N.B. Het kan zijn dat elementen ontbreken aan deze printversie.
Ophef over de omroep ligt dik voor het opscheppen. Rechts en links wordt gemobiliseerd voor of tegen Op1-presentator Natasja Gibbs, die in een gesprek over de executies in Iran last kreeg van whataboutism en Israël aanduidde als een „apartheidsregime”.
Gibbs woordkeus is door oproerkraaiers ter rechterzijde aangegrepen om zelf te provoceren. Want mag dit dan wél, terwijl Ongehoord Nederland (ON) wordt beboet om het schenden van journalistieke beroepsregels, zoals vastgelegd in een Code van de NPO? Er kwam een hetzerige oproep om massaal te klagen bij de arme ombudsman van de NPO, die net haar vingers blauw heeft zitten tikken op twee lijvige rapporten over ON, inclusief voetnoten.
In een reactie liet BNN/VARA weten dat de betwiste bewering over Israël in Op1 deugdelijk onderbouwd was, met verwijzing naar dossiers van Amnesty International en andere mensenrechtenorganisaties. Gibbs was trouwens juist heel kritisch geweest in haar vragen, terwijl de presentatoren van ON zich opstellen als doorgeefluiken van wat de NPO-ombudsman een „patroon van desinformatie” noemde.
Tja. Heel hard „welles” roepen op gezag van Amnesty lijkt me eerlijk gezegd de verkeerde verdediging. Iedereen die zich met Israël en Palestina heeft beziggehouden weet dat de feiten zelden voor zich spreken. En Israël een apartheidsregime noemen is ook altijd een moreel oordeel. Gibbs gebruikte dat om het haar gast, Gert-Jan Segers, moeilijk te maken met zijn vermeende dubbele moraal. Allemaal heel erg wat er gebeurt in Iran, maar what about Palestina?
Op die manier de Israël-kaart trekken als summum van mondiaal onrecht is een obsessieve reflex, en Segers gaf stevig weerwerk. Maar waarom zou zoiets niet ‘mogen’? Provocerende vragen horen bij de journalistiek – áls je Op1 daartoe rekent. Alleen, weer een vraag, waarom mag Raisa Blommestijn dan niet bij ON roeptoeteren? Omdat ze het overkookte wereldbeeld van die omroep niet ‘onderbouwt’?
Dat beroep op journalistiek vakmanschap leidt af van de echte kwestie. Die is of voor een ideologische omroep als ON, een Hollandse imitatie van het toxische Amerikaanse Fox, plaats moet zijn in het publieke bestel én: wat we eigenlijk met dat hele, byzantijnse bestel aan willen. Hameren op ‘professionele journalistiek’ verhult dat de drang naar pluriformiteit, profilering en afspiegeling, die lang na het instorten van de zuilen nog ingebakken zit in het bestel, pijnlijk kan gaan wringen. Zeker in combinatie met het jagen op kijkcijfers, een recept voor panklaar infotainment.
Hoog tijd om die holle quasi-verzuiling op te heffen. Ook als dat radicale hervorming inhoudt en ontmanteling van het huidige doolhof van coördinatoren, netmanagers en omroepen met half afgeschudde veren. Hoe lang nog?
U kunt ons via dit formulier informeren over taalfouten of feitelijke onjuistheden, dat stellen wij zeer op prijs. Berichten over andere zaken worden niet gelezen.
Source: NRC