Home

De albums van de week

N.B. Het kan zijn dat elementen ontbreken aan deze printversie.

Het is mijmeren met De Toegift, een nieuw te omarmen band met Zeeuwse roots. Op het gelijknamige debuutalbum waarnaar het aandachtig luisteren is, drijven herinneringen voorbij als witte wollige wolken. Lees de recensie

Bij het Rachmaninov-album van Trio 258 bekruipt je dat warme maar tegelijkertijd verscheurde gevoel dat ook jazzzangeres Ella Fitzgerald kan oproepen in een standard als Cole Porters ‘Every Time We Say Goodbye’. Lees de recensie

Het uur van de waarheid breekt aan voor Måneskin: is het een gimmick of kan de Italiaanse band na de Songfestivalwinst van 2021 serieus meedraaien in de internationale rockwereld? Lees de recensie

Rapper Sticks zwenkt van hoop naar sarcasme, van liefdevol vaderschap naar zelfhulpaanwijzingen. Geluid en stijl van de producties zijn afwisselend en warmbloedig. Lees de recensie

‘Reiken’ heet het openingsstuk van het album en dat is precies wat deze muziek doet, reiken naar iets wat verder ligt, iets onbestemds, niet bulkend van dadendrang, maar op een droomachtige manier. Lees de recensie

Gotu Jim maakte de soundtrack voor doorhalen tot oneindig, in een wereld waar de stroboscopen nooit lijken te doven. Zelf noemt hij het de ‘ketaverse’. Lees de recensie

Sommige kunstenaars hebben aan één naam genoeg. Dat geldt bijvoorbeeld voor de Japanse violist Midori voor wiens talent zelfs de legendarische Amerikaanse dirigent Leonard Bernstein op zijn knieën ging. Maar die dagen zijn voorgoed voorbij. Het kind verdween en daarmee in zekere zin ook het wonder.

Lees de recensie.

De ideale wereld van Yousef Gnaoui? Eentje waarin de mens de systemen die onder meer kolonialisme en onderdrukking in stand houden niet voor lief neemt. Het nieuwe album dat hij als Sef uitbrengt is een groot onderzoek naar wat er zou gebeuren als de mens letterlijk en figuurlijk grenzenlozer zouden durven denken.

Lees de recensie.

De teksten op het nieuwe album van Sam Smith gaan dan niet meer over gebroken harten, maar over het overwinnen van zelfhaat, het omarmen van de innerlijke duisternis, en – voor Smith een vrij nieuw onderwerp – over seks. Smith bezingt deze thema’s op glad geproduceerde, maar helaas weinig memorabele midtempo r&b en dancepop.

Lees de recensie.

U kunt ons via dit formulier informeren over taalfouten of feitelijke onjuistheden, dat stellen wij zeer op prijs. Berichten over andere zaken worden niet gelezen.

Source: NRC

Previous

Next