N.B. Het kan zijn dat elementen ontbreken aan deze printversie.
Kostyantyn Chernichkin (41) dacht eigenlijk dat hij wel klaar was met fotografie en toen brak de oorlog uit. „Ik ben eigenlijk geen oorlogsfotograaf. Ik probeerde die rol voor het eerst uit in 2014. Toen heb ik gekeken hoe ver ik het kon rekken, fysiek en mentaal”, zegt hij aan de telefoon.
Hij hield het een paar maanden vol. In Marioepol werd zijn been per ongeluk overreden door een zwaar artilleriestuk op rupsbanden van de eigen troepen. „Ik kon mijn eigen bot zien.” Na een jaar en meerdere operaties kon hij weer lopen.
Daarna kwam Chernichkin een tijd niet meer in de Donbas, waar de oorlog al die tijd nog woedde. In plaats daarvan werkte hij als fotojournalist voor Reuters, Kyiv Post en vervolgens The Kyiv Independent.
Toen kwam de oorlog naar de hoofdstad.
Op 23 februari was het Chernichkin wel duidelijk dat de oorlog uit zou breken. Hij sliep die nacht nauwelijks, was de hele nacht bezig zijn spullen in te pakken. Zijn camera’s, digitale fotoarchief, documenten, geld. Hij zette de wekker om Poetins speech te horen. „Toen ik wakker werd, was Poetin al op het scherm. In de stad kon je horen dat het was begonnen.”
De tweede dag van de invasie bracht hij zijn vrouw en kinderen naar de grens met Polen. „Wij hebben de hele nacht in de auto doorgebracht. Na het afscheid was ik voor het eerst in hele lange tijd alleen. Ik voelde me verloren”, zegt Chernichkin. Als man mocht hij niet met ze mee. Wekenlang bracht hij daarna door in Lviv, vluchtelingen helpend en soms fotograferend.
„Het was zo’n ongelofelijk zooitje rond het treinstation. Er was een gigantische rij van wel een kilometer lang, mensen brachten daar dagen door.” Foto’s blijven maken was lastig. „Als ik die kinderen zag, dacht ik aan mijn eigen kinderen. Ik wilde ze kalmeren en helpen, dan vergat ik foto’s te maken.”
Langzaamaan ontdekte hij dat het fotografisch vastleggen van de verschrikking juist zíjn manier kon zijn om bij te dragen aan de oorlogs-inspanning van zijn land. Hij hervond zijn roeping. „Ik kan me er nuttig mee maken. Het geeft me een professionele missie.” Voor NRC ging hij regelmatig mee op reportage om verslag te doen van de oorlog. In Izjoem, Cherson, Chernihiv, Zaporizje, Lviv en ertussenin.
Dit is het jaar van de Oekraïense fotograaf Kostyantyn Chernichkin.
Foto Kostyantyn Chernichkin
Foto Kostyantyn Chernichkin
Foto Kostyantyn Chernichkin
Foto Kostyantyn Chernichkin
Foto Zlata Chernichkina
Foto Kostyantyn Chernichkin
Foto Kostyantyn Chernichkin
Foto Kostyantyn Chernichkin
Foto Kostyantyn Chernichkin
Foto Kostyantyn Chernichkin
Foto Kostyantyn Chernichkin
Foto Kostyantyn Chernichkin
NieuwsbriefNRC In Beeld
De mooiste fotografie en de beste tips, geselecteerd door de fotoredactie
U kunt ons via dit formulier informeren over taalfouten of feitelijke onjuistheden, dat stellen wij zeer op prijs. Berichten over andere zaken worden niet gelezen.
Source: NRC