N.B. Het kan zijn dat elementen ontbreken aan deze printversie.
Wat ik nou niet helemaal begrijp: de maffioso Matteo Messina Denaro laat zich pakken na een half leven op de vlucht te zijn geweest voor Justitie. Hoe kon hij zo overmoedig zijn om te denken dat hij als berucht misdadiger in staat was zich op Sicilië te blijven verbergen? Had hij het mij maar gevraagd, ik zou een beter scenario voor hem hebben geweten: duik onder, vertrek naar Zuid-Amerika, vestig je op den duur in Paraguay, net als Josef Mengele, een van de grootste boeven uit de geschiedenis van de mensheid, en laat ten slotte het gerucht verspreiden dat je in alle anonimiteit overleden bent. En vergeet vooral niet je baard te laten staan, zodat je lijkt op de meeste andere hedendaagse mannen.
Succes verzekerd, zoals ook blijkt uit een actueel voorbeeld. Onlangs bekende Susan Meachen, een Amerikaanse vrouw van middelbare leeftijd die pulpromans schreef en in eigen beheer uitgaf, dat zij haar dood in scène had gezet. In 2020 had ze via Facebook laten weten dat ze met zelfmoordneigingen worstelde omdat andere schrijvers haar zouden pesten. Enkele weken later meldde haar dochter op Facebook haar dood. Een inzameling voor haar begrafenis begon en vrijwilligers waren bereid haar laatste boek postuum te redigeren.
„Ze zal gedacht hebben dat haar boeken door haar dood meer aandacht zouden krijgen”, suggereerde een collega-auteur tegen de BBC. Dat lijkt me niet eens zo’n gekke gedachte van Meachen. Wie nog nooit van haar gehoord had, zoals ik, weet nu wie zij is.
Daar staat tegenover dat haar vrienden zich verraden voelen en veel van hen haar de rug toekeren. Haar man neemt de schuld op zich, hij had hun dochter geïnstrueerd de fake-melding van haar dood op Facebook te plaatsen, omdat de online boekenwereld een verslaving en bedreiging vormde voor haar leven. Temeer omdat ze aan een bipolaire stoornis lijdt – iets wat door haar psychiater in The New York Times bevestigd wordt.
Wat mij opvalt is dat het Meachen kennelijk vrij gemakkelijk lukte om een geheim leven te leiden. Ze woonde op het platteland van de staat Tennessee – misschien is dat een deel van de verklaring. Per slot van rekening kon in het Drentse Ruinerwold een vader zijn gezin jarenlang in stilte terroriseren.
Een precedent van de fake-dood van Susan Meachen vond ook in Nederland plaats: in de zomer van 2014. Het AD berichtte toen over een 35-jarige man in Lelystad die een digitaal rouwkaartje over zichzelf had laten verspreiden onder vrienden. Ze togen geschokt naar de begrafenis in uitvaartcentrum De Nieuwe Ooster inAmsterdam, waar ze tot hun verbijstering aan de balie hoorden dat de begrafenis niet was aangemeld. Ze bekeken het rouwkaartje nog eens goed en zagen toen pas dat er veel spelfouten op stonden.
Een zus van de ‘overleden’ man reed naar Lelystad waar ze haar broer thuis springlevend aantrof. Ze schreef haar vrienden: „Echter mijn broer is niet overleden, hij heeft zijn overlijden in scène gezet. Waarom weten wij niet.” De man zelf ontkende dat hij achter de enscenering zat, maar overtuigend klonk het niet.
Misschien wel aangestoken door al deze nepdoden welt in mij opeens deze bizarre vraag op: die Messina Denaro die op Sicilië aangehouden is, zal toch wel de échte Messina Denaro wezen?
U kunt ons via dit formulier informeren over taalfouten of feitelijke onjuistheden, dat stellen wij zeer op prijs. Berichten over andere zaken worden niet gelezen.
Source: NRC