N.B. Het kan zijn dat elementen ontbreken aan deze printversie.
Opgevoed Annemiek Leclaire legt een lezersvraag over tatoeages voor aan deskundigen.
Moeder: „Mijn dochter van 16 wil een tatoeage. Ze denkt nu na over een tekening die symbool kan staan voor de band met haar stiefmoeder. Ik ben dol op mijn dochter en op haar stiefmoeder en ik begrijp haar wens om hun relatie, waarbij de bloedband ontbreekt, met iets definitiefs te bevestigen. Ik ben alleen niet zo dol op tatoeages. Het voorstel om een ander symbool te zoeken, een sieraad bijvoorbeeld, werd door mijn dochter afgewimpeld. Eerlijk gezegd begrijp ik haar wel. Ik ben genegen de beslissing aan haar te laten. Doe ik daar goed aan?”
Susan Branje: „Wat positief dat uw dochter de band wil bevestigen en bekrachtigen met haar stiefmoeder en dat u daar zo begripvol tegenover staat. Kinderen vragen niet om een scheiding, of om nieuwe partners van hun ouders. Toch hoeft dat voor de ontwikkeling niet nadelig uit te pakken, zeker als de onderlinge verhoudingen zo warm zijn.
„De manier waarop uw dochter de band wil bevestigen is best ingrijpend. Vroeger gaven we een sieraad, tegenwoordig is ook een tatoeage normaal. Kinderen hebben vanaf hun 16de geen toestemming meer nodig van hun ouders om een tatoeage te laten zetten. Verbieden heeft dus geen zin. Dat wil niet zeggen dat u uw dochter niet hoeft te begeleiden in haar keuze.
„U zou met uw dochter kunnen bespreken wat ze wil zetten, aan welk teken denkt ze? Wat vindt ze mooi? Hoe specifiek verwijst dat naar haar stiefmoeder? En heeft uw dochter ook haar stiefmoeder betrokken in haar beslissing?
„Het is ook goed de mogelijke gevolgen te bespreken van een tatoeage op een plek die je niet kan bedekken. Hoe groot wordt de tatoeage, en waar op haar lichaam wil ze die zetten?
„U kunt noemen dat relaties het risico lopen om ten einde te komen, en dat uw dochter kan overwegen om voor een neutraal teken te kiezen, of een locatie die eventueel ook bedekt kan worden.”
Bas Levering: „Een andere uitdossing is door de tijd heen een manier geweest waarmee een volgende generatie afstand nam van de vorige. De lange haren van de jarenzestigjeugd waren de ouders een doorn in het oog. Dat leidde heel vaak tot conflicten. Van een dergelijk zich afzetten is hier absoluut geen sprake. En deze moeder wil de beslissing maar wat graag aan haar dochter laten. Ze kan de overwegingen van haar dochter ook goed volgen. Ze houdt alleen niet zo van tatoeages.
„In dagelijkse tv-talkshows zijn tatoeages tegenwoordig regelmatig onderwerp van gesprek. Dat er zo vaak over gesproken wordt, laat zowel het gemak als het ongemak ervan zien. Het lichaam versieren is natuurlijk een universeel, tijdloos gebruik, tatoeages worden steeds normaler, maar daarbij is er wel sprake van een onomkeerbare aantasting van het lichaam. Er zijn mensen die al bezwaar maken tegen gaatjes in oren. Voor velen horen tatoeages niet bij ‘ons soort mensen’. Een tatoeage aanbrengen op een verborgen plek op het lichaam onderstreept deze ambivalenties.
„Voor uw dochter is juist de onomkeerbaarheid van zo’n teken de reden dat ze voor deze vorm kiest, en niet voor een vrijblijvender sieraad. Hiermee wil ze haar eeuwige liefde voor haar stiefmoeder vastleggen. Ze vraagt eigenlijk aan u: kun jij met dat teken van liefde instemmen? Er lijkt u weinig in de weg te staan om met de tatoeage van haar dochter akkoord te gaan. De plek, de grootte, de zichtbaarheid zijn vast nog punten van nadere overweging.”
Precieze cijfers ontbreken, maar geschat wordt dat eenderde van de Nederlanders onder de 40 één of meer tattoos heeft. Je laten tatoeëren is mainstream geworden, waarbij de trends elkaar elke paar jaar veranderen.
Reageren op dit artikel kan alleen met een abonnement.Heeft u al een abonnement, log dan hieronder in.
U kunt ons via dit formulier informeren over taalfouten of feitelijke onjuistheden, dat stellen wij zeer op prijs. Berichten over andere zaken worden niet gelezen.
Source: NRC