we doen niets, we willen alleen maar praten’ – werd teniet gedaan door de verwijzingen naar de fakkeldrager die vorig jaar Kaag thuis opzocht en daarvoor vijf maanden celstraf heeft gekregen.
Dat de intimidatie die in Diepenheim plaatsvond door vrijwel alle partijen wordt veroordeeld, is terecht. Door te doen alsof dit bij de politiek hoort, wordt de stap naar fysiek geweld kleiner. Maar de specifieke misogynie die onder anderen Kaag, de Amsterdamse burgemeester Femke Halsema of Tweede Kamerlid Sylvana Simons ten deel valt, moet óók benoemd en afgekeurd worden.
Want als het kennelijk voor sommige ophitsers een bezwaar is dat vrouwen politieke macht hebben, dan wordt hier een poging gedaan om hen terug achter het aanrecht te krijgen. De intimidatie kan een barrière zijn voor jonge vrouwen om ook een publieke functie te ambiëren. Om bepaalde onderwerpen aan te snijden, zeker op sociale media – en onzichtbare politici maken geen carrière. Net als de fysieke bedreigingen, mag dit niet genormaliseerd worden.
In Diepenheim waren zondag óók de provinciale lijsttrekkers van de VVD en GroenLinks aanwezig. De twee mannen kregen geen „warm onthaal” met fakkels.
U kunt ons via dit formulier informeren over taalfouten of feitelijke onjuistheden, dat stellen wij zeer op prijs. Berichten over andere zaken worden niet gelezen.
Source: NRC