nieuwsbriefAmerika
Amerika Terwijl de uitslagen van de tussentijdse verkiezingen lang op zich kunnen laten wachten, biedt verkiezingsdag in de Verenigde Staten een uitstekend moment om vooruit te blikken. Op de potentiële kandidaten – the presidential hopefuls – voor 2028. Wie komt er na Donald Trump, die nu officieel een lame duck zou zijn?
TOPSHOT – A man walks past posters highlighting high food and gas prices and urging people to vote in Dallas, Texas, on November 2, 2026. Democrat James Talarico is facing Republican and Texas Attorney General Ken Paxton in a race for one of Texas’s US Senate seats in the midterm elections, November 3. No Democrat has won statewide office in the conservative southern state since 1994, and Donald Trump carried Texas by nearly 14 percentage points in the 2024 presidential election. (Photo by Ricardo ARDUENGO / AFP)
Wat staat de Verenigde Staten nog te wachten na de midterms waarin Donald Trump – uiteraard – de hoofdrol opeist en de Democraten er uitstekend voorstaan in peilingen? Met hoogleraar constitutioneel recht Ned Foley liep ik de scenario’s door. Intimidatie bij stemlokalen. Pogingen her en der het tellen van alle stemmen onmogelijk maken. Allerhande rechtszaken om certificering van uitslagen te blokkeren. Mogelijk zelfs het traineren van het aantreden van nieuwe Congresleden op 3 januari. In het ergste geval: geweld. Hij vreest chaos in Texas het meest.
Trump en zijn Republikeinen kunnen het allemaal proberen. Niet alleen als de Democratische winst nipt is en de uitslag te manipuleren lijkt, ook puur om het vertrouwen in de Amerikaanse democratie verder te ondermijnen. Want de president heeft zijn fans, zonder bewijs, al overtuigd dat migranten zonder verblijfsstatus massaal massaal op de Democraten gaan stemmen, terwijl ze bij hun gang naar de stembus het risico lopen opgepakt te worden. Verlies moet wel betekenen dat de tegenpartij gefraudeerd heeft, is het credo onder Trump.
Ondanks potentieel langdurige onzekerheid na deze verkiezingen, verwacht ik dat zich de komende weken, in ieder geval voor het eind van dit jaar, de eerste kandidaten melden voor de volgende verkiezingen: om het presidentschap in 2028.
Wat een knotsgekke primaries gaan dat worden. De Republikeinen moeten zich na twaalf jaar onder de knoet van Trump opnieuw uitvinden, terwijl hij zelf zijn opvolger zal willen aanwijzen (het dreigement van de tachtiger dat hij recht heeft op een derde termijn daargelaten).
Binnen de Democraten tekent zich, niet voor het eerst, een richtingenstrijd af: tussen degenen die succes bij deze midterms zullen lezen als boodschap dat de enige route naar winst via het ouderwetse politieke midden loopt en partijgenoten die geloven dat alleen radicale, links-populistische plannen de ongelijkheid en permanente onvrede in de VS het hoofd kunnen bieden en kiezers zullen aanspreken die deze Congresverkiezingen overslaan. Restauratie versus revolutie.
Of en met welke samenstelling de Democraten de Senaat winnen of verliezen, zal daarbij grote invloed hebben. Want winnen progressieven Abdul El-Sayed in Michigan en Troy Jackson in Maine hun race wel, maar predikers Adam Hamilton in Kansas en James Talarico in Texas niet, dan zal dat de socialistische vleugel een kontje geven. Gestut door het succes van Zohran Mamdani als burgemeester van New York.
De oproep aan Afgevaardigde Alexandria Ocasio-Cortez (37) om zich dan te melden voor de Democratische nominatie voor het presidentschap, in plaats van zich te kandideren als senator namens New York, zou dan onweerstaanbaar kunnen klinken. Mogelijk steekt Afgevaardigde Ro Khanna (50) uit Californië al eerder zijn hand op. Chris Murphy (53), senator uit Connecticut, stond ook op het progressieve lijstje, tot hij deze week een hersenbloeding kreeg. Mocht de uitslag andersom uitvallen dan zal snel worden gekeken naar gouverneurs als Andy Beshear (48), die twee keer won in rood Kentucky, of senatoren uit Arizona Mark Kelly (62) en Ruben Gallego (46).
Vooropgesteld: deze werkelijke kanshebbers zullen zich waarschijnlijk niet onmiddellijk kandideren. Net zomin als politici die dinsdag herverkozen worden en even hun belofte moeten houden dat ze zich de komende jaren écht volledig wijden aan hun huidige ambt: gouverneurs Josh Shapiro van Pennsylvania (53) en JB Pritzker van Illinois (61), en senator Jon Ossoff (39) uit Georgia. Anderen zijn bevrijd van de pretentie dat het helpen van Democraten in deze midterms hun enige prioriteit was. Gavin Newsom (59), gouverneur van Californië, heeft begin volgend jaar geen baan meer, maar kan zich in de kijker spelen als zijn plan ‘tegen gerrymandering’ voor het Huis van Afgevaardigden goed uitpakt. Oud-minister Pete Buttigieg (44) loopt zich warm in alle staten. Gouverneur van Maryland Wes Moore (44) zou al met fondsenwerving begonnen zijn.
Dan is er nog oud-presidentskandidaat Kamala Harris (62) – doet ze het of doet ze het niet? De allereerste die zich waarschijnlijk officieel meldt, is Rahm Emanuel (66), Obama’s stafchef, burgemeester van Chicago en Bidens ambassadeur in Japan. Hij geeft al maanden bijna dagelijks een interview over zijn ambitie: meer om de partij richting het midden te sturen, weg van identiteitspolitiek, dan om werkelijk president te worden.
Grote kans overigens, dat de uiteindelijke kandidaat voor 2028 niet in deze nieuwsbrief voorkomt. Wie had in 2014 immers zijn geld op Donald Trump gezet?
Ook Republikeinen roeren zich. Nadat er eerder speculatie was dat minister van Buitenlandse Zaken Marco Rubio (55) 2028 aan zich voorbij zou laten gaan vanwege de impopulariteit van de president die hij dient, klinken nu juist geluiden dat JD Vance (42) zijn kandidatuur liever een ronde uitstelt. Let daarom in de eerste maanden vooral op de hopefuls die hun handen vrij hebben. Senator Ted Cruz (55) wil héél graag. Vertrekkend gouverneur van Florida Ron DeSantis (48) heeft komend jaar geen werk meer. En dan zijn er de Republikeinen die met Trump hebben gebroken vanwege Epstein en Iran: Tucker Carlson (57), Marjorie Taylor Greene Glenn (52) en Thomas Massie (55). Wie van hen claimt de Make America Great Again-kroon?
Mochten de Congresverkiezingen echt dramatisch uitpakken voor de Republikeinen, dan melden zich meteen mastodonten die zeggen tegen Trump op te staan. Onderschat bij beide partijen niet hoe fel de discussie over onvoorwaardelijke steun aan Israël zal zijn. De eerste die zich echt gemeld heeft als presidentskandidaat: de extreem-rechtse James Fishback (31), die dit jaar kansloos was in de voorverkiezingen voor gouverneur van Florida.
Waarom nu al: november 2028 is nog ver weg, zelfs de voorverkiezingen zijn pas begin dat jaar? „It’s just money, money, money,” zei een Democratische fondsenwerver recent in The New York Times. Na de allerduurste midtems ooit zal een volgende presidentscampagne alleen maar meer geld kosten. De zoektocht naar donateurs begint dus al voor de uitslag van de Congresverkiezingen officieel vastgesteld is. „It’s going to be wild.”
Bij Google kan je nu zelf aangeven welke nieuwsbronnen jij vaker wil zien in je zoekresultaten.Meer informatie